تبلیغات
وبلاگ گروهی مادرانه

وبلاگ گروهی مادرانه

تو بلوری،گل نازی،گل ناز،خنده کن کودک من،بنشین،مثل پروانه ی شاد،بر گل دامن من،کودکم،از تو جانم به تن است،جایت آغوش من است. دولت آ

شنبه 11 شهریور 1391

آمادگی کودکانِ کلاس اولی3

نویسنده: امین میر موسوی   

نوشته : امین میرموسوی


آمادگی تحصیلی یکی از تعیین کننده های مهم رفاه کودکان است.پژوهش ها نشان دادند که آمادگی تحصیلی در 6 سالگی پیش بینی کننده موفقیت تحصیلی کودک در سال های اول ابتدایی است و موفقیت در این سال ها پیش بینی کننده به پایان رساندن موفقیت آمیز دوره دبیرستان است.

جهت اطلاع والدین، آمادگی تحصیلی عموما شامل سلامت جسمی و رشد حرکتی مناسب، سلامت عاطفی، مهارت های زبانی و گفتاری، مهارت های شناختی متناسب رشد کودک است.سلامت عاطفی شامل:اضطراب جدایی، ترس ؛ در مورد ترس منظورمان این است که کودک آن قدر اعتماد به نفس داشته باشد تا مجبور نشود نیرو و شادابی خود را که می تواند صرف یادگیری کند برای حفاظت از خود در مقابل ترس از شکست یا بولی(زورگویی همسالان) هدر دهد و نیز نسبت به انجام تکالیف جدید تمایل نشان دهد.

کودک سالمِ عاطفی کودکی است که از پختگی عاطفی آنقدر برخوردار است که بتواند نیازها را قدری به تعویق اندازد برای مثال بداند که به جای انجام تکلیف با دوست خود صحبت نکند.

مهارت های زبانی و گفتاری شامل: نداشتن لکنت زبان و یا درمان قبل از آغاز سال تحصیلی، سابقه تاخیر در گفتار به گونه ای که در سن ورود به مدرسه کودک مشکل در صحبت داشته باشد، دشواری در بیان برخی حروف، به گونه ای که برای معلم کلاس مفهوم نباشد؛

مهارت های شناختی متناسب با سن: توانایی شمردن، توانایی درک شباهت و تفاوت بین طبقه بندی اشیا، توانایی به یاد آوردن و بازگو کردن برخی اطلاعات آموزشی یادگرفته شده.

سلامت جسمانی، معنای آن فراتر از مبتلا نبودن به بیماری های وخیم و بیماری های شایع(سرماخوردگی های مکرر و عفونت های دوران مدرسه است یا نقص های عصب شناختی آشکار نظیر کم شنوایی است) بلکه آنچه مورد نظر است ،داشتن سطح انرژی مناسب که کودک را قادر می سازد بر فعالیت های تحصیلی تمرکز نماید ، هماهنگی جسمانی و حرکتی کافی برای انجام تکلیف های درسی رایج دوره کودکستان و پایه اول نظیر به دست گرفتن مداد، ورق زدن کتاب بدون پاره کردن آن ، ضربه زدن به توپ  و بسیاری که به نمونه های آن در مطالب گذشته وبلاگاشاره شده است.

پایان بخش سوم

تا ابتدای سال تحصیلی با مطالب متنوع و تخصصی ما در زمینه یادگیری و آموزش کودکان همراه باشید. و در صورتی که در مورد کودکان مسائلی می بینید که تا کنون توجهی نشده و می تواند زمینه ساز دشواری هایی در سال های ابتدایی باشد اکنون پی گیری نمایید.


چهارشنبه 25 مرداد 1391

آمادگی کودکانِ کلاس اولی(2)

نویسنده: امین میر موسوی   


مهارت های پیش نوشتاری



















نوشته : امین میرموسوی

(کارشناس ارشد مشاوره)


مهارت های پیش نیاز نوشتن از سال های اولیه زندگی کودک روند رشد خود را ادامه می دهد که یک مرحله آن در سنین پیش دبستان و دبستان(6 تا 8 سال) شامل گرفتن ابزار نوشتاری و ترسیم است (ردیابی،کپی،تقلید از اشیا،چهار گوش، سه گوش و علامت جمع) می باشد.

 این در حالی است که تجربه کار ما در مقطع پیش دبستان و دبستان و همچنین به استناد فعالیت های پژوهشی صورت گرفته طی سال های اخیر و در ایران در دهه هشتاد، نشان می دهد به غیر از کودکانی که مشکلات رشدی دارند،حتی کودکان بیش فعال و کم توجه(ADHD) در زمینه مهارت های نوشتاری ضعیف عمل کرده و دست نویسی یا ترسیم ناخوانا دارند.

از آن جا که نوشتن و انتقال افکار و اطلاعات از راه زبان نوشتاری یکی از مهم ترین پیش زمینه های رشدی کودکان است لذا نوآموزان و حتی کودکان پیش دبستانی که

1-مهارت های دست نویسی ضعیفی دارند؛

2- غلبه طرفی ندارند؛

3- از هماهنگی دیداری- حرکتی خوبی برخوردار نیستند؛

4-هنوز در مداد به دست گرفتن مشکل دارد؛

5- خطوط ترسیم شده را بیش از حد نازک و کم رنگ می کشد یا بر عکس پر رنگ؛

6- در کپی کردن اشکال هندسی(لوزی،مربع ،مثلث،..) ضعف دارد؛

7-در حین انجام موارد فوق مرتب از جایش بلند می شود و حواسش به آسانی پرت می شود؛



«از سری مجموعه های آمادگی کودکان برای ورود به مدرسه»








ازجمله مهارت های مورد نیاز برای ورود به پایه اول مهارتهای حرکتی ظریف انگشتان دست است.



نوشته :امین میرمووسوی

روان شناس و مشاور کودک و خانواده

می دانیم که برخی از دانش آموزان نمی توانند به خوبی مداد در دست بگیرند، به درستی روی صندلی بنشینند و یا دچار حواس پرتی ،عدم تمرکز و اختلال توجه هستند. هر کدام از این کاستی ها می توانند بر فرایند یادگیری و آموزش تاثیر منفی بگذارند و آموزگار و دانش آموز را با ناکامی روبرو کنند.

از سوی دیگر وجود این دانش آموزان که البته جایشان هم در مدارس عادی است اما همین مدارس نیز باعث واردآمدن فشار روانی به آنان به دلیل یادگیری ناکافی و عقب بودن از سطح هم کلاسی ها، همچنین ایجاد مشکلات هیجانی،ناآشنایی با مهارت خواندن و نوشتن، می شوند.

یکی از این مشکلات دانش آموزان ، نداشتن مهارت در انجام حرکات ظریف دست است. نداشتن این مهارت به دلیل تاثیر آن بر هماهنگی چشم و دست و بهبود مهارت های حرکتی باعث اختلال یا تاخیر در فراگیری نوشتن و سایر فعالیت های ترسیمی می گردد.

فعالیت های حرکتی برای نوآموزان ابتدایی ضروری است. گاه یک دانش آموزِ ورودی پایه اول از نظر هوشی هیچ مشکلی ندارد اما در حرکت های ظریف انگشتان و نوشتن و ترسیم کند است گاه به حدی قابل توجه است که نسبت به بقیه هم کلاسی ها از تکالیف ترسیمی یا نوشتاری که معلم می دهد عقب می ماند، یا دچار نارسانویسی می شود.( اصطلاح تکلیف ترسیمی را به این دلیل به کار بردم که دانش آموزان پایه اول در روزهای نخست سال تحصیلی کار را با ترسیم خطوط شروع می کنند و سپس با صداها و شکل حروف آشنا می شوند).

با توجه به سابقه آموزشی اینجانب (نویسنده مسئول)در مقطع ابتدایی ، توصیه می شود خانواده ها زمان بیشتری را با کودک خود در هنگام فعالیت های ترسیمی صرف کنند و به ترسیم فرزندشان و نحوه مداد به دست گرفتن دقت نمایند.

ترسیم خطوط شکسته، پررنگ، بیش از حد کم رنگ ، ترسیم پراکنده و بی نظم در چندبرگ حتما قابل توجه است و نباید به راحتی از آن گذشت.

فصل تابستان و به عبارتی فصل تعطیلات بهترین زمان برای رسیدگی به این موضوع است تا کودکان با آمادگی بهتری راهی مدرسه شوند.

برای این دانش آموزان ضروری است فعالیت های افزایش دهنده هماهنگی دست و بازو مانند برش با قیچی،بازی با کاغذ، و ...... داده شود و البته بسیارند تمرین هایی که در این زمینه به نوآموزان کمک می کند.

شنبه 30 اردیبهشت 1391

کمی به خودمان بیاییم!

نویسنده: امین میر موسوی   










نوشته : امین میرموسوی

روزهای امتحان دانش آموزان کم کم آغازمی شود؛ و پس از آن یک تابستان گرم روزهای بلند، بی حوصلگی ما با این بچه هایی که همان بهتر بنشیند پای کامپیوتر یا سی دی های خارجی، بازی کنند و کاری به ما نداشته باشند.! اگر پدر بزرگ و مادر بزرگ و خاله  و دایی و عمو زحمت مراقبت این بچه ها را بکشند که دیگر عالی است.در این بین مسافرت هم ،کمی به گذرِ سریع تر زمان و روزهای گرم تابستان کمک می کند.

برای ما- منظور شخص خودم، وبلاگ نویس - فصل ثبت نام دانش آموزان فرا رسید. ثبت نام که انجام شود خیال خانواده ها آسوده می شود .

« بچه جان برو هر کاری دلت می خواد بکن فقط موقع ثبت نام حواستو جمع کن که سوتی ندی! پدر و مادرتو ضایع نکن که این روانشناسه که می بینی اینجا نشسته منتظر یه سوتی از توست تا ثبت نامت نکنه و حالا بگرد و مدرسه پیدا کن؛ پس حواستو به سوال هایی که می پرسه جمع کن، درست جواب بدی.مودب باش؛ اگه گفت نقاشی بکش ، خوشگل بکشی یادت باشه چی گفتم؛ حرصمو در نیاری که سر کارت با همون بابای بداخلاقته.

این عبارت آشناست ؛کاش همه والدین زمان ثبت نام کمی حساب می بردند. از روانشناس، مدیر و هر کسی که با یه نگاه و شاید کمی دقیق شدن روی خانواده به برخی مسائل پی می برد.

امیدواریم روزی برسد که در مدارس همین کاری که ما انجام می دهیم که فقط به این منظور نیست سنگ جلو پای والدین بگذاریم بلکه هدف تحلیل ویژگی های بچه هاست و این که پیش از ورود به مدرسه بدانند فرزندان شان چه توانایی هایی دارند و چه محدودیت هایی؟ و اگر مشکلاتی به خصوص در مورد پسرها هست ، چه طور می شود روی نقاط ضعف آنها کار کرد؟

تقاضا دارم کمی جدی بگیرید....!

یکی از مشکلاتی که به گاه خانواده ها به آن آگاه نیستند به ویژه در مورد کودکانی که در بدو ورود به پایه اول ابتدایی هستند مساله فقدان تمرکز است(در این جا منظورم نشانگان جدی به شکل اختلال است).

در ارزیابی های اولیه به هنگام ثبت نام،گاه متوجه می شویم کودک توانایی لازم را برای پاسخ دادن متوالی به یک فعالیت پیوسته و مکرر را ندارد.یعنی فرایندی که نیاز به توجه مداوم (sustained attention) دارد. چنین کودکی که در همان چند دقیقه نخست باید از او به طور مکرر خواست تا دقت کند، چطور می تواند بدون چند جلسه درمان و آموزش بر سر کلاس حاضر شود؟

و یا می بینم که کودک حتی توانایی پاسخ دهی به محرک های مشخصِ بینایی ، شنوایی که به عنوان درمانگر در جلسه مشاوره پیش از ثبت نام ارئه می کنم ، ندارد.این یعنی توجه متمرکز(focused attention) که قطعا وی را در طول آموزش مدرسه دچار مشکل می کند.

در چنین شرایطی است که آموزگار از این که کودک بیش فعال است شکایت می کند و حال در میانه سال تحصیلی خانواده باید برای بررسی بالینی اقدام کنند . در حالی که والدین ،خود گرفتار شغل و فرزندان دیگر مسائل مختلف و در نتیجه کمبود وقت هستند.

پس اولیای گرامی دقت نمایند اگر در همان ابتدای ثبت نام برنامه هایی برای ارزیابی گذاشته می شود تصور نکنند قرار است به هوش فرزندشان توهین شود، مورد ارزیابی هوشی قرار بگیرند تا بهترین ها گلچین شوند. لطفا این باور را دور بریزید.

بلکه هدف آگاهی دادن به والدین از مسائل رفتاری و آموزشی است که حتی به ظرافت از نقاشی های کودکان و سایر ارزیابی ها استخراج می شود.

یک انتقاد دیگر که به خانواده ها وارد است این که متاسفانه تا ما نتیجه کارمان را  در زمان ثبت نام به خانواده نگوییم ، لب به سخن نمی گشایند و خود چیزی نمی گویند و اگر در طول سال تحصیلی به اطلاع خانواده برسانیم، برخی، نه همه ، متوقعانه می پرسند حالا چه کنیم؟ معلم شما خوب نیست و بسیاری توجیه های دیگر.

در پایان لازم به تاکید مجدد است که هدف از نوشتار فوق این است که فصل تابستان را برای شناخت مسائل کودک خود از دست ندهید ، اگر مدارس ما به این موضوع درابتدای سال جدی بنگرند، هم از مشکلات آموزشی کودکان در طول سال تحصیلی کاسته می شود و هم از زمان معلم که مکرر صرف تذکر دادن نمی گردد و هم شکایت معاونین مدرسه و احضار والدین برای پی گیری وضعیت فرزندشان کاهش می یابد.

شنبه 9 اردیبهشت 1391

کم توجهی؛ اختلال یا خصلتی گذرا؟

نویسنده: امین میر موسوی   


نوشته :امین میرموسوی

بین کودک یا حتی نوجوانی که دچار اختلال کم توجهی ADDاست با کودک یا نوجوانی که صرفا به خاطر برخی ویژگی های فردی و آموزشی دچار کم دقتی است و از تمرکز ضعیفی برخوردار است، تفاوت وجود دارد و همان طور که هر کودک پرجنب و جوشی بیش فعال نیست هر کودک یا نوجوان با سطح دقت پایین،دچار اختلال کم توجهی نیست(ADD).

در حالی که غالبا خانواده ها با نگرانی به این موضوع می پردازند در ادامه امیدواریم از نگران شما قدری کاسته شود.

اگر مطالب پیشین ما را در وبلاگ یا سایت تربیت تحت عنوان «باز هم حواس پرتی» و سایر مطالب وابسته مطالعه کرده باشید می دانید که علایم آن مدتی می بایست در عملکرد فرد آشکار باشد و صرفا نمی توان به اصطلاح های رایج تحت عنوان "حافظه ضعیف"و" فراموشیِ" فرزندان در سن کودکی و نوجوانی بسنده کرد.

با دیگر به مرور علایم ADD می پردازیم :

-حواس پرتی خیلی سریع و عدم توانایی در گوش دادن و توجه.

-صحبت کردن بیش از حد .

-دشواری در به پایان رساندن وظایف محوله.

-نیاز به حرکت به طور مداوم و بی قراری.

-مشکل داشتن در حفظ توجه هنگام یادگیری یا انجام تکلیف.

-جا گذاشتن چیزهایی که برای انجام تکالیف  و کارها ضروری هستند ( برای مثال فراموش کردن اسباب بازی ها، مداد ، خودکار، کتاب، هر چیز لازم دیگر).

-پرت شدن حواس توسط محرک های فرعی، به خصوص هنگام یادگیری و نیاز به جلب توجه کودک به طور مکرر.

-دنبال نکردن آموزش ها و تکالیف درسی، وظایف روزمره یا وظایف خود در محیط کار( نه به دلیل مخالفت یا نفهمیدن دستورالعمل و آموزش ها).

این که به گفته والدین فرزندان ما درس می خوانند اما فراموش می کنند یکی از علایم "مشکل حفظ و نگهداری توجههنگام یادگیری یا انجام تکلیف "است لذا" نگهداری"در این بحث و میزانِ نگهداری چه به لحاظ مدت زمان و چه به لحاظ مقدار مطلب اهمیت دارد.

شاید در نظر بسیاری، اغلب ما و بچه های ما این مساله را داشته باشند حتی ما بزرگترها؛ اما لزوما به معنی اختلال نیست، آنچه که از نگرانی والدین مشخص است تصور آنها ظهور یک مشکل بسیار جدی است که شدیدا آنها را نگران می کندکه قاعدتا می بایست علایم بیشتری داشته باشد.

در مورد نشانه ای دیگر "جا گذاشتن وسایل تحریر یا وسائل شخصی" نیز می تواند یکی از ویژگی های ما بزرگسالان هم باشد که گاهی در طول روز برای مان پیش می آید و برای کودکان و نوجوانان نیز.

امروزه مغز ما وظایف چندگانه ای برای عکس العمل نشان دادن بر عهده داردکه لزوما همزمانی توجه به هدف ها موفقیت آمیز نیست، چه رسد به مغز کودکان ما که نسبت به گذشته اشتهای سیری ناپذیری به واکنش نشان دادن به محرک ها (بازی های کامپیوتری ،سی دی ها،.....)پیدا کرده است!!

"نیاز به حرکت مداوم و بی قراری" در علایم فوق الذکر مهم است به ویژه اگر تصور شود بی قراری در کودک یا نوجوان شدید است و غالبا با نشانه های دیگر(ناخن جویدن و ...) همراه است و یا اگر موجب پراکندگی حواس از موضوعی به موضوعی دیگر شود( پرش فکر).

در مطلب« برنامه ای هدفمند برای تمرکز حواس، نیاز کودکان امروز» که توصیه می شود آن را در وبلاگ مطالعه نمایید به چند شکل توجه پرداخته شده که به اختصار عبارت است از :

توجه متمرکز، توجه مداوم، توجه انتخابی، توجه تناوبی، توجه تقسیم شده؛

«توجه تقسیم شده» که مهارت بالاتری است و با تمرین و تکرار و آموزش و درمان های چندجانبه و حتی آموزش های تکنولوژیک تقویت می شود.

اما چهار مورد دیگر ، مهارت هایی است که نیاز کودکان و نوجوانان برای رشد و پیشرفت تحصیلی آنان است و ضعف در هر یک به خصوص با دارا بودن علایم فوق برای مدتی، می تواند حائز اهیمت باشد و نیاز است خانواده برای آموزش و در صورت لزوم درمان اقدام نماید.

بنابراین اگر همه علایم موجود در مشکل کم توجهی در یک فرد وجود داشته باشد و باعث افت قابل ملاحظه تحصیلی فرد شده باشد ،تازه اگر تصور کنیم با مسائلی همچون اضطراب هم پوشی ندارد، آن موقع بهتر می توان در مورد ADDقضاوت کرد.

جمعه 26 اسفند 1390

بیش فعالی را با خودتان نبرید!

نویسنده: امین میر موسوی   

مسافرت با کودکی که نشانه های بیش فعالی و کم توجهی دارد.










ایام نوروز در راه است و راهی شدن با کودکی که نشانه های اختلال بیش فعالی و کم توجهی(ADHD) دارد می تواند آرامش مسافرت را به چالش بکشد، فرودگاه ،جاده، رانندگی طولانی، اتاق های کوچک هتل، ترافیک های ایام تعطیلات می تواند نظم را که برای آموزش آن به این قبیل بچه ها مدت ها زحمت کشیدیم متزلزل کند.



ادامه مطلب

پنجشنبه 18 اسفند 1390

عشق ورزیدن

نویسنده: امین میر موسوی   

شاید باید این گونه باشیم!

عشق ورزیدن

 

 

 

 

 

نوشته : امین میرموسوی

توجه فرایندی است که کودک از طریق آن از حواس خود برای درک دنیای خارج استفاده می کند و متمرکز ساختن توجه یعنی آگاه شدن از یک موضوع و صرف نظر کردن از سایر موارد است. این موضوع مهم است زیرا محرک های بسیار زیادی هر یک از ما را احاطه کرده اند و ما مجبوریم از بین آنها برای انجام کاری تنها روی یکی متمرکز شویم و این کار یعنی "توجه انتخابی" و در حقیقت  برای ما بزرگترها می تواند مشکل باشد ، کودکان دیگر جای خود دارند.

به نظر می رسد این ما هستیم که باید به کودکان آموزش دهیم که چطور متمرکز کارشان باشند تا حواسشان به جایی پرت نشود ؛ نه این که انتظار داشته باشیم که کودکان بدون حواس پرتی تکالیفشان را انجام دهند. حواس پرتی، ناتوانی در تمرکز قوی روی یک محرک خاص از دیگر مشکلاتی است که اغلب در کودکان دارای مشکل نقص توجه دیده می شود.

بررسی های اخیر در مورد اثر فرایندهای توجه بر عملکرد کودکان دارای مشکلات یادگیری ، این حقیقت را روشن کرده است که این کودکان در تکالیفی که مستلزم شناخت بیشتری است ، به ویژه تکالیفی که در آن عوامل منحرف کننده ی توجه وجود دارند، بدترین عملکرد را از خود نشان می دهند و اغلب معلمان آنها را به عنوان افرادی که نسبت به همسالان عادی خود به طور معناداری توجه و دقت کمتری دارند، ارزیابی می کنند . گاه این کودکان در تکالیفی که نیاز به توجه دراز مدت دارد کم توانند.

توانایی توجه دراز مدت به تکلیف ، برای دستیابی دانش آموزان به اطلاعات مورد نیاز و تکمیل فعالیت های تحصیلی آنان یک امر ضروری است. وقتی توجه به طور صحیح متمرکز شود، یادگیری به سرعت جریان می یابد.

از آنجا که توجه در فرایند یادگیری اهمیت ویژه دارد، باید انتظار داشت که دانش آموز پیش از این که یاد بگیرد، بر تکلیف توجه کند. اما این توجه چند شکل دارد :

توجه متمرکز : که توانایی پاسخ دهی مستقیم و دقیق به محرک های مشخص و ویژه بینایی و شنوایی یا لامسه است.

توجه مداوم: این نوع توجه ، بیانگر توانایی ادامه دادن پاسخ پایدار و ثابت در طی یک تکلیف پیوسته و مکرر است.

توجه انتخابی: به ظرفیت نگهداری و ابقاء یک مجموعه رفتاری یا شناختی در مواجهه با محرک های حواس پرتی اشاره دارد. بنابراین تمرین در مورد تقویت این بخش از مکانیسم توجه « رهایی از حواس پرتی» را در خود جای می دهد.

توجه تناوبی: این مورد به انعطاف پذیری روانی اشاره دارد و به فرد اجازه می دهد که تمرکز توجه خود را در بین تکالیف تغییر دهد. که نیازهای شناختی متفاوتی دارند.

توجه تقسیم شده:  که از بالاترین سطح توجه است و به توانای پاسخدهی همزمان به تکالیف چندگانه یا خواسته های کاری چندگانه می پردازد.

اما با همه این ها مهم ترین ویژگی در توجه ، انتخابی بودن محرک های مورد توجه است، و هر چه ما با محرک های متعددی مواجه شویم به ناچار روی تعداد محدودی می توان متمرکز شد. این موضوع در مورد پاسخ کودکان به محرک های آموزشی ارتباط دارد. با صرف نظر از توجه تقسیم شده که به عنوان بالاترین سطح توجه در نظر گرفته می شود می توان فرایندهای درمانی در مورد کودکان بیش فعال و کم توجه از نوع عمدتا کم توجه را به سویی پیش برد که تا مرحله توجه تناوبی تقویت شوند به ویژه با توجه به سابقه ای که در درمان و آموزش کودکان کم توجه داشته ام به نظر می رسد کار روی توجه متمرکز، توجه مداوم و توجه انتخابی، بهترین هدف درمان باشد که امروزه با بهره گیری از تکنولوژی روز می توان عملکرد یادگیری کودکان را در این زمینه تقویت کرد و مدتی است با کار روی این سه بخش از توجه با طرح ریزی های درمانی خاص خود، توانسته ام دقت و تمرکز کودکان را ارتقا دهم. امید است برنامه های آموزش و پرورش در مدارس به سمتی پیش رود که دانش آموزان نیازمند در طول روز بتوانند در کنار برنامه های درسی به برنامه های اثربخش در این زمینه بپردازند.

پرسش:
سلام. دختر من دو سال و هشتماه سن داره. اتاق خوابش رو از دو ماه پیش جدا كردم. اول همه چیز خوب بود. تا اینكه مدتیست كه نیمه شب از خواب بیدار میشه و برای خواب نزد ما می آید. تلاشها برای تنگ تر كردن جا، خرید جایزه برای خوابیدن در اتاق خودش و.. بی نتیجه است. چه كنم؟

پاسخ:
در ابتدا باید بگم دراین مورد اصلا نباید شیوه جایزه دادن رو استفاده کنید، ازش بخواهید که توی چشمهای شما نگاه کنه، بهش توضیح بدید که الان دیگه دختر(پسر) بزرگی هستی و باید توی اتاق و تخت خودت بخوابی، میدونم که اولش آسون نیست ولی اجازه نداری که شب برای خوابیدن بیایی کنار مامان و بابا وگرنه تو رو به تخت خودت بر می گردونم. 

بعد از گفتن اینها، ازش بپرسید که حرفهای شما رو فهمید؟ و منتظر باشید که تایید کنه و در تمام این مراحل ازش بخواهید که به چشمهای شما نگاه کند.
برای اینکه این جدایی برای کودک شما راحت تر باشد، اگر عروسک مورد علاقه ای دارد که همیشه همراهش هست، کنارش بگزارید. اگر نه، یک چیزی که به شما تعلق دارد، مثل یک شال، پیراهن یا ... تا قسمتی از شما رو در کنار خودش داشته باشد و بوی مادر رو حس کند.

ولی اگر نیمه شب کنار شما آمد، شما باید به گفته خودتون عمل کنید و به تخت خودش برگردانید، حتی اگر بهانه بگیرد و گریه کند، فریاد بزند . ... ،  روزهای اول حتما سخت خواهد بود، چون کودک والدین رو تست میزند تا آنها کوتاه بیایند ولی در هر حال شما باید محکم باشید . تا  پذیرش این مرحله برای او هم راحت تر شود.

مسئله مهم این هست که از سلامت او در اتاق مطمئن باشید ، احیانا اشیائی که می توانند برایش خطرناک باشند در اتاق وجود نداشته باشه و مهم تر از همه یک برنامه ثابت و روتین داشته باشید، مثلا، شام، مسواک، جیش، قصه شب، شب خوش 

پست زیر را هم حتما مطالعه بفرمایید ، اطلاعات مفیدی بدست خواهید آورد:


 

 

 

 

 

 

ترجمه : امین میرموسوی

ScienceDaily Apr. 20, 2011   

بر اساس آخرین یافته های منتشر شده در نشریه بین المللی رشد و آسیب شناسی ، استرس های متداول شامل مشکلات مالی ، روابط بین فردی، بارداری دشوار، از دست دادن شغل و مشکلات با دیگر بچه ها در خانواده و دیگر استرس های عمده در زندگی همچون مرگ یکی از اعضای خانواده در طول دوره بارداری می تواند منجر به بروز مشکلات و یا اختلال های رفتاری کودکان شود.

پژوهشگران تاکید کرده اند که ما دریافتیم و بر آن تاکید داریم مجموع بیشتری از استرس هاست که موجب تاثیر بر سلامت کودکان در سال های بعد می شود. استرس های کم و معمول دوران بارداری لزوما با مشکلات رفتاری همراه نیست. اما افزایش استرس ها در طول این دوره به سه مورد یا بیشتر احتمال بروز مشکلات رفتاری را در سال های بعد به ویژه دوره ابتدایی افزایش می دهد.

دکتر رابینسون در این طرح نوع واقعی استرس تجربه شده را کم اهمیت تر از تعداد استرس ها می داند. در این پژوهش سه هزار زن باردار را در طول 18 و 34 هفته از دوران بارداری با ثبت واقایع استرس زای این دوران را در نظر گرفتند. حوادث استرس زای مادران ثبت شد .رفتارهای کودکان در سنین دو، پنج، هشت، ده و چهارده سالگی به وسیله ی پرسش نامه مورد ارزیابی قرار گرفت .

37% مادران بیش از دو حادثه استرس زا را تجربه کرده بودند . و حدودا 8% مادران بیش از شش واقعه استرس زا را در دوران بارداری تجربه داشتند.

صرف نظر از قرار گرفتن در معرض استرس در رحم مادر، ویژگی های یک محیط پرورشی پس از تولد می تواند پتانسیل قوی باشد برای تغییر رشد در کودکان. این مساله می تواند به عنوان "انعطاف پذیری رشدی" مطرح باشد. به این معنی که علی رغم دوران پر استرس بارداری ،در صورت فراهم بودن محیطی مناسب مغز می تواند سازگار شود و بر رشد کودک تاثیر مثبت بگذارد.

حاصل این پژوهش پیام مهمی است به منظور حمایت اعضای خانواده و متخصصان از زنان در دوران بارداری به جهت پیشگیری از آسیب های بعد از تولد که می تواند پیامدهای آن برای خانواده سنگین باشد. اگر به چنین خانواده های در اطراف مان کمی بیندیشیم ضررهای اقتصادی ، اجتماعی و روانی آن بسیار مشهود است..

امید است پژوهش های آینده بتواند جهت درک مکانیسم های اثرگذار در پس پرده این استرس از جمله هورمون های استرس مادران، تاثیر بر دلبستگی، و سایر مسائل مربوط به والدین، عوامل اجتماعی و اقتصادی به یافته های تازه ای دست پیدا کند.

جمعه 4 آذر 1390

شرم.... و .... گناه

نویسنده: امین میر موسوی   

 

 

 

 

 

 

 

ترجمه : امین میرموسوی

والدین با نوزادان خود به روش های مختلفی ارتباط برقرار می کنند که می تواند خنده، اخم، تشویق، عشق ورزیدن، خشم و یا لمس نکردن او باشد.

پژوهشگران معتقدند نوزاد می تواند از روی تن صدا ، لحن صدا و به طور کلی زبان بدن مراقبان خود با آنها ارتباط برقرار کند و متوجه صحبت مراقبان خود بشود در نتیجه کاملا از احساس های والدینش نسبت به آنها باخبر است بنابراین والدین خسته ، ناامید ، شرمگین، عصبانی می توانند به طور غیر عمد کودک را به این نتیجه برساند که "من بدم"....


یکی از این احساس هایی که در کودکان شکل می گیرد شرم و دیگری گناه است شرم و تردید مساله ای است که به بنا به گفته روان شناسان حدود 2 تا 3 سالگی ( اوایل زندگی )رخ می دهد ، اما گناه بین سه تا شش سالگی رخ می دهد.

این دو احساس شبیه هم هستند اما علت ها و راه حل های متفاوتی دارند. شرم و گناه احساساتی هستند که متاسفانه و یا خوشبختانه نقش قدرتمندی در تنظیم رفتار ایفا می کنند.متاسفانه از این جهت که می توانند به شخصیت فرد لطمه بزند و خوشبختانه از این روی که احساس گناه می تواند به کودک آگاهی دهد.

شرم توسط دامنه ای از موقعیت ها، شامل شکست های غیر اخلاقی و سرپیچی(تجاوزها) برانگیخته می شود. می توان چنین فرض کرد شرم به عنوان "همشیرِ گناه "واجد احساسات عمدتا اخلاقی است.

در حالی که هم شرم و هم گناه با ارزیابی های منفی کودک از خودش توام است ، می توان چنین تصور کرد احساس گناه طبیعی است، یک واکنش به این احساس که به کودک می گوید او کاری رو اشتباه انجام داده است .ا

ما در شرم این ارزیابی ها منجر به تخریب شخصیت کودک می شود که حاصل آن در سراسر زندگی کودک حتی در بزرگسالی آشکار است من در این جا فقط به تعدادی از پیامدهای شرم روی شخصیت و رفتار کودک تاکید کردم که بسیار بیشتر از این ها جای بحث دارد . برخی از نشانه های آسیب پذیری کودک از شرم عبارت است از :

داشتن یک باور اصلی شبیه : من بدم ، ضعیفم ، دوست داشتنی نیستم، بی عرضه ام، مثل احمقا هستم ..../ گوشه گیری و انزوای اجتماعی و یا احساس اجبار به معاشرت/  حساسیت زیاد به طرد شدن، حالت تدافعی به انتقاد / رفتار عذرخواهانه بیش از حد، اجتناب از تماس چشمی/  نگرانی بیش از حد از سرزنش و عیب جویی رفتارهای او/  احساس غیر منطقی و غیر موجه گناه، کاهش موفقیت های کسب شده/ تمرکز بیش از حد روی اشتباهات گذشته و تکرار آنها / داشتن ترس غیر منطقی از شکست و یا از دست دادن( فقدان)...

تا به این جا فقط به بخشی از مطلب پرداختم و بحث کامل و منابع استفاده شده در ترجمه به دلیل استفاده نابجا و بدون کسب اجازه در اختیار مترجم ( وبلاگ نویس) است.

چهارشنبه 18 آبان 1390

یکی یه دونه ها...

نویسنده: امین میر موسوی   

 
 
 
The only child               
 
 
 
در این جا قصد دارم به بخشی از کتاب وینی کات ( نویسنده و روان درمانگر )بپردازم که  بحث تک فرزندی را مطرح کرده است آثار این نویسنده برای من جذاب است، امیدوارم برای شما هم همین طور باشد بنابراین نوشته ای که در ادامه از نظرتان می گذرد ترجمه ی بخش کوتاهی از یک فصل کتاب وینی کات می باشد، به نام تک فرزند.
 
می خواهیم در مورد کودکانی صحبت کنم که در خانواده هایی زندگی می کنند که دارای هیچ برادر یا خواهری نیستند؛ تک فرزند می باشند. سؤال این است؛ این موضوع که کودکی، فقط تک فرزند است ، واقعاً از چه راههایی مورد توجه قرار می گیرد؟
 
 
هنگامی که به اطراف نگاه می کنم و کودکان زیادی را می بینم، پی می برم که دلایل متعدد مثبتی برای داشتن فقط یک فرزند، وجود دارند. البته در بسیاری از موارد، والدین، کاری برای داشتن خانواده ای بزرگ انجام نمی دهند اغلب، یک نقشه آگاهانه برای بیش از یک فرزند نداشتن، وجود دارد. اگر سؤال شود که چرا دو نفری که با هم ازدواج می کنند، می خواهند فقط یک بچه داشته باشند، جواب منطقی ای که می شود به این سؤال داد، مسائل اقتصادی است. «ما استطاعت مالی برای بیش از یک بچه را نداریم».
 
من واقعاً فکر می کنم که اگر والدین قادر به حمایت از خانواده ای بزرگ هستند بدون اینکه زیاد آزادی شخصی خود را از دست بدهند، چرا نسبت به این کار شک دارند؟ بدیهی ترین مضرّات این کار، عدم وجود کودکان همبازی و وجود تجربه ای غنی است که می تواند در نتیجه انواع روابط کودک با افراد بزرگتر و برادران و خواهران جوان تر ایجاد شود. بازیهای کودکانه زیادی وجود دارند که افراد بزرگسال نمی توانند با آنها در تماس باشند؛ حتی اگر آنها را بشناسند، باز هم نمی توانند برای مدتی طولانی آن طور که کودک دوست دارد، وارد آنها شوند. در صورتی که کودک همبازی دیگری نداشته باشد، جلوی رشد و پیشرفت او گرفته شده و حالات لذت و سرخوشی که مربوط به نابسامانی، بی مسئولیتی و بلااختیاری می باشند، از بین خواهند رفت؛ تمایل دارد تنها فرزندی باشد که جلوتر از سن خود است، ترجیح می دهد با افراد بزرگسال صحبت کرده و به حرف های آنها گوش کند، در کارِ خانه به مادر خود کمک کرده یا اینکه از اسباب و ابزار پدر استفاده کند. بازی کردن برای او جنبه ای احمقانه پیدا می کند. کودکانی که با هم بازی می کنند، ظرفیت نامحدودی برای کشف جزئیات بازی دارند، همچنین برای مدت طولانی بدون اینکه خسته شوند، به بازی ادامه می دهند.
 
وینی کات به نکته ارزشمندی در ادمه کتاب خود اشاره می کند او بر این باور است که برای کودک تجربه کردن ورود برادر یا خواهر جدید در خانواده، ارزشمند است و می گوید من قادر نیستم تصور زیادی از این تجربه ارزشمند داشته باشم. در یک حاملگی، چیزی اساسی وجود دارد. کودک مشاهدۀ تغییر و تحولات را در مادر خود از دست می دهد، قادر به آرام گرفتن در آغوش او نمی باشد، این امر تدریجاً دلیلی می شود بر دستیابی به مدرکی واقعی از ظهور نوزادی جدید و بازگشت همزمان مادر به حالت طبیعی.
 
 هر کودکی که چنین تجربه ای را از دست داده است و کسی که هرگز مادری را ندیده که از سینه خود به فرزند شیر دهد، او را حمام کند یا علاقمند به نوزاد باشد، در واقع کمتر از کودکی که شاهد چنین تغییرات ارزشمندی بوده، ثروت دارد. شاید کودکان کمی باشند که بخواهند در بزرگسالی، نوزادان زیادی داشته باشند، اما نمی توانند. عروسکها فقط بخشی از سلامتی (امنیت خاطر) آنها را تأمین می کنند......
 
مطالعه آثار این نویسنده ارزشمند را به خوانندگان وبلاگ توصیه می کنیم.
منبع در اختیار مترجم است.

پنجشنبه 5 آبان 1390

ADD

نویسنده: امین میر موسوی   

                          باز هم حواس پرتی...؟








نوشته : امین میرموسوی

ADD یا مشکل کمبود توجه مساله ای است که برخی از بچه های زمانه ما با آن روبرو هستند، گاه با مشکل بیش فعالی(HD) همراه است که ترکیب آن AD/HDمی شود و گاه در کودکان تشخیص بیش فعالی و کم توجهی از نوع عمدتا کم توجه داده می شود که علایم متفاوت تری دارد.

ADD در کودکان اغلب در سن 6 تا 12 سالگی تشخیص داده می شود  و منظور"از عدم توجه، ادامه ندادن توجه و انجام غیر مستمر تکالیف درسی است. عدم توجه می تواند به صورت توجه نکردن یا عدم پاسخدهی باشد. معیار مقایسه هم میزان توجه و پاسخ دهی کودکان همسنِ کودک است. گاهی به صورت بی نظمی، حواس پرتی و فراموش کاری نمایان می شود و یکی دیگر از ابعاد عدم توجه ، تمرکز نداشتن  و نیمه کاره رها کردن کارها، کند بودن، تغییر مکرر فعالیت ها، برنگشتن به سراغ کاری که نیمه کاره رها شده و افزایش خطا در کارهای یکنواخت است. سایر علایم کم توجهی در کودکان عبارتند از :

·         حواس پرتی خیلی سریع و عدم توانایی در گوش دادن و توجه.

·         صحبت کردن بیش از حد .

·         دشواری در به پایان رساندن وظایف محوله.

·         نیاز به حرکت به طور مداوم و بی قراری.

·         مشکل داشتن در حفظ توجه هنگام یادگیری یا انجام تکلیف.

·         جا گذاشتن چیزهایی که برای انجام تکالیف  و کارها ضروری هستند ( برای مثال فراموش کردن اسباب بازی ها، مداد ، خودکار، کتاب، هر چیز لازم دیگر.

·         پرت شدن حواس توسط محرک های فرعی، به خصوص هنگام یادگیری و نیاز به جلب توجه کودک به طور مکرر.

·         دنبال نکردن آموزش ها و تکالیف درسی، وظایف روزمره یا وظایف خود در محیط کار( نه به دلیل مخالفت یا نفهمیدن دستورالعمل و آموزش ها).

حال اگر  فکر می کنید که فرزند شما مبتلا به ADD هست بهتر است به موقع به فکر شناختن و درمان آن باشید. به خصوص روی سخنم با آن دسته والدینی است که فرزندانشان در آستانه ورود به دوره ابتدایی و یا سال دوم ابتدایی هستند، چرا که بیشتر در معرض تشخیص و بروز علایم می باشند و فصل تابستان بهترین زمان برای پی گیری است ( برخلاف برخی که معتقدند درمان کم توجهی در ایام تحصیلی بهتر نتیجه می دهد).

مواردی که شرح آن گذشت مهم ترین علایم کم توجهی بود. روش های درمانی که می تواند در این زمینه به کودکان کمک کند شامل درمان های دارویی، رویکردها و تکنیک های آموزشی است درمان های دارویی در مواردی نیاز آست که شدت علایم فوق باعث افت قابل ملاحظه عملکرد تحصیلی و کاهش آشکار سطح نمرات شود.کمبود توجه باعث می شود تا کودکان مبتلا در تکالیفی همچون دیکته نویسی، تشدید ، نقطه و برخی حروف را جا بیاندازند، حاصل ضرب ها را اشتباه بنویسند ،پاسخ ها را جا به جا  بنویسند، حتی با ضعف در حافظه کوتاه مدت مواجه اند که باعث می شود مطالبی را که معلم یاد داده است ظرف چند دقیقه فراموش کنند و یا والدین هر چه در منزل تلاش می کنند تا کودک املای صحیح کلمه ای را یاد بگیرد، او می آموزد اما روز بعد در املای کلاسی همان کلمه را اشتباه می نویسد.

اگر علایم آنقدر شدید نیست که افت قابل ملاحظه تحصیلی ایجاد کند روشهای آموزشی خلاق و تکنیک ها می تواند موثر باشد.این روش ها آمیخته با تجارب گذشته معلمان، در کنار شیوه های نوین آموزشی  و کمی خلاقیت به کار می رود. همه ی این کودکان با داشتن علایم فوق نیاز به بهره گیری از متدهای آموزشی جدیدی دارند . با توجه به علایم ، مهم ترین مهارتی که این کودکان ندارند این است که نمی دانند چگونه کاری را انجام دهند لذا پیش از این که از کودک بخواهیم تکلیفی را انجام دهد و این درخواست را با تذکر مکررِ "حواست کجاست" ...."حواستو جمع کن"..."زودباش انجام بده..."دقت کن....."، به او داشته باشیم، بهتر است نحوه انجام تکلیف را به او بیاموزیم و اگر نمی دانیم از معلم او یا کارشناس زبده ای در این زمینه راهنمایی بگیریم، تا کودک بتواند از حداکثر توانایی های خود و از تمام حواس خود استفاده کند. ماریا مونته سوری (پزشک زن ایتالیایی و یکی از بزرگان و صاحب نظران در عرصه تعلیم و تربیت) براین باور است که باید از دست های کودکان گرفته تا ذهن و مغز آنان را برای کسب تجربه مورد آموزش قرار داد. و او در جایی دیگر می گوید:" هنگامی که مشکل کنترل توجه کودک را حل کردید، در اصل، تمام مشکلات و مسائل مربوط به آموزش را حل کرده اید".

پنجشنبه 28 مهر 1390

هنردرمانی

نویسنده: امین میر موسوی   

              هنری که درمان می کند.


















 

 امروزه بیشتر بچه ها اغلب با اسباب بازی های بسیار که احاطه شان کرده است، خوشحال و راضی به نظر می رسند ،اما متاسفانه برداشت اول همیشه درست نیست. در پس هر ظاهر خوشحال، مشکلات رفتاری همچون  بی دقتی، تمسخر، استرس، بی انضباطی، خشم و ... نهفته است گاهی اوقات همین تجربه های غم انگیز یا استرس ها و مسائل رفتاری تاثیر ماندگاری بر ذهن کودکان دارد که تاثیر آشکاری بر رفتار آنها می گذارد. 

حالا همه این ها به کنار، در این دنیای پرشتاب و پر استرس و جهان پویا کودکان همیشه نمی توانند با تغییرات محیط اجتماعی همچون مدرسه و مهد کودک و مقاطع بعدی تحصیل سازگار بشوند. برخی از این کودکان توانایی بیشتری برای مقابله دارند و برخی کمتر. والدین می بایست پاسخ دهی و نظارت بهتری داشته باشند و در صورت لزوم از متخصصان کمک بگیرند.....


روشی که آسان و لذت بخش است و از آن برای کمک به کودکان استفاده می شود ، هنر و تاثیر درمانی آن است. که سبب می شود کودک مهارت های جدید را بیاموزد و نیروهای خود را برای مقابله موثر در اختیار داشته باشد.

هنر درمانی چیست؟

بخشی از روان درمانی است که درمانگر با استفاده از رسانه های مختلف، تصاویر ، موزیک اقدام به تحریک روند خلاق در بیمار و به تحلیل نیازهای فرد، رشد، علائق ، نگرانی ها و تعارض ها می پردازد. هنر درمانی مبتنی بر دانش رشد انسانی است و در آن از تکنیک های درمانی متنوعی استفاده می شود. که می تواند بر مشکلات اجتماعی ، روابط بین فردی و عزت نفس پایین غلبه کند. هنر درمانی یک ابزار موثر در مشکلات بازتوانی، پزشکی، هیجانی و اجتماعی است. یکی از گرایش های هنردرمانی موسیقی درمانی است که در بازتوانی افراد با بیماری های جسمانی تاثیر شگرفی داشته است.

 به عنوان مثال می توان در عرصه پژشکی به تاثیر موسیقی درمانی بر روند گفتار نوزادانی که تحت کاشت حلزون قرار گرفته اند، پرداخت(2010).

یا این که در عرصه پزشکی موسیقی درمانی توانسته به گویایی افراد بعد از تحمل سکته مغزی که دچار آفازی (عدم توانایی در صحبت) شدند نیز کمک کند.(2010) 

بنابراین هنردرمانی در عرصه های مختلف توانایی خود را نشان داده است. اگر بخواهیم به اثربخشی دیگری از موسیقی درمانی اشاره کنیم می توان به پژوهش راسیگنو و همکاران (2009) اشاره کرد که معتقدند درس های موسیقی در مدرسه یا فعالیت های خارج از مدرسه با همراهی والدین و فرزندان می تواند اثر مثبتی بر خواندن و ریاضی در دوران اولیه کودکی و نوجوانی داشته باشد بنابراین موسیقی با پیشرفت تحصیلی در طول سال های دبیرستان ارتباط مثبتی دارد.

 روان شناسان از هنر درمانی برای کودکان بیشتر استفاده می کنند به دلیل این که کودکان به اندازه بزرگسالان  در بیان احساست توانایی ندارند. به عنوان مثال ترسیم و طراحی کلید ورود به دنیای کودک است. رنگ ها، اندازه تصاویر، محل ترسیم در صفحه همه و همه از مسائل درونی کودکان خبر می دهند.

به هر صورت هنردرمانی یک روش مدرن و رضایت بخشی است که برای غلبه بر بسیاری از مشکلات اثربخشی خود را نشان داده است و درمانگر حرفه ای به خوبی می تواند برای تشخیص مشکلات از این رویکرد بهره ببرد. 

جمعه 8 مهر 1390

بچه های خجالتی

نویسنده: امین میر موسوی   







نوشته : امین میرموسوی

کمرویی یا بازداری اجتماعی دوری گزیدن از فعالیت های است که در محیط کودک صورت می گیرد. در کودکان ، گریه کردن ، قشقرق، سفت کردن بدن، چسبیدن به یک شخصِ آشنا یا ماندن در کنار او، محدود کردن روابط تا حد لالی ( موتیسم) ممکن است وجود داشته باشد . احتمال دارد کودکان خردسال در موقعیت های اجتماعی کمرویی افراطی از خود نشان دهند، از تماس با دیگران کناره گیری کنند ، از شرکت در بازی های گروهی کناره گیری نمایند و به عبارتی در حاشیه فعالیت های اجتماعی باقی بمانند.

نکته ظریفی این مشکل در دوره کودکی این است که به دلیل شروع زودرس نشانه های این مشکل در این دوره کمرویی خود را به شکل ناتوانی در دست یافتن به سطح عملکرد مورد انتظار نشان می دهد به عنوان مثال ناتوانی در دستیابی به بازی در تیم های ورزشی یا بازی در مدرسه ؛ اما کمرویی در نوجوانی خود را به شکل افت محسوس در عملکرد تحصیلی و اجتماعی فرد نشان می دهد.

  با این حال کمرویی ، الزاما چیز بدی نیست ، در برخی مواقع کمرویی می تواند مفید باشد. وقتی افراد احساس کمرویی می کنند ، این امکان وجود دارد که قبل از پریدن به داخل صحنه ای( پیش از  قرار گرفتن در آن موقعیت)  وقتی اضافی را صرف تمرین کنند و این تمرین به خصوص در مورد بچه های بزرگتری که من بارها در مدرسه به دلیل کمرو بودن دیده ام که از خواندن شعری یا اجرای نمایشی مقابل جمع می خواستند امتناع کنند ، اثربخش بوده است.

علایم کمرویی در کودکان که نیاز به مداخله روان شناس می باشد، عبارتند از :

·         مخفی شدن ، تماس چشمی محدود  یا عدم برقراری تماس چشمی، سکوت یا عدم پاسخ گویی به فرد دیگری که آغازگر صحبت بوده است.

·         بی میلی یا اجتناب افراطی از تماس چشمی با افراد غریبه در یک دوره طولانی زمانی( یعنی شش ماه یا بیشتر).

·         مشغولیت بیش از حد به فعالیت های انفرادی( انجام بازی های ویدئویی و ..)

·         کمبود بیش از حد یا نبود دوستی های نزدیک با افرادی غیر از بستگان درجه یک.

·         حساسیت فوق العاده و فقدان جرات نسبت به انتقاد ، عدم تایید یا نشانه های دیگری که طرد شدن از طرف دیگران تلقی شود.

·         نیاز افراطی به اطمینان از مورد علاقه دیگران بودن.

·         خود پنداره منفی از طریق گفتن جملات خود تحقیر کننده مکرر، مقایسه منفی و نامطلوب خود با دیگران و تصور خود به عنوان فردی فاقد جذابیت اجتماعی.

·         آشفتگی شدید فیزیولوژیک در موقعیت های اجتماعی ، تپش قلب ، خشکی دهان، تنش عضلانی، لرزش.

·         بی میلی  نسبت به درگیر شدن در فعالیت های جدید با دوستان.

در این جا چند راهکار برای حل مشکل کودکان کمرو که برخی از علایم فوق را داشته باشند، می دهیم:

ü       به کودک کمرو مسئولیت هایی بدهید؛ نظیر بردن پیغام برای کسی، غذا دادن به حیوانات، آب دادن به گیاهان، کمک به منشی مدرسه در پاسخ دادن به تلفن ها ، تقسیم کردن غذا، اما دقت کنید که کارهای ناراحت کننده که او را تحت فشار بگذارد ، ندهید.

ü       روان شناسان می توانند به کودکان کمرو مهارت های اجتماعی را به خصوص برای استفاده در مدرسه آموزش دهند که شامل : مهارت های گفتگو ، سوال کردن، توضیح و پاسخ دادن، تماس چشمی برقرار کردن می شود.

ü       سعی نکنید با سر به سر گذاشتن با کودکان کمرو با پیش کشیدن خجالتی بودن آنها یا بدون آمادگی قبلی سخنرانی کردن جلو یک عده، اسباب ناراحتی این کودکان را فراهم آورید.

در پایان ، لازم به دکر است که اگر شما والدین تاکنون بیش از حد در تربیت فرزند خود حمایت گر بوده اید ببینید کجا وابستگی و اضطراب اجتماعی فرزند خود را تقویت نموده اید.

 

 

علایم هشدار دهنده سوء استفاده جنسی از کودکان*















ترجمه : امین میرموسوی

اگر شما هنوز دقیقا اطلاعاتی درباره سوءاستفاده جنسی از کودکان ندارید، مساله ای نیست، تنها شما نیستید. اما بد نیست بیشتر با رفتارها و علایم هشداردهنده آشنا شوید . تماس های جنسی بین کودک و بزرگسال می تواند سوء استفاده باشد، وقتی یک تفاوت سنی در رابطه ی کودک با فرد بزرگتر( که اغلب 3 سال یا بیشتر از آن تعریف می شود) وجود دارد می تواند علامتی از وجود سوءاستفاده باشد.                           

سوء استفاده جنسی حتما با درگیری ، زور، اجبارِ منجر به رابطه و تماس تعریف نمی شود؛ بلکه مشاهده بدن کودک(دید زدن)تصویر برداری از بدن برهنه کودک، لمس، به نحوی که کنجکاوی های یک فرد بزرگسال را ارضا کند، سوء استفاده است.

 هچنین وا داشتن کودک به گرفتن عکس از بدن خودش و در اختیار دیگری گذاشتن از طریق فناوری های روز همچون بلوتوث هم می تواند سوءاستفاده تلقی شود. از طریق تماس های تلفنی که مراجعین با صدای مشاور من داشته اند می توانم به مواردی اشاره کنم که والدین از وجود رابطه پنهانی فرزندشان با افراد همسایه پرده برداشتند که از فرزندشان خواسته شده تا از بدن خود عکس بگیرند و از طریق بلوتوث برای آنها ارسال کنند. به همین دلیل و دلایل بسیار دیگر توصیه می شود بچه ها در سن کم موبایل نداشته باشند و یا والدین در استفاده از آن مدیریت صحیحی از خود نشان دهند.بنابراین بیشتر بچه ها در یک فرایند تدریجی و اغواگرانه مورد سوءاستفاده قرار می گیرند، نه یک اتفاق آنی و یک باره. 

با آگاهی از علایم هشدار دهنده می توانید به طرز موثرتری اقدام کنید، با فرزندتان صحبت کنید در این صورت سوء استفاده می تواند متوقف شود قبل از این که صدمه ای به کودک برسد .     

مهم ترین علایم موجود در رفتارهای کودکی که مورد سوء استفاده قرار گرفته به این شرح است:

دیدن کابوس و مشکلات خواب بدون بیان و توضیحی توسط کودک.

     پریشان به نظر آمدن و داشتن روابط فاصله دار و دوری گزیدن از بزرگترها.

تغییر ناگهانی در عادات خوردن : 

·         تغییر در زمان حاضر شدن برای غذا خوردن.

·         از دست دادن اشتها (غالبا بی اشتهایی عصبی) و یا افزایش آن.

·         اشکال در بلع.

ü       نوسانات ناگهانی خلقی( احساس خشم، ترس، ناامنی)

ü       ترسیم و نوشتن رویاهای ترسناک درباره سکس.

ü       گسترش علایم ترس و انزجار از افراد خاص یا مکان های جدید.

ü       خودداری از صحبت کردن درباره راز های خود با اطرافیان بالغ (والدین).

ü       صحبت کردن درباره یک دوست جدید بزرگتر از خودش.

ü       داشتن تصویر منفی از بدن خودش به عنوان یک بدن کثیف و بد.

ü       پیدا کردن مبلغی پول، هدیه یا اسباب بازی توسط  والدین در میان وسایلش یا کیفش که قبلا نداشته است.

ü       به کار بردن واژه های غیر معمول و جدید برای نامیدن بخش های خصوصی از بدن خود.

ü       مقاومت در برابر تعویض لباس زمان خواب، دستشویی رفتن و حمام.

ü       تقلید از رفتارهای جنسی مشابه رفتارهای بزرگسالان، با اسباب بازی یا حیوانات.

ü       پرسش درباره بازی های جنسی یا رفتارهای جنسی بزرگترها.

ü       بازگشت به رفتارهای سنین پایین تر: همچون مکیدن انگشت، شب ادراری.

به عنوان بزرگتر بر خودتان مسلط باشد حتی در صورتی که تصور می کنید واقعا اتفاقی افتاده است ، در غیر این صورت ممکن است فرزندتان بیقرار شود یا شدیدا احساس گناه کند. فراموش نکنید که برای پیشگیری از کودک آزاری جنسی، کودکان مسئول نیستند بلکه این بزرگترها هستند که مسئولند. بچه ها غالبا در سنی نیستند که توانایی مراقبت از خودشان را داشته باشند و نیاز به نظارت و مراقبت توسط بزرگترهای خودشان را دارند.

 


پنجشنبه 24 شهریور 1390

آمادگی بچه ها برای رفتن به مدرسه

نویسنده: امین میر موسوی   

چطور می توان فهمید بچه ها آمادگی و توانایی لازم را 
برای ورود به مدرسه دارند؟











































نوشته : سیسیلیا لیم و جان هیزا.2011


آغاز سال تحصیلی درست همین نزدیکی است و در این آستانه سال تحصیلی ما با کودکانی مواجه هستیم که از نظر رشدی متفاوت هستند، با این حساب چطور می توان فهمید که آیا فرزند شما آمادگی لازم را برای ورود به مدرسه دارد؟

اغلب ما تصور می کنیم که فرزندمان یک نصف روز را بتواند با محیط پیش دبستان راحت سازگار شود ، اما گاه متوجه می شویم برایش خیلی سخت است که بتواند با بقیه همسالانش باشد، اسباب بازی های خود را با دیگران شریک شود و دوستانی پیدا کند، با آنها کتک کاری نکند. به ویژه برای آن دسته از اولیایی نگرانی وجود دارد که فرزندشان مهد نرفته و برای نخستین بار است که با محیط های آموزشی آشنا می شود.فرزند شما می تواند بهتر از این شود اگر شما تامل کنید و به او فرصت دهید او نیاز به زمان بیشتری دارد برای یادگیری مهارت های اجتماعی.

حال از کجا بدانیم که فرزند ما از ویژگی های لازم برای پذیرش محیط پیش دبستان برخوردار است؟

در این بحث به برخی از عمده ترین ویژگی های تعیین کننده که نشان دهنده آمادگی فرزند شما برای مدرسه رفتن است، می پردازیم :

آیا فرزند شما علاقه ای به یادگیری نشان می دهد؟

ما انتظار دارییم کودک در فضای مهد یا پیش دبستان در فعالیت های قصه گویی و سرگرمی ها شرکت کند و خود را کنار نکشد ، (اگر چه تاکید می کنم که وظیفه مربی هم هست که او را به مشارکت دعوت کند«م»). 

اگر فرزند شما از مشارکت لذت می برد، می تواند معنی اش این باشد که او آماده ست برای این که زمان بیشتری را برای لذت و تفریح با بچه ها سرگرم بماند.

اگر کودک شما علاقه کافی را برای یادگیری موضوعات جدید نشان می دهد، اگر او می تواند با دقت به یک داستان کوتاه توجه کند،کاری را به اتمام برساند و ناتمام رها نکند و می تواند توجه خودش را روی یک فعالیت ویژه حتی برای زمان کوتاه نگه دارد و اگر او به معنی نشانه ها و نمادها توجه می کند به این معنی است که او آمادگی کافی را دارد. (در غیر این صورت به ملاک های بیش فعالی و کم توجهی در همین وبلاگ یا منابع دیگر مراجعه کنید «م»).

مهارت های یادگیری: آیا تا به حال متوجه سرعت درک و فهم فرزندتان شدید؟ سرعت یادگیری او چطور است؟ مطالب را خوب یاد می گیرد؟ در انتقال مفاهیمی که آموخته- هر چند ساده و متناسب با سن خودش- توانایی دارد؟

مهارت های زبانی: انتظار می رود کودک شما قادر به برقراری ارتباط با معلمان و دانش آموزان دیگر باشد. قادر به درک قوانین کلاس و مدرسه، پذیرش راهنمایی ها و دستورات معلمان و باشد. میزانی از واژگان قابل استفاده را در خزانه لغاتش داشته باشد. در نتیجه متناسب با سن خود حرف می زند و از نظر شاخص های تکاملی مشکلی ندارد.

مهارت های هماهنگی- حرکتی: مدرسه محیطی است که کودک نیاز به هماهنگی در اجرای مهارت ها دارد؛ همچون استفاده از مداد و قیچی، توانایی قرار دادن و برداشتن لباس های خود مثل کلاه و بلوز و پوشیدن آن. (یکی دیگر از اشکال این مهارت ها و هماهنگی ها ، «غلبه طرفین» است که فقط در مورد برتری دست نیست بلکه بدانیم به طور کلی غلبه طرفین در فرزندمان با سمت راست بدن است یا چپ بدن. انتظار می رود این مهارت و هماهنگی تا ورود به ابتدایی شکل گرفته باشد«م»).

تندرستی جسمی: بچه هایی که بیماری های مزمن دارند، کودکان کم توان و با نیازهای ویژه با برخی از جنبه های مدرسه مشکل دارند. این به این معنی نیست که آنها آمادگی برای مدرسه رفتن ندارند، اما آنها نیازهای جسمی و یادگیری دارند که باید به آن توجه شود. لذا از شرایط لازم و امکاناتی که مدرسه می تواند برای فرزند شما فراهم کند ، مطلع شوید.

مهارت های ترسیمی : در سن ورود به مدرسه ، از عهده ترسیم حیوانات، درختان، ترسیم بهتر ساختمان و خانه، ماشین و هواپیما بر می آید( ممکن است اشکال را به زیبایی ترسیم نکند اما به هر حال از عهده بر می آید.)

مرکز بهداشت اجتماعی کودکان در  بیمارستان سلطنتی کودکان در ملبورن، پیشنهاد می کند که انجام فعالیت های زیر توسط والدین می تواند به آمادگی هر چه بهتر کودکان کمک کند:

به همراه فرزندتان کتاب های قصه ای را به عنوان یک فعالیت لذت بخش روزانه بخوانید.

·         نکته هایی یا معماهایی را بسازید و در مورد آن از فرزندتان سوال کنید.

·         به پاسخ های بچه ها به دقت گوش فرا دهید و از آنها با "چرا "سوال کنید.

·         کنجکاوی ذاتی کودک را تشویق کنید و برای این منظور کارهایی متفاوتی را با آنها انجام دهید.

·         تشویق کنید که بچه ها به روش های متفاوتی بازی های خودشان را و سایر کارهای شخصی شان را انجام دهند.

·         تشویق کنید که بچه ها خودشان یاد بگیرند، مستقلانه لباس هایشان را در بیاورند یا بپوشند.

چهارشنبه 9 شهریور 1390

بهداشت خواب کودک را رعایت کنید.

نویسنده: امین میر موسوی   طبقه بندی: خواب، 


            نکاتی برای بهداشت خواب کودکان

ترجمه : امین میرموسوی

وقتی خردسالی در منزل دارید، تنظیم عادات صحیح خواب از سوی والدین ضروری است. همان طور که پیش از این در دیگر مقالات وبلاگ اشاره کردیم مشکلات شایع خواب کودکان همچون شب بیدار شدن،دندان قروچه، وحشت زدگی در خواب، کابوس، مشکل به خواب رفتن ، تکان خوردن در خواب است (و البته دسته بندی های دیگری هم وجود دارد که در این بحث قصد نداریم به آن بپردازیم). 

تنظیم عادات مناسب خواب کودکان به ویژه همزمان با آغاز فصل مدرسه ها یا رفتن به مهد برای بچه ها اهمیت دارد، و به منظور رعایت اصول بهداشتی برای خواب خودتان یا فرزندتان رعایت چرخه خواب و بیداری اهمیت دارد. بنابراین سعی کنید روتین هایی را برای خانواده خود لحاظ کنید. با این کار آرامش را به اتاق کودک می آورید. والدین می بایست نسبت به نشانه های کمبود خواب کاملا آگاه باشند، جالب این جاست که کودکان نشانه های کمبود خواب را همچون بزرگسالان با خواب آلودگی بروز نمی دهند، بلکه بیش از حد کج خلق، لج باز و پرتحرک و بی اعتنا می شوند . 

مهم ترین اقدام هایی که شما می توانید انجام دهید:

   ü      اتاق محل خواب کودک را امن و راحت بسازید بدون داشتن اشیاء تیز و برنده، داشتن پنجره های دارای حفاظ و قفل، درهای رو به بیرون.

ü      پخش موزیک ملایم و قرار دادن یک چراغ خواب؛ این کار باعث می شود فرزند شما نسبت به محیط خودش و وسایل موجود در آن آگاه شود و انس بگیرد

ü      یک برنامه روتین وار و ثابت داشته باشید.

همان طور که خودتان به عنوان یک بزرگسال مقدماتی برای به خواب رفتن دارید( کتاب مطالعه می کنید، دوش می گیرید یا هر گونه عادتی که دارید)کودکان هم به آن نیاز دارند. این برنامه کمک می کند حالت خواب آلودگی را به چهره نشان دهند. چنین برنامه ای شامل حذف بازی ها و فعالیت هایی که موجب برانگیختگی و تحرک می شود و جایگزینی آن با برنامه های آرام بخش است؛عدم مصرف مواد خوراکی پرکالری و شیرین؛ گنجاندن فعالیت های آرام بخش شامل: مطالعه،، دوش گرفتن، نوشیدن شیر، در آغوش گرفتن فرزندتان و بوسیدنش و...تا حد امکان تلاش کنید این فعالیت ها روتین های هر شب فرزند شما باشد.                                                                                                                            بچه ها اغلب تمایل دارند از خوابیدن طفره بروند، مقاومت کنند و برای این کار از شما می خواهند که فقط یک قصه دیگه برام بگو...یک کتاب دیگه برام بخون، یک لیوان آب دیگه، یک بوس دیگه و به همین ترتیب؛ خوب ، تحمل این موضوع می تواند برای والدین سخت باشد و حوصله آنها سر برود، در نتیجه زمان بیداری طولانی شود، روتین های شما بر هم بخورد، لذا صبح کودک شما برای مدرسه رفتن و یا مهد رفتن به سختی بیدار می شود ، پس اجازه ندهید تاکتیک های مقاومت آنها ، قاطعیت را از شما بگیرند.

ü      همه درگیر اجرای روتین ها شوید.

آیا همه آماده اند برای خواب؟ با این سوال شما می توانید به تدریج نور چراغ را کم کنید. با نشان دادن تاریکی بیرون به بچه ها و گفتن این که در این تاریکی کاری نمیشه کرد زمینه را برای خوابیدن همه آماده می کنیم . یکی از دلایلی که بچه ها دوست دارند بیدار بمانند این است که گویی آنها با خوابیدن چیزی را از دست می دهند به قول معروف از دنیا عقب می مانند.

ü      از خواب هرگز به عنوان تنبیه استفاده نکنید.

توصیه می کنیم که هیچ وقت بین زمان خواب کودک و رفتار بد او تداعی ایجاد نکنید، به خواب و مکان آن برای کودکان باید به عنوان یک اولویت مثبت نگاه کرد و حتی در طول روز هم از فرستادن بچه ها به داخل اتاق خوابشان به عنوان تنبیه ( محروم سازی که به عنوان شیوه رایج تنبیه و جایگزین تنبیه فیزیکی استفاده می شود) در این جا کاربرد ندارد؛ کودک را با اتاقش به عنوان مکانی که هم تنبیه می شود و هم اتاق خوابش هست مواجه نکنید و برای این کار از اتاق دیگری که فاقد جذابیت است استفاده کنید.

ü      با فرزندتان در رختخواب نمانید.

برخی والدین تمایل دارند هنگام خواب کنار کودک خردسال خود دراز بکشند و به خوابیدن فرزندشان به این طریق کمک کنند. اما این شیوه ِنمی تواند به خواب کودکان کمک کند و تنها آنها را وابسته تر می کند. لذا بهتر است در اتاق قدم بزنید، یا کنارش بنشینید و کتابی یا مجله ای مطالعه کنید یا با فرزندتان هم کلام شوید تا به تدریج خوابش ببرد.

جمعه 14 مرداد 1390

افسردگی بچه های ما...

نویسنده: امین میر موسوی   

علت افسردگی در کودکان و نوجوانان









ترجمه : امین میرموسوی

می، 2010

زمانی تصور می شد اختلال افسردگی فقط مخصوص بزرگسالان است. اما اکنون متخصصین تصدیق می کنند که کودکان نیز می توانند افسردگی بالینی را تجربه کنند . در هر زمان 10 تا 15 درصد از کودکان سطوح متوسط تا شدید نشانه های افسردگی را گزارش می کنند.

به نظر می رسد افسردگی به علت بر هم خوردن تعادل شیمیایی نروترانسمیترها (انتقال دهنده های عصبی) که وظیفه ارسال پیام بین سلول های عصبی را در مغز بر عهده دارد، رخ می دهد. که برخی از آنها مثل سروتنین کمک به تنظیم خلق می کند. اگر فعالیت این انتقال دهنده عصبی موثر در خلق از حالت تعادل خارج شود نتیجه آن افسردگی و سایر اختلالات خلقی است.

ظاهرا کارشناسان هنوز تشخیص ندادند چرا انتقال دهنده های عصبی نامتعادل می شوند؛ آنها بر این باورند که یک تغییر می تواند در پاسخ به یک استرس یا بیماری اتفاق بیفتد؛ همچنین یک تغییر می تواند با هیچ علامت آشکاری شروع نشود.                    

  

در این جا به چند عامل شناخته شده که می تواند شانس ابتلا به افسردگی را در کودکان و نوجوانان بالا ببرد اشاره می کنیم:

ü      زمینه افسردگی در خانواده؛ کودکان و نوجوانانی که والدین مبتلا به افسردگی دارند یا والدینشان این سابقه را در گذشته داشته اند، سه برابر بیشتر احتمال دارند به افسردگی مبتلا شوند نسبت به کودکانی که از والدین سالمی برخوردار هستند. کارشناسان بر این باورند که هر دو ویژگی (زمینه ژنتیک و زندگی با والدین مبتلا ) می تواند کودک را به افسردگی مبتلا کند.   

ü      استرس می تواند زمینه ابتلا به افسردگی را درکودکان و نوجوانان فراهم کند( مشکلات اجتماعی،تعارضات حل نشده در روابط زناشویی / والدینی. بروز علایم افسردگی حتی می تواند به حوادث تروماتیک همچون خشونت، سوء استفاده و غفلت ربط داشته باشد.

ü      کودکان و نوجوانانی که صدمات جدی پزشکی دارند و یا مشکلات رفتاری و یادگیری بیشتر احتمال ابتلا به افسردگی را دارند.

ü      برخی داروها می تواند آغاز کننده افسردگی باشد مثل داروهای استروئیدی، مخدرها که برای تسکین درد استفاده می شود.

 

 

  



دوشنبه 27 تیر 1390

آموزش

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: نقاشی و رنگ آمیزی، 

اگر به دنبال سایتی برای یادگیری اعداد انگلیسی برای کودکتان هستید ،این سایت را از دست ندهید.

http://www.preschoolmath.info/number-3.html

مخصوصا این قسمت:

http://www.preschoolmath.info/color-number-1-2.html

سه شنبه 24 خرداد 1390

10 عادتی که به کاهش وزن کمک می کند

نویسنده: آزیتا   

خیلی از افراد چاق بدنبال راه حلی برای مشکل چندین ساله افزایش وزن خود می گردند. در این راه چه بسا راه حلهای معجزه آمیزی که با زندگی معمول در تضاد است را نیز امتحان می نمایند. اما واقعیت آنست که سنگ بزرگ علامت نزدن است، بلکه باید بدانیم ایجاد تغییرات کوچک می تواند منجر به ایجاد تفاوت های بزرگ شود . تمام بحث کنترل وزن، ایجاد تغییرات کوچکی است که بتوان برای همیشه با آنها زندگی کرد .

به محض این که این تعدیلات کوچک را در روش زندگی خود پیاده کنید، خواهید دید که چگونه می توانند مقادیر بزرگی از کالری را ذخیره کرده و باعث کاهش وزن شوید . در اینجا 10 عادتی را که می توانند رویای شما را در رسیدن به کاهش وزن را به واقعیت تبدیل کنند آورده ایم:

1. عادات غذایی خود را ارزیابی کنید. آیا شب ها دیرهنگام غذا می خورید، درهنگام آشپزی به غذا ناخنک می زنید، باقیمانده غذای کودکتان را شما تمام می کنید؟ نگاهی به اطراف بیاندازید، تشخیص رفتارهایی که می توانید تغییرشان دهید آسان خواهد بود ، تغییراتی که می توانند کالری بزرگی را ذخیره کنند .

2. اگر در رسیدن به برنامه شکست می خورید، برنامه ای برای زمان شکست بریزید. شما به یک استراتژی برای وعده ها و میان وعده های غذایی خود نیاز دارید . میان وعده های سالمی را برای زمان هایی از روز که می دانید گرسنه می شوید و ممکن است از برنامه غذایی خود منحرف شوید، در نظر بگیرید. خیلی از ما خستگی روزانه محل کار را در عصر با خوردن بی مورد جبران می نماییم. اگر هم یک روز به هر دلیلی از رژیم غذایی خود عدول نمودید و یا در مهمانی و یا یک سفر با خوردن بیش از حد افزایش وزن پیدا کردید برنامه ای برای بازگشت به تغذیه سالم برای خود طراحی نمایید.

3. همیشه با شکم پر به خرید بروید. رفتن به فروشگاه مواد غذایی در زمانی که گرسنه هستید ، نسخه ای برای یک فاجعه است . از روی یک لیست آماده خرید کنید در این صورت خریدهای آنی در کمترین حد قرار خواهند گرفت . درست غذا خوردن با موجود بودن مواد غذایی سالم در یخچال و آشپزخانه  شروع می شود .

4. وعده های غذایی منظم داشته باشید. بهترین زمان ها را برای وعده های غذایی خود که سازگارترین حالت با زندگی شما است، مشخص کرده وآنها را حفظ کنید . وعده های غذایی منظم کمک به پیشگیری از ناخنک زدن می کنند .

5. غذای خود را پشت میز و از بشقاب بخورید. خوردن غذا از داخل بسته بندیشان و در حالت ایستاده قابل فراموشی است . شما می توانید با نشستن، به بیش از حد خوردن خاتمه دهید و هوشیارانه از غذای خود لذت ببرید .

6. غذا را در ظروف مربوط به هر فرد سرو کرده و مابقی را به ظرف روی اجاق برگردانید. ظروف غذای مملو از غذای روی میز درخواست خورده شدن دارند و قدرت اراده باورنکردنی لازم است که بتوان برای چند ثانیه به داخل آنها شیرجه نرفت. پس قبل از شروع به غذا به ویژه در مهمانیها نوع غذا و میزان آن را برای خود در نظر بگیرید.

7. آهسته غذا بخورید، هر لقمه را خوب بجوید و از طعم غذا لذت ببرید. به یاد داشته باشید که حدود 15- 20 دقیقه زمان می برد تا مغز شما سیگنال سیر شدن شما را به شکم شما صادر کند . سعی کنید از قاشقهای کوچکتر و یا چنگال استفاده نمایید و به چنگال خود دربین لقمه ها استراحت بدهید. از خوردن نوشیدنی و آب در بین غذا خوردن بپرهیزید چرا که باعث می شود حجم بالاتری مواد غذایی در یک وعده دریافت نمایید.

8. غذا خوردن جلو تلویزیون و هنگام تماشای فیلم را فراموش نمایید. بدن شما هر ماده غذایی را که دریافت می نماید به عنوان کالری دریافتی محاسبه می نماید. خیلی از ما در هنگام تماشای تلویزیون به هنگام مهمنی ها توجهی به آن که چه حجم ماده غذایی را بدون توجه می خوریم نداریم.

9. اگر شما در بین روز از تنقلات استفاده می کنید، انتخاب درستی داشته باشید. خیلی از افراد چاق شاید در وعده های غذایی اصلی خود آن چنان زیاده روی ننمایند ولی در هنگام خوردن تنقلات توجهی به میزان دریافتی خود ندارند. بیشترتنقلات  موجود در بازار شامل قندهای ساده و نیز چربی های مضر هستند. از میوه جات، و یا میوه های خشک شده در میان وعده استفاده نمایید.

10. روز خود را با صبحانه شروع کنید. صبحانه مهم ترین وعده غذایی روز است . بعد از یک استراحت طولانی شبانه بدن شما به سوخت نیاز دارد تا متابولیسم شما را به راه انداخته و انرژی مابقی روز را به شما بدهد . خیلی از افراد چاق تصور می نمایند که با نخوردن صبحانه می توانند در دریافت کالری خود صرفه جویی نمایند. ولی واقعیت آنست که این افراد حجم بیشتر کالری را در ساعات عصر دریافت می نمایند. علاوه بر آن در سوخت و ساز طبیعی  بدن اختلال ایجاد کرده که نتیجه ای جز چاقی بیشتر نخواهد داشت.
 

پنجشنبه 19 خرداد 1390

چرا کودکان بازی می کنند؟

نویسنده: امین میر موسوی   


                            چرا کودکان بازی می کنند؟ 

مترجم : امین میرموسوی

وینی کات 1در بخشی از کتاب خود به عنوان« چرا کودکان بازی می کنند؟»  به تحلیل چرایی بازی کودکان می پردازد و این بخش مرور و تحلیلی ارزشمند بر بازی کودکان است. او بر این باور است که

کودک، در بازی تجربه کسب می کند. بازی، بخش بزرگی از زندگی اوست. علاوه بر تجربیات درونی و بیرونی، این امر می تواند برای فرد بزرگسال نیز، تجربه ای غنی باشد، بازی، یک نشانه دائمی از خلاقیت است، که به معنای نوعی سرزندگی می باشد. بازی، می تواند «نوعی صداقت در مورد خود» باشد، همچنان که می تواند لباسی برای یک فرد بزرگسال باشد

وینی کات در جای دیگر این بخش کتاب خود گفته است: معمولاً کودکان «در بازی به تنفر و پرخاشگری می پردازند»، برخی از این پرخاشگری ها، آنقدر بد هستند که کودک می تواند با بازی از شرّ آنها خلاص شود. بخشی از این مورد، واقعیت دارد، زیرا می توان اینطور احساس کرد که سرکوبی احساسات خشم و تجربۀ نتایج عصبانیت، برای کودک، همچون نماد بدی است که در درون او قرار دارد.

از نکته های مهم دیگر این بخش از کتاب، اضطراب در بازی کودکان است ؛ اضطراب، همواره در بازی کودکان، یک فاکتور مهم تلقی می شود ممکن است برخی این طور تصور داشته باشند که کودکان برای لذت، بازی می کنند و دور از ذهن شان به نظر می رسد که ببینند، کودکان برای تسلط پیدا کردن بر اضطراب یا عقاید و محرک هایی بازی می کنند که در صورت عدم کنترل، منجر به اضطراب می شوند.

وینی کات در مورد بازی چنین می اندیشد :

1)بازی الزاماً نوعی خلاقیت است؛ 2) بازی همواره هیجان انگیز است، زیرا با خط مرزی متزلزلی میان امور ذهنی و آن چیزی سروکار دارد که می توان آن را با بی غرضی درک کرد؛ 3) بازی در فضایی بالقوه میان کودک و مادر، رخ میدهد. این فضای بالقوه، مربوط به تغییر و تحولی است که بایستی هنگامی مورد توجه قرار گیرد که کودک با احساسات مادر، پیوند خورده یا از آنها جدا می شود و.....

مطالعه آثار این نویسنده ارزشمند را به خوانندگان وبلاگ توصیه می کنیم.

منبع نزد وبلاگ نویس محفوظ است!

1D.W.WINNICOTT


پنجشنبه 19 خرداد 1390

راهنمای شهری

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: تجربیات شخصی، 

مدتی بود دنبال آموزشگاه زبان برای پسرم می گشتم که یکی از مهمترین مسائلی که وجود داشت نزدیک بودن به محل کار و زندگیمان بود . با سایت شهرداری تهران آشنا شدم و بعد شهرداری منطقه خودمان را پیدا کردم و در آن در قسمت بانک اطلاعات شهری، زیر شاخه آموزش و پرورش ،لیست آموزشگاههای زبان منطقه 2 را یافتم که برایم بسیار مفید بود. از جمله دیگر اطلاعات مفید لیست تمام مدارس دولتی و غیر انتفاعی منطقه است که به راحتی همراه آدرس و شماره تلفن در اختیار مردم قرار گرفته است . لیست زمین های بازی و مجموعه های ورزشی و فرهنگسراها و... را نیز که اضافه کنیم،می توانیم بگوییم که این سایت می تواند مفید باشد. امیدورام که این تجربه شخصی من به دردتان بخورد.

این همآدرس سایت شهرداری منطقه دو

آزیتا 

شنبه 14 خرداد 1390

ذکر منبع

نویسنده: زهرا   

وبلاگ گروهی مادرانه، وبلاگ دیگری ندارد. ما فقط در میهن بلاگ صفحه داریم. از دوستان عزیزی که به وبلاگ ما و مطالب آن لطف دارند خواهش می کنم ذکر منبع را فراموش نکنند

نیکی محجوب


"آثار کبودی، سوختگی و شکستگی بر بدن کودک مشهود است، پرونده کودک آزاری تشکیل شود."

این جمله ای است که در پرونده تعدادی از کودکان در بیمارستان های ایران نوشته می شود و موضوع نگران کننده این است که در سال‌های اخیر تعداد این پرونده ها رو به افزایش بوده است.

پرونده های هانیه هشت ساله، نیما چهار ساله و باربد سه ساله تازه ترین موارد گزارش شده از کودک آزاری در ایران هستند که هر سه به دلیل شدت جراحت به بیمارستان منتقل شده اند.

وضعیت باربد سه ساله که ظاهرا پدرش به دلیل اعتیاد به شیشه او را با بنزین سوزانده، به حدی وخیم است که پزشکان امید چندانی به بهبود او ندارند.

قاضی پرونده موارد اخیر کودک آزاری به بیمارستانی که این کودکان در آن بستری هستند، اجازه مصاحبه و انتشار اطلاعات در مورد آنها را نداده است.

بر اساس خبرهای منتشر شده، نیما چهار ساله تنها بعد از ۱۰ روز درمان در بیمارستان مفید تهران به پدرش تحویل داده شد.

مصطفی اقلیما، رئیس انجمن علمی مددکاران اجتماعی ایران با اعلام این خبر به خبرگزاری ایسنا گفت: "بر اساس قانون، پدر هر زمان بخواهد می تواند با مراجعه به دستگاه قضایی زمینه بازگرداندن فرزندش را فراهم کند".

این در حالی است که در صورت اثبات کودک آزاری توسط قاضی پرونده، کودک تحویل والدین نمی شود و در اختیار بهزیستی قرار می گیرد.

آقای اقلیما گفت که وضعیت جسمی نیما (که دچار سوختگی در نقاط مختلف بدن از جمله آلت تناسلی و نیز کبودی شدید دو چشم بود) جای تردید در عدم صلاحیت والدین او باقی نمی گذارد.

مشکلات قانونی در مورد پدیده کودک آزاری از مسائلی است که کارشناسان بارها به آن اشاره کرده اند و از مقامات ایران خواسته اند که خلاءهای قانونی را برطرف کنند.

ایران به کنوانسیون حقوق کودک و اصلاحیه آن پیوسته، اما بخش هایی از مواد این کنوانسیون را نپذیرفته و همین امر باعث خلاءهای قانونی شده است.

با توجه به اینکه آمار نشان می دهند که مردان اکثر موارد کودک آزاری را در ایران مرتکب می شوند، معافیت های قانونی قصاص در مورد پدر از جمله نقایص قانونی در این زمینه تلقی شده است.

به اعتقاد صاحبنظران، مجازات های کودک آزاری بازدارنده نیست، اما مقامات ایرانی این نظر را رد می کنند.

موسی قربانی، نماینده مجلس ایران در گفت و گویی با خبرگزاری مهر گفته بود که در صورتی که کودک آزاری همراه با شکستگی یا ایراد ضرب و جرح باشد، جرم خاص محسوب می شود و عامل آن طبق ماده ۶۱۴ قانون مجازات اسلامی به تحمل ۲ تا ۵ سال حبس و پرداخت دیه محکوم خواهد شد.

آقای قربانی همچنین گفت که قوانین ایران در خصوص حمایت از حقوق کودک "بسیار پیشرفته" است.

بر اساس نظرسنجی های انجام شده، ۵۰ درصد والدین ایرانی معتقدند که تنبیه برای کودک لازم است و ۴۰ درصد از والدین به تنبیه بدنی گرایش دارند.

این در حالی است که ماده دوم قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مصوب سال ۱۳۸۱ می گوید: "هر نوع اذیت و آزار کودکان و نوجوانان که موجب صدمه جسمانی، روانی و اخلاقی به آنها شود و سلامت جسم و روان آنان را به مخاطره بیندازد"، ممنوع و از مصادیق کودک آزاری است.

کارشناسان دلایل مختلفی را در خصوص بروز این پدیده مطرح می کنند، یکی از این موارد مشکلات اقتصادی است. فشار مالی بر والدین موجب می شود که کودکان نخستین وسیله تخلیه خشونت های تحمیل شده از سوی جامعه به والدینشان باشد.

اعتیاد هم در بعد اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی از عمده ترین عوامل کودک آزاری در ایران محسوب می شود. بر اساس آخرین آمار منتشر شده، بیش از دو میلیون مصرف کننده مواد اعتیادآور در ایران وجود دارد که از این تعداد ۶۰ درصد مرد هستند.

کارشناسان همچنین معتقدند که فقر فرهنگی هم به اندازه فقر اقتصادی در کودک آزاری موثر است.

یکی از این کارشناسان که نخواست نامش فاش شود به بی بی سی فارسی گفت: "پدر و مادری که نسل ها در خانواده خود مورد تنبیه بدنی قرار گرفته اند را نمی توان تنها با این جمله که اگر فرزندتان را تنبیه کنید، مرتکب کودک آزاری شده اید، از این کار بازداشت. این والدین نیاز به آموزش دارند و بسیاری از آنها باید پیش از بچه دار شدن توسط مراکز مختلف در مورد نحوه ارتباط با کودک آموزش ببینند".

در همین حال کارشناسان تاکید دارند که باید مسئله "تنبیه" کودکان را از موضوع کودک آزاری جدا دانست. این کارشناسان معتقدند که تنبیه، کودک را متوجه می کند که باید رفتارش را اصلاح کند، اما متاسفانه پدران و مادران به بهانه تنبیه فرزند او را در معرض هر گونه آسیب روحی و روانی قرار می دهند.

براساس آخرین آمارهای منتشر شده در مورد کودک آزاری، ۶۶ درصد کودک آزاری ها از سوی مردان اعمال می شود و دختران بیش از پسران در معرض کودک آزاری قرار دارند. همچنین ۲۵ درصد از کودک آزاری ها در خانواده هایی روی می دهد که در آنها طلاق اتفاق افتاده است.

منبع :

http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2011/05/110518_l21_child_abuse.shtml


شنبه 31 اردیبهشت 1390

طراحی لوگو

نویسنده: زهرا   

وبلاگ گروهی مادرانه می خواد که یه لوگوی قشنگ داشته باشه، آیا کسی می تونه برامون یه لوگو طراحی کنه  یک طرحی که ارتباط مستقیم با موضوع وبلاگ داشته باشه و واژه "مادرانه" رو هم در خودش جا بده، ظریف و  با طراوت باشه.
طرح هایی ارسالی رو روی وبلاگ می زاریم تا همه دوستان نظرشون رو بدن و یکی رو انتخاب کنیم. در مقابل وبلاگ گروهی مادرانه برای طراح لوگو روی وبلاگش به مدت یک سال تبلیغ خواهد گذاشت.
پ.ن. لطفا طرحتون رو با ایمیل به این آدرس ارسال کنید. 
zbigdeli@gmail.com

جمعه 30 اردیبهشت 1390

هر کودکی نیاز به سلامت روان دارد

نویسنده: امین میر موسوی   


                                           برخورداری از سلامت روان حق کودکان است.


 








ترجمه :امین میرموسوی

برای والدین شناسایی نیازهای جسمی فرزندشان از قبیل مواد غذایی مغذی، لباس گرم ، تنظیم خواب در ساعت مناسب  کم و بیش آسان است با این حال نیازهای عاطفی و روانی کودک چندان برای خانواده ها آشکار نیست.بهداشت روانی خوب به کودکان اجازه می دهد به روشنی بیاندیشند و مهارت های جدید را بیاموزند و از بعد اجتماعی رشد کنند. علاوه بر این دوستان خوب و سخنان دلگرم کننده و حمایت کننده شنیدن از سوی بزرگسال کمک می کند تا اعتماد به نفس بالاتری بدست آورند و چشم انداز احساسی بالاتری در زندگی بدست آورند.

 سلامت روانی و جسمی برای کودکان هر دو لازم است.

اساس سلامت جسمی خوب در گرو تحقق موارد ذیل می باشد:

تغذیه خوب / سر پناه و خواب مناسب/ ورزش / ایمن سازی/ محیط زندگی سالم

 اساس سلامت روانی خوب برای کودکان در گرو تحقق موارد ذیل می باشد:       

عشق بی قید و شرط از سوی خانواده / اعتماد به نفس و عزت نفس بالا / فرصت برای بازی با هم سالان / تشویق معلمان و حمایت مراقبان(والدین) / محیط امن و سالم / هدایت لازم و انضباط موثر .            

 عشق بی قید و شرط به کودک بدهید  

عشق ، امنیت و پذیرش باید در قلب خانواده باشد .کودکان نیاز دارند بدانند که عشق والدین به آنها  بستگی به قابلیت ها و توانایی های آنها ندارد. اعتماد در خانه ای رشد می کند که عشق بی قید و شرط و محبت در آن جریان دارد .

پرورش عزت نفس کودک  توانایی برای یادگیری یک بازی جدید و کمک به آنها برای کشف و یادگیری درباره محیط اطرافشان است به آنها عرت نفس و خود باوری می دهد . به کودکان باید اجازه داد تا درمحیطی امن بتوانند کاوش کنند یادمان باشد عزت نفس به خودی خود رشد نمی کند و لازمه آن پرورش و بالا بردن توانایی های بچه هاست.

 تعیین اهداف واقعی 

کودکان خردسال نیاز به اهداف واقع بینانه ای دارند که بتوانند جاه طلبی های کودکانه خود را با توانایی های خود تطبیق دهند.با کمک شما ، کودکان بزرگتر می توانند فعالیتهایی را انتخاب کنند که توانایی ها و اعتماد به نفس آنها را مورد آزمون قرار می دهد .  

صادق باشید.....                                                                                                         شکست های خود را از بچه ها پنهان نکنید. مهم است که بچه ها بدانند که همه ما مرتکب اشتباه می شویم. این باعث می شود که  بچه ها  بدانند که بزرگسالان هم کامل نیستند.

چند توصیه دیگر:

ü      از پاسخ های طعنه آمیز ، گزنده و یا مسخره کننده اجتناب کنید ، بویژه وقتی که بچه ها در بازی خود رفتارهایی نشان می دهند که ممکن است برای ما بزرگترها خنده دار یا مسخره باشد.

ü      کودکان را نه تنها در تلاش برای انجام بهترین ، بلکه برای لذت بردن از روند برنامه های زندگی تشویق کنید

ü      از موقعیت های گروهی غافل نشوید. کوشش برای یادگیری در قالب فعالیت های تیمی ،عزت نفس و جرات را در کودک بالا می برد. کودکان نیاز به همبازی دارند. گاهی بچه ها نیاز دارند زمانی با هم باشند. بوسیله بازی با دیگران بچه ها به قوت ها و ضعف های خود پی می برند. حس تعلق پذیری در آنها رشد می کند. می آموزند که چطور با دیگران همراه شوند.

برای بچه ها بازی فقط یک سرگرمی است. بازی کمک می کند تا بچه ها خلاق باشتد ، مهارت حل مساله و خود کنترلی  را بیاموزند . یک بازی سخت که شامل دویدن و فریاد زدن در طی فرایند بازی می باشد هم به رشد و هماهنگی حرکتی بچه ها کمک می کند هم به با نشاط تر شدن و تخلیه انرژی.

والدین می توانند همبازی خوبی برای بچه ها باشند.

 بازی کردن با فرزندتان و یا نقاشی به اتفاق او به شما فرصتی می دهد تا با کودک خود در شادی ها و ایده هایی که بروز می دهد شریک شوید.

نشانه های هشدار دهنده سطح سلامت روان پایین                                                                                                  

در ادامه به علایمی می پردازیم که اگر فرزند شما آنها را بروز دهد نشان دهنده نیاز او به کمک حرفه ای و یا ارزیابی از سوی متخصصان است :

کاهش عملکرد در مدرسه / کسب نمرات ضعیف علی رغم تلاش زیاد / بی قراری و اضطراب مکرر و پی در پی / امتناع مکرر از رفتن به مدرسه  و یا شرکت در فعالیت های کودکان / بیش فعالی و بی قراری / کابوس های ماندگار و طولانی/ نافرمانی مداوم و پرخاشگری / کج خلقی مکرر / افسردگی ، غمگینی/ تغییر اشتها.

منبع:

www.nmha.org


دوشنبه 5 اردیبهشت 1390

اول تشکر بعد فیس بوک

نویسنده: زهرا   طبقه بندی: عمومی، 

تاخیر طولانی که باشه نمیشه دنبال بهانه بود. همه مشغول هستند و یه جورایی درگیر مسائل ریز و درشت توی این دنیای پهناور.  به دنبال پشت سر گذاشتن از یک مرحله خیلی سخت هستم. از اونهایی که فقط برگشتن زمان می تونه درستش کنه.
بارها اشاره کردم و باز هم جای گفتن داره که به لطف دوستان پر انرژی هست که این وبلاگ سر پا می مونه و می تونه هنوز هم روزانه منبعی برای یافتن اطلاعات برای 800 نفر بازدیدکننده باشه، پس ممنونم 
دوم، صفحه فیس بوک وبلاگ گروهی مادرانه


اگر پیدا نشد در قسمت جستجو بزنید. "وبلاگ گروهی مادرانه"
لوگوی فان پیج همین لوگوی وبلاگ هست

این آدرس فعلی
تا وقتی تعداد لایک ها زیاد شد آدرس کوتاهترش رو می گذارم اینجا
پس لطفا خانم ها و آقایونی که معتاد فیس بوک شدن صفحه ما رو هم اضافه کنن تا اونجا رو هم آروم آروم گرم کنیم تا بشه جایی که پدر و مادرها در باره دغدغه های مشترکشون با هم بحث کنند، سوال کنند، به همدیگه کمک کنند.
سوم:
حالا یه کم درباره خودم. مشغول شدم به ساختن، ساختن چی؟ مامانم بهشون میگفت "جی جی بی جی" من فعلا اسمش رو گذاشتم "بدلیجات طوطی tooti bijoux"
فعلا با همین اسم ادامه میدم. خوشحال می شم که شما نظراتتون رو بگید، خدا رو چه دیدی شاید بین شما هم خریدار پیدا کردم و یا اینکه یکی پیدا شد که برام تبلیغ کنه یا اینکه بوتیک داشته باشه، یا اینکه ... و درهای بعدی رو باز کنه.
در حال حاضر یک بوتیک آن لاین دارم تا وقتی که سایت خودم درست بشه. برنامه های زیادی دارم ولی بچه داری، خونه داری با شروع یه کار خوداشتغال زایی، زمان زیادی می گیره. 
این آدرس روی فیس بوک، قسمت عکس ها رو ببینید . آدرس بوتیک هم توی قسمت info هست. شر هم کنید لطفا (مثل اینکه شروع کردم به تبلیغ )

یکشنبه 7 فروردین 1390

هوای آزاد

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: عمومی، 

تحقیقات نشان داده کودکانی که به طور مرتب در خارج از منزل در معرض هوای آزاد قرار می گیرند، کمتر به عارضه نزدیک بینی دچار می شوند.

به گزارش رویترز، نور خورشید، موادی شیمیایی را در خون آزاد می کند که مانع تغییر شکل عدسی چشم که عارضه نزدیک بینی را ایجاد می کند، می شود.

محققان استرالیایی دریافتند، قرار گرفتن به مدت ٢ تا ٣ ساعت در هوای آزاد خطر مبتلا شدن به این عارضه را نصف می کند.

بررسی روی کودکان ٦ و ٧ ساله تبعه سنگاپور و استرالیا که زمان مشابهی صرف خواندن، تماشای تلویزیون و بازی با رایانه کردند نشان داد که ٣٠ درصد از کودکان سنگاپوری برخلاف کودکان استرالیایی که روزی ٢ ساعت در معرض هوای آزاد قرار گرفته بودند، دچار عارضه نزدیک بینی شده اند. این عارضه به علت قرار نگرفتن کودکان در هوای آزاد، در سراسر جهان افزایش پیدا کرده است.

 
منبع:خراسان

 
 
 

شنبه 6 فروردین 1390

سال نو مبارک

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: وبلاگ مادرانه، پیامها، 

سلام خدمت  تمام مادران و پدران محترم ایرانی. سال هزارو سیصد و نود شمسی را به همه شما تبریک عرض می نماییم. امیدوارم که گروه مادرانه بتواند در سال جدید بیش از پیش در خدمت شما باشد.از اینکه لطف می فرمایید،نظرتان را در اختیار ما قرار می دهید بسیار سپاسگذاریم. همیشه منتظر پیشنهادات و انتقادات شما عزیزان هستیم. در پایان سالی خوش و خرم همراه با شادی و موفقیت برای شما عزیزان از خداوند منان خواهانیم.

با سپاس

گروه مادرانه

طبقه بندی

لینکدونی

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :