وبلاگ گروهی مادرانه

تو بلوری،گل نازی،گل ناز،خنده کن کودک من،بنشین،مثل پروانه ی شاد،بر گل دامن من،کودکم،از تو جانم به تن است،جایت آغوش من است. دولت آ

یکشنبه 26 آذر 1385

حاملگی بعد از سرطان پستان

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: بیماریهای زنان، 

مطالعات دانشمندان استرالیایی نشان می‌دهد زنانی که مبتلا به سرطان پستان هستند نباید حداقل تا دو سال بعد از درمان باردار شوند

به نوشته webmd، این محققان معتقدند زنانی که از سرطان پستان جان سالم به در می‌برند باید دو سال قبل از باردار شدن و بعد از درمان از بارداری شدن جلوگیری نمایند. اما این انتظار برای زنانی که شانس بالاتری برای زنده ماندن دارند زیاد ضروری نیست.

محققان دانشگاه وسترون استرالیا زنانی که برای بیماری سرطان پستان تحت درمان بودند و خواهان بارداری بودند را بررسی کردند. این محققان دریافتند حاملگی در 6 ماه بعد از تشخیص میزان زنده ماندن را در اثر سرطان در زنانی که به تومور متمرکز مبتلا هستند  و پیش آگهی خوبی نداشتند  کاهش نمی دهد. 

به گفته این محققان در بعضی زنان پیش‌آگهی بیماری خوب است نیازی به انتظار برای باروری نیست ولی این بارداری باید حتما تحت نظر پزشک باشد. مطالعات نشان می‌دهد حاملگی برای بازماندگان سرطان که پیش‌اگهی خوبی دارند اشکالی ندارد و در بعضی مطالعات دیگر مشخص شده است که حاملگی یک اثر حمایتی و سودمند نیز دارد. این محققان به زنان توصیه می‌کنند قبل از تصمیم برای بارداری حداقل دو سال صبر کنند.

برگرفته از سایت سلامتیران

به گزارش خبرگزاری رویترز از نیویورک، مطالعات اخیر نشان داده در آن دسته از نورادانی که قبل از موعد مقرر به دنیا می آیند (قبل از هفته سی و پنجم حاملگی) احتمال بوجود آمدن مشکلات بینایی و پیشرفت آن، در مقایسه با نورادان نرمال بیشتر است.

این مسئله صرفنظر از اینکه در شرایط تولد زود هنگام نوزادان، رگ های خونی شبکیه به حالت غیر عادی رشد می کنند،صحت دارد. این حالت که نوعی نارسایی زودرس در شبکیه چشم است، retinopathy of prematurity نامیده می شود.

بررسی های انجام شده در این تحقیقات بیانگر این نکته است که از معاینه چشم این کودکان در 2.5 سالگی، می توان مشکلات بینایی آنها را در سن ده سالگی پیش بینی نمود، خصوصا اختلالاتی چون آستیگماتیسم که نتیجه وجود یک منحنی غیر همگن در سطوح انکسار چشم است و نیز نامتقارن بودن چشم ها که در حقیقت تفاوت در قدرت انکسار بین دو چشم است و ممکن است منجر به از دست دادن قسمتی از بینایی گردد.

در مطالعات پیشین، محققان نشان داده بودند که خطاهای انکسار در کودکانی که پیش از موعد مقرر به دنیا می آیند، در سن ده سالگی چهار برابر کودکان نرمال است.

در حال حاضر تحقیقاتی که در بیمارستان دانشگاه آپسالا (Uppsala) سوئد به انجام رسیده، دکتر اوا لارسون (Eva K. Larsson) و همکارانش به بررسی مراحل پیشرفت نامتقارنی چشم ها در 198 تن از کودکانی که پیش از موعد مقرر متولد شده اند در 6 ماهگی، 2.5 سالگی و 10 سالگی پرداخته اند.

بر طبق گزارشات ارسالی، رواج و درجه آستیگماتیسم بین شش ماهگی و 2.5 سالگی کاهش پیدا می کند و پس از آن ثابت می ماند. از بین کودکان فوق که همگی مبتلا به آستیگماتیسم بودند، 108 نفر شش ماهه، 54 نفر 2.5 ساله و 41 نفر ده ساله بودند.

در این کودکان درجه نامتقارنی بین شش ماهگی تا 2.5 سالگی ثابت باقی مانده، اما بین سنین 2.5 تا 10 سالگی افزایش پیدا می کند. میزان ابتلا به نامتقارنی چشم ها، تقریبا ثابت است و تعداد آنها در کودکان شش ماهه 15 نفر، در 2.5 ساله ها 17 نفر و در ده ساله ها 16 نفر اعلام شده است.

محققان در این زمینه اظهار داشته اند : "رواج آستیگماتیسم و نامتقارن بودن چشم ها در 2.5 سالگی بیشترین میزان را داراست و بسیار بالاتر از رواج این دو بیماری در 10 سالگی است."

بنابر نتایج این تحقیقات دکتر لارسون اعلام می دارد : "به منظور جلوگیری از پیش روی نارسایی های بینایی در کودکانی که پیش از موعد مقرر متولد می شوند، لازم است معاینات چشم به طور مکرر از جانب والدین دنبال گردد."
 برگرفته از مجله اینترنتی فریا

با کمال شگفتی تحقیقات اخیر نشان می دهند که تغذیه مادر میتواند در تغییر خصوصیات ژنها تا دو نسل آینده تاثیر گذار باشد.

در آزمایشاتی که برای اثبات این نظریه صورت گرفت برای تغییر رنگ پوست جنین های موش بارداری او را به نحوی تغذیه کردند که ژن مسئول تولید کننده رنگ سفید در موشهای درون شکم موش مادرغیر فعال شود. اگر چه تغذیه این بچه موشها بعد از تولد استاندارد و معمولی بود این ژنهای تغییر یافته در نسل بعدی بچه موشها همچنان غیر فعال باقی ماند.

نتیجه این تحقیقات میتواند بیان کننده نتایج تعجب برانگیزی که برروی انسانها انجام شده است نیز باشد که شامل تحقیقاتی است که نشان میدهد نوه های خانواده های مرفه بیشتر در معرض ابتلا به دیابت هستند.

مطالعات بر روی موشها این تئوری را تقویت میکند که انسان نه تنها ژنهای خود را از والدینش به ارث میبرد بلکه به این ژنها دیکته میشود که در چه زمانی فعال شوند. دستورالعمل تغییر فعالیت ژنها به دی ان ا منتقل میشود و بر اساس مواد شیمیایی ایکه به ژنها اضافه میشود آنها فعال و یا غیر فعال میشوند.

سرپرست گروه این تحقیقات به نام دیوید مارتین از بیمارستان اوکلند در کالیفرنیا در آزمایشی تعدادی موش بارداری که رنگ پوست طلائی داشتند انتخاب کرد.

این موشها را به دو دسته تقسیم کرده و در تغذیه تعدادی از آنها موادی اضافه کرد که این مواد باعث میشد که ژن عامل ایجاد این رنگ غیر فعال شود و گروه دیگر از موش ها با مواد معمولی تغذیه شدند.

بعد از به دنیا آمدن بچه های این موشها با کمال تعجب دیده شد که بچه موشهایی که مادرانشان تغذیه مخصوص داشتند رنگ پوستشان قهوه ای تیره شده بود اما دیگر بچه موشها که مادرشان تغذیه معمولی داشتند به رنگ طلائی متولد شدند.

دکتر مارتین معتقد است که این تغذیه مخصوص سبب تغییر رنگ در بچه موشها شده است. شگفت آور این است که این ژنهای تغییر یافته به فرزندان بچه موشها نیز انتقال یافت.

نتیجه تحقیقات بیانگر این است که عوامل محیطی مانند تغذیه بر دو نسل آینده نیز تاثیر گذار خواهد بود.

محققین اضافه میکنند که این تحقیقات بر روی موشها انجام شده و برای اینکه درباره انسان نیز صادق باشد احتیاج به تحقیقات بیشتر و دقیقتری در این زمینه میباشد.

برگرفته از سایت فریا

دوشنبه 20 آذر 1385

رابطه شکلات و سقط جنین

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: ناباروری، 

بر اساس تحقیقات دانشکده بهداشت محیط لندن، مصرف روزانه شکلات شانس سقط را تا 20 درصد کاهش می‌دهد.

به نقل از بلوگبرست، این محققان دریافتند زنانی که ازدواج نکرده‌اند و یا به صورت نامشروع باردار شده‌اند نسبت به زنانی که طلاق گرفته‌اند و یا  از همسر خود در دوران بارداری جدا شده‌اند بیشتر در معرض خطر سقط قرار دارند.

به گفته این محققان این افزایش میزان سقط در این زنان می‌تواند به دلیل استرس بیشتری باشد که ممکن است زنان با این شرایط را تهدید کند.

سایر عوامل خطر سقط شامل وزن زیر حد طبیعی، یک رژیم غذایی بدون میوه و سبزی،‌سن بالا و سابقه قبلی سقط و سایر مشکلات باروری است. تهوع صبحگاهی علامت خوبی برای کاهش میزان سقط است و می‌تواند تا 70 درصد از بروز سقط در زنان بکاهد.

برگرفته از سایت سلامتیران

دوشنبه 20 آذر 1385

خطر اسباب بازیهای آهنربا دار برای کودکان

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: کودک و بازی ، 

 مرکز کنترل پیشگیری از بیماری‌های امریکا به والدین هشدار می‌دهد اسباب‌بازی

های مغناطیسی و دارای آهن‌ربا را  از دسترس کودکان بسیار کوچک دور نگه دارند.

به نوشته پایگاه خبری healthday، این محققان معتقدند کودکان کوچک ممکن است این وسایل مغناطیسی را قورت داده در نتیجه این وسایل می‌توانند موجب بروز مشکلاتی در دستگاه گوارش کودکان شده و آن را مسدود نمایند.

از سال 2003 یک کودک در اثر بلعیدن این اسباب‌بازی‌ها جان خود را از دست داد و 19 کودک دیگر بعد از بعلیدن نیاز به انجام جراحی پیدا کردند.

به نوشته مجله آمار هفتگی مرگ و میر، بخش مغناطیسی این اسباب‌بازی ها می‌تواند از وسیله اصلی جدا شده و موجب انسداد، سوراخ شدگی روده ها و دستگاه گوارش شود و با ایجاد عفونت خون جان کودک را تهدید کند. این بیماری‌ها علایم و نشانه‌های خاصی ندارد بنابراین می‌تواند تشخیص را به تاخیر انداخته و موجب صدمات بیشتری به کودک شود. همچنین انجام بررسی‌های رادیولوژیکی نمی‌تواند به پزشک در یافتن جسم بلعیده شده کمک کند.

بنابراین والدین نباید به کودکان کمتر از 6 سال اجازه دهند تا با اسباب‌بازی های دارای آهن‌ربا بازی کنند. همچنین آنها نباید به این کودکان خردسال اجازه بازی با کودکان بزرگتر را دهند.

برگرفته از سایت سلامتیران

دوشنبه 20 آذر 1385

سایت آموزش زبان انگلیسی

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: کتاب، مطالعه، کتابخانه، 

 یک سایت جالب در مورد آموزش زبان انگلیسی یافتم. فایلها هم صوتی و هم تصویری است.

برای دیدن اینجا کلیک کنید.

شنبه 18 آذر 1385

چند پرسش و پاسخ مفید

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: دستور غذا، آشپزی کودکانه، 

۱ – ترتیب شروع غذاهای کمکی را نام ببرید ؟

1 – غلات (برنج ، جو ، گندم )                  2 – سبزیجات                     3 – میوه جات و ویتامینها

4 – گوشت مرغ و ماهی                     5 – تخم مرغ و گوشت قرمز

 

۲– قبل از شروع تغذیه کمکی شیر خواران توجه به چه نکاتی الزامی است ؟ ( 5 مورد را بیان کنید )

1 – غذاها را با قاشق و مایعات را با لیوان به شیر خوار بدهید .

2 – غذاها را با قاشق کوچکی که گودی کمی دارد به شیرخوار بدهید .

3 – غذای شیرخوار را با پوشش مناسب در ظرفی تمیز و در جای خنک نگه دارید .

4 – غذای شیرخوار را فقط به مقدار مصرف یک وعده گرم کنید و به او بدهید .

5 – از سرخ کردن گوشت و سبزیجات برای کودک باید جدا پرهیز شود .

 

۳ – نکات ضروری در تغذیه تکمیلی را نام ببرید ؟

1 – زود شروع کرن تغذیه تکمیلی ( قبل از 4 ماهگی ) بروز عفونت و در نتیجه سوء تغذیه را به همراه دارد و دیر شروع کردن غذا ( بعد از 6 ماهگی ) می تواند افت رشد را به همراه داشته باشد .

2 – استفاده از مواد شیرین و تنقلات خصوصا قبل از غذا باعث کم شدن اشتهای کودک می شود و از مصرف آنها باید خودداری کرد .

3 – خستگی مفرط ، کم خوابی و عدم تحرک کافی در شیر خواران بزرگتر بر اشتهای آنان تاثیر می گذارد . به ساعات خواب و استراحت آنها توجه کنید .

4 – اضافه کردن سبزیجات زرد و سبز حتی به مقدار کم به غذای روزانه کودک ضروری است .

5 – استراحت دادن دستگاه گوارش در دوران بیماریهای اسهالی به معنی قطع غذاهای کم حجم ، پر انرژی ، مایعات فراوان و شیر مادر نیست .

 

۴ – طرز پختن برنج برای شیر خواران را توضیح دهید ؟

حتی المقدور سعی می شود به صورت دمی تهیه شود . در غیر اینصورت هرگز آب برنج را دور نریخته بلکه برای پختن سبزیجات و آش و سوپ از آن استفاده شود . برنج هرگز از ساعتها قبل خیس نشود .

 

۵ – طرز پختن گوشتها را برای شیرخواران توضیح دهید ؟

در ابتدا مصرف گوشتهای کم چربی توصیه می شود . همچنین گوشت هر قدر به قطعات کوچکتر تقسیم شود زودتر پخته می شود و قابلیت هضم آن بیشتر است . آب گوشت را همراه سوپ و آش مصرف نمایید .

 

۶ – برای پختن سبزیها رعایت چه نکاتی الزامی است ؟

1 – قبل از پختن ، سبزی را به مدت زیاد در آب نگهدارید .

2 – برای پختن سبزی حتی المقدور از آب کم استفاده کنید .

3 – ابتدا آب را جوش آورده ، بعد سبزی را در آن بریزید .

4 – برخی سبزیها از جمله سیب زمینی ، هویج ، چغندر و لبو باید با پوست پخته شود .

5 – سبزیها را خیلی خرد نکنید .

6 – آب سبزیها نباید خیلی دور ریخته شود .

7 – درب ظروف را همیشه بسته و در موقع پختن سعی شود غذا کمتر به هم زده شود .

 

دوشنبه 13 آذر 1385

سرماخوردگی

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: بیماریهای اطفال، 

تا کنون تئوریهای بسیار زیادی راجع به دلایل ابتلا به سرما خوردگی و راههای جلوگیری و درمان سریعتر آن مطرح شده است. در این مقاله بعضی از واقعییهای پذیرفته شده و متداول درباره سرماخوردگی ارائه میشود.

مطالعات جدید نشان می دهد علت اصلی انتقال سرماخوردگی انتشار ویروس آن در فضا است و نه وجود سرما و یا گرمای بیش از حد و حتی در معرض هوای خنک بودن نیز احتمال ابتلا به سرماخوردگی را افزایش نمیدهد.

در واقع قرار گرفتن در مکان های سربسته هست که انتقال ویروس را بین افراد گسترش می دهد.

از روشهای متداول برای جلوگیری از انتشار این ویروس شستن دستها با آب و صابون و ضد عفونی کردن سطوح قابل دسترس را میتوان در این مکانها پیشنهاد کرد.

بعضی از این ویروسها به مدت سه ساعت بر روی پوست و سطوح ، زنده میمانند و ضد عفونی کردن و شستشو با آب و صابون میتواند راه موثری برای از بین بردن آن باشد.

مطالعات علمی بسیاری برای یافتن بهترین روش برای جلوگیری از مبتلا شدن به این بیماری در طول سال و گسترش آن در میان مردم جوامع انجام شده است ، ولی مشکل اینجاست که روش یکسانی برای درمان و جلوگیری از این بیماری وجود ندارد و هر فرد بنا به خصوصیات جسمی خود باید از روش های خاص خود استفاده نماید.

بر ای مثال تعداد زیادی از مطالعات از این ایده حمایت میکنند که مکمل های ویتامین ث روش مناسبی برای جلوگیری از ابتلا به این بیماری است اما موسسات بزرگ سلامتی درباره تاثیرویتامین ث در جلوگیری از مبتلا شدن به سرماخوردگی ابراز تردید کرده اند و زیرا 25 % از مردم که مبتلا به این بیماری میگردند علایم و نشانه های یکسانی ندارند.

علت پدیدار شدن علائم این بیماری در بعضی از افراد و ظاهر نشدن آنها در افراد دیگر مطلب قابل بحثی است ولی تحقیقات اخیر بیانگر اینست که سیستم ایمنی هر فرد نقش تعیین کننده ای در این امر دارد.

به عنوان مثال فردی که مبتلابه بیماری آسم است در مقابل ویروس سرماخوردگی آسیب پذیرتر می باشد زیرا این فرد تولید پروتین ضد ویروس در بدنش کمتر از یک فرد عادی است.

این پروتئین که در گلبولهای قرمز خون تولید میشود به دیواره ویروس چسبیده و به داخل آن نفوذ کرده و از تکثیر آن در بدن جلوگیری میکند.

متخصصین معتقدند افرادی که سیستم ایمنی مناسبی دارند کمتر علائم این بیماری در آنها بروز می کند و در مقابل اشخاصی که دارای سیتم ایمنی ضعیفی هستند غالبا درگیر علائم و آثار این بیماری هستند.

بطور کلی برای درمان سرماخوردگی روش واحدی پیشنهاد نشده است اما میتوان بیان کرد که با بالا بردن سیستم دفاعی بدن میشود با این بیماری بهتر و سریعتر مقابله کرد.

برگرفته از سایت فریا

دوشنبه 13 آذر 1385

10 توصیه برای بهتر خوابیدن کودکان

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: خواب، 

۱ - نقاشی كردن خواب ها: هرگاه خواب ترسناكی كودك شما را اذیت می كند از او بخواهید آنچه را كه در خواب دیده نقاشی كند. سپس بگذارید تمام چیزهایی را كه در نقاشی اش كشیده برای شما توضیح دهد. پای حرف های كودكتان بنشینید تا درباره هیولا یا صحنه ترسناكی كه در خواب دیده است دقیقاً توضیح دهد. با این روش به تدریج تلخی آن خواب را از او بگیرید. وقتی كودك در روشنایی روز خواب ِ بد خود را تعریف می كند وحشت و هراس آن كابوس رنگ می بازد و از بین می رود. همچنین كودك می تواند خواب های قشنگ خود را هم نقاشی كند. به كمك ترسیم خواب های قشنگ، بچه می تواند خواب خود را بسط دهد و شما هم بدین ترتیب می توانید از روی این رؤیاهای زیبا در شب های آینده قصه های خوبی برای او نقل كنید.

2 - شمردن گوسفندان: صداها یا تصاویر ذهنی ای كه به صورت یكنواخت در ذهن مرور می شوند تأثیر خواب آور دارند. شما می توانید برای كودكتان از روش معروفِ شمردن گوسفندان استفاده كنید. لازم نیست كه فرزند شما حتما گوسفندانی را تصور كند كه در ذهن خود به آنها اجازه عبور می دهد. از طرفی نباید آنها را بشمارد چون این به معنی تلاش و زحمتی است كه كودك شما را مجبور به بیدار ماندن می كند. به فرزندتان بگویید بره های ناز، بچه گربه ها یا پروانه های رنگارنگ را تجسم كند كه در صفی طولانی سلانه سلانه از مقابل چشمان او عبور می كنند.

3 - پرخوری كمی قبل از خواب می تواند منجر به مشكلات فراوانی در خوابیدن به خصوص در نیمه شب شود. بهتر است كه كودك حدود دو ساعت قبل از خواب به همراه دیگر اعضای خانواده شامش را بخورد و قبل از خواب نیز به اندازه كافی آب بخورد، همچنین به دستشویی برود تا نیمه شب مجبور نباشد به این خاطر دوباره از خواب برخیزد.

4 - رنگ ها بر روان و سلامتی انسان ها تأثیر بسزایی دارند.

در انتخاب رنگ ملافه و روبالشی كودك این نكته را حتماً در نظر داشته باشید. اصولاً در این مورد نباید از رنگ های محرك و تند استفاده كرد . رنگ های بسیار تیره، قهوه ای، مشكی، آبی تیره بیشتر تأثیر ترسناك و وحشت انگیز دارند و در كودك ایجاد خوف می كنند. كوچولوها از ملافه ها و روبالشی هایی كه طرح های گل و اسباب بازی یا حیوانات با نمك و كارتونی روی آ نها حك شده باشد، بسیار خوششان می آید. بچه های پیش دبستانی هم نسبت به رنگ های قهوه ای روشن، قرمز سیر، سبز ملایم و آبی روشن احساس خوبی دارند. بنابراین تا می توانید فضای اطراف محل خواب كودك را از وجود اشیای با رنگهای تند و براق و درخشان خلوت كنید. یك محیط ساده و عاری از تنوع زیاد، همراه با آرامش، می تواند بهترین موقعیت برای خواب كودك باشد.

5 - نه تنها احساس آرامش و راحتی، بلكه احساس ناامنی نیز به كودك انتقال می یابد. سعی نكنید در هنگام خواب تندتند به بچه سر بزنید. این كار سبب مزاحمت برای كودك می شود و او فكر می كند كه شما از دستش ناراحت یا عصبانی هستید و در نتیجه مرتب از خواب بیدار می شود.

۶- دما و رطوبت اتاق نقش مهمی در خوب خوابیدن دارند. در زمستان ها اتاق خواب بچه ها را بیش از حد گرم و هوای آن را خیلی خشك نكنید. چند ساعت قبل از خواب، شوفاژ یا بخاری را خاموش و هوای اتاق را تهویه كنید. دمای اتاق در طول زمان خواب نباید از 18 درجه سانتیگراد تجاوز كند. در طول شب نیز به اندازه كافی به فكر تهویه هوای اتاق باشید. گوشه پنجره یا در اتاق را باز بگذارید كه همیشه هوای تازه در داخل جریان داشته باشد.

همچنین در مواقع فوری قرار دادن دستمال مرطوبی روی شوفاژ یا كتری آب روی بخاری نیز به ازبین بردن سریع خشكی هوا كمك می كند.

7 - كودك را حتماً در رختخواب خودش بخوابانید. در مواردی كه بچه مریض می شود یا به خاطر یك كابوس ترسناك نیمه شب از خواب می پرد و دیگر خوابش نمی بَرد می توانید او را استثنائاً پیش خودتان بخوابانید.

8 - تغذیه سالم می تواند تأثیر بسزایی در خواب راحت او داشته باشد. كمبود آهن در بدن می تواند در بدخوابی كودك مؤثر باشد .از آنجایی كه كودك در سنین رشد قرار دارد برنامه غذایی فرزندتان را باید طوری تنظیم كنید كه ویتامین ها و مواد معدنی به میزان كافی در آن موجود باشد. برای این منظور می توانید از گوشت، سبزی، میوه یا حبوباتی چون نخود و لوبیا كه سرشار از آهن هستند استفاده كنید. اما گوشت و ماهی بهتر است، چون آهن موجود در آن سریع تر و آسان تر جذب بدن می شود.

9 - هنگام نزدیك شدن وقت خواب، به آرامی به كودك بگویید بازی دیگر بس است و باید زودتر به رختخوابش برود. سپس دستش را بگیرید و او را در مسواك زدن، پوشیدن لباس خواب، شب بخیر گفتن به اعضای خانواده و عروسكش همراهی كنید. و در نهایت، قبل از خواب برایش قصه بگویید.

10 - نگاه مثبت به روزی كه در پیش است، تأثیر بسزایی در خوب خوابیدن دارد. كودك را در جریان برنامه ها و تفریحاتی كه قرار است فردا با همدیگر انجام دهید بگذارید. این تفریحات می تواند شامل پارك رفتن، یا دیدار دوستان و آشنایان باشد. ضمناً از دادن وعده های پوچی كه در او تأثیر منفی می گذارند پرهیز كنید.

برگرفته از سایت تبیان

شنبه 11 آذر 1385

کاهش خروپف کودکان

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: کودک و بازی ، 

تحقیقات جدید نشان داده است که فعالیت های فیزیکی حتی اگر تاثیری بر کم شدن وزن نداشته باشند، باعث کاهش خرو پف در کودکانی که دارای اضافه وزن هستند می گردد.

در اظهارات دکتر کاترین ال. دیویس (Catherine L. Davis) از کالج پزشکی ایالت جورجیای آمریکا در مصاحبه ای با رویترز آمده است : "خر و پف که با خوب نخوابیدن ارتباط مستقیم دارد، در اغلب موارد مشکلات آموزشی و رفتاری را در کودکان به دنبال دارد، مشکلاتی از این دست معمولا با اختلالاتی چون کمبود فعالیت یا ADHD اشتباه می شوند."

او می افزاید : "داروهایی مانند Ritalin که معمولا به کودکانی که مشکل خواب دارند تجویز می گردد، باعث وخیم تر شدن اوضاع آنها می شود. مسئله قابل توجه در مطالعات اخیر رابطه مستقیمی است که مابین اضافه وزن و خرو پف وجود دارد، شواهد بدست آمده نشان داده میزان اختلالات خوابیدن در کودکان چاق بیش تر از کودکانی با وزن نرمال است."

اختلالات تنفسی علت اصلی خر و پف در کودکان است، دیویس و تیم تحقیقاتی همکارش برای مطالعه این نکته که آیا فعالیت های فیزیکی موجب کاهش اختلالات تنفسی در کودکان دارای اضافه وزن خواهد شد یا خیر، 100 کودک مبتلا به اضافه وزن بین سنین 7 تا 11 سال را به سه گروه تقسیم کردند، طی 13 هفته گروهی از این کودکان، روزانه به مدت 40 دقیقه و گروه دیگر روزانه 20 دقیقه ورزش می کرده اند. گروه سوم نیز هیچ گونه فعالیت فیزیکی انجام نداده اند.

این فعالیت ها بر خلاف حرکات ورزشی مرسوم، شامل بازی های مورد علاقه آنها مانند بسکتبال و گرگم به هوا بود، تمامی کودکان با اشتیاق کامل به این بازی ها می پرداختند.

در ابتدا والدین یک چهارم از این کودکان، اعلام نموده بودند که فرزندشان از مشکلاتی چون خرخر کردن در خواب و اختلالات رفتاری رنج می برد. پس از انجام آزمایشات فوق و افزودن تحرک به برنامه روزانه این کودکان، تنها 2 درصد از آنها کماکان از مشکلات تنفسی به هنگام خواب رنج می بردند.

در حقیقت پس از اتمام پروژه نیمی از کودکانی که در خواب خر و پف می کردند و در یکی از دو گروهی که ورزش می کردند حضور داشتند، مشکلشان برطرف شد. آن دسته از کودکانی که مدت زمان بیشتری ورزش می کردند درصد بهبودی، بیشتر بود. هر چند وزن کودکان هیچ تغییری نکرده بود.

دکتر دیویس در این باره می گوید : "ورزش به تنهایی برای کاهش وزن کافی نیست، هر چند باعث تناسب اندام می شود. در آزمایشات فوق، به احتمال زیاد، فعالیت های بدنی سبب کاهش چربی های اضافی اطراف گردن کودکان شده و در نتیجه عملیات تنفس در هنگام خواب راحت تر انجام می شود. به علاوه،ورزش و تحرک تاثیرات عصبی و متابولیسمی به همراه دارد که باعث عملکرد مناسب تر مغز، رگ های عصبی و ماهیچه ها در هنگام عبور هوا می گردد."

"برای حفظ این نتیجه لازم است هر کودک حداقل یک ساعت در روز فعالیت بدنی داشته باشد. بهتر است والدین در صورت امکان به کودک خود اجازه دهند پس از مدرسه در بیرون از منزل به بازی و ورزش بپردازد و با این کار مقداری از انرژی نهفته اش را بسوزاند، در عین حال فعالیت ممکن است به انجام بهتر تکالیف مدرسه کودکان نیز کمک نماید."

برگرفته از مجله اینترنتی فریا

چهارشنبه 8 آذر 1385

سویا و دوران یائسگی

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: بیماریهای زنان، 

عده ای از محققان معتقدند، خوردن سویا و فرآورده های آن و همین طور خوردن دانه كتان، می تواند تولید استروژن را در دوران یائسگی افزایش دهد.

دكتر مارك والكومیت، استاد پزشكی دانشگاه موناش در ویكتوریا استرالیا در تحقیق جالبی نشان داده است كه فعالیت استروژنی در اثر خوردن سویا و دانه كتان افزایش می یابد.

در این تحقیق 25 نفر زن در دوران یائسگی كه تحت درمان با استروژن نبودند(استروژن نمی خوردند) مورد بررسی قرار گرفتند و پس از دو هفته استفاده از رژیم غذایی معمول خودشان، دو هفته از رژیم غذایی سرشار از فرآورده های آرد سویا و همچنین از جوانه های شبدر یا دانه كتان استفاده كردند.

طی این تحقیق مشخص شد كه هر دو مواد فوق، فعالیت تولید استروژن در زنان را افزایش دادند.البته فقط فرآورده های پروتئینی سویا نظیر آرد سویا، آجیل سویا و فرآورده های آرد سویا و شیر سویا فعالیت استروژنی را افزایش می دهند، ولی روغن سویا و سس سویا این اثر را ندارند.

زمانی كه تولید هورمون استروژن در زنان متوقف می شود، وارد دوران یائسگی می شوند، در این دوران تا مدتی از عوارض ناراحت كننده یائسگی نظیر داغ شدن (به اصطلاح گر گرفتن)، ناراحتی های عصبی و روحی رنج می برند. فقدان استروژن ممكن است احتمال خطر حمله های قلبی و پوكی استخوان را نیز در سالهای بعد افزایش دهد.

همشهری

دوشنبه 6 آذر 1385

فرزندان ما

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: لینکهای مفید، 

این سایت مطالب خوبی در مورد بارداری و... داره . البته تاریخ آن قدیمی است ، ولی مطالب جامع و خوبی دارد . ببینید.

آزیتا

یکشنبه 5 آذر 1385

گسستگی میان نسلها

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: کودک و مفاهیم اجتماعی، 

چه عواملی باعث ایجاد مشکلات در کودک می شود :

1.                 دنیای در حال تغییر

2.                 تغییر در ساختار خانواده

3.                 بحران های اجتماعی

4.                 ارزش های در حال تغییر

امروزه نوع تربیت و مدت زمانی که پدران و مادران صرف رسیدگی به مسائل و مشکلات کودکان خود می کنند، آشکارا نسبت به 40 سال قبل فرق کرده است. و قاعده بر این است که اولیاء در امر تعلیم و تربیت کودکانشان بسیار توجه دارند و مسائل کودکان قابل فهم و نیز قابل درمان است.

این نگرانی که دیگران درباره ما چه خواهند گفت، و این که مبادا این تصور پیش بیاید که بچه ما دیوانه است که به روان شناس یا مشاور مراجعه می کند، و خلاصه وحشت از این گونه برچسب های روانی، در همه جا وجود دارد؛ اما شما با دریافت مشاوره در می یابید که بیشتر گرفتاری های کودکان، بدون مصرف دارو قابل حل و رفع است.

نکته مهم دیگر این که همه پدر و مادرها باید این نکته را باور کنند که می توانند رفتار کودکان و نوع نگرش آن ها را عوض کنند و در نهایت به شخصیت آن ها شکل سنجیده ای بدهند.

انتقال ارزش های یک نسل به نسل دیگر، یک وظیفه اجتماعی و فرهنگی است و هیچ چیز ناسالم تر از این نیست که کودک بدون این ارزشها بار بیاید.

نکته مهم دیگر نحوه انتقال این ارزشها است؛ زیرا چنانچه با خشونت و بی تفاوتی ارائه شود، کودک آن را پس می زند.

این گسستگی پیوند میان نسلها که باعث دو گانگی و اختلاف میان والدین و فرزندان می گردد با مشاوره قابل پیشگیری است.

 برگرفته از سایت مشاوره وروان درمانی کودک

شنبه 4 آذر 1385

آرامش...

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: لینکهای مفید، 

اگر این روزها بچه کوچکتان باعث شده آرامشتان را از دست بدهید هدفون را به گوشتان متصل کنید و به این سایت مراجعه کنید، تا تاثیرش را ببینید. شاد باشید آزیتا

شنبه 4 آذر 1385

خشم کودک

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: کودک و مفاهیم اجتماعی، 

گردآورنده مطلب آزیتا 

خشم بخشی از فرایند رشد كودك است. با این حال والدین می توانند با روش های زیر از خشم كودك جلوگیری كنند.

 نتایج منطقی را مطرح كنید: اگر كودك در پارك به بچه های دیگر توپ پرتاب می كند، او را صدا بزنید در كنارتان بنشانید تا بازی كودكان دیگر را ببیند. به او بگویید: اگر بچه ها را اذیت نكنی، می توانی بازی كنی. این روش از كتك زدن مؤثرتر است. شما می توانید الگوی كودك باشید و رفتارش را عوض كنید. با حفظ خونسردی، اولین گام را در راه كنترل او برمی دارید. داد زدن و كتك زدن به كودك نشان می دهد كه او را دوست ندارید.

محدودیت خاص اعمال كنید:در برابر رفتار خشن كودك سریع واكنش نشان دهید. منتظر نشوید تا برادرش را برای سومین بار كتك بزند و سپس بگویید كافی است. او باید سریع متوجه اشتباه خود شود. بهترین روش، آرام كردن كودك و دور كردن او از موقعیت مورد نظر است، زیرا كودك پی به عواقب رفتار بد خود می برد.

تربیت مستمر:حتی  الامكان در برابر رفتار كودك واكنش ثابت داشته باشید. وقتی می گویید: دوباره خواهرت را زدی؟ باید متوجه شود كه دفعه دیگر او را از اتاق بیرون می كنید. هرگز اجازه ندهید خشم و عصبانیت باعث شود كودك را كتك بزنید. اگر دیگران شما را تشویق كردند بگویید: داشتن بچه 2 ساله سخت است. فقط با روش خود فرزندتان را تنبیه كنید.

روش دیگری را آموزش دهید:وقتی كودك آرام شد، با ملایمت آنچه را كه روی داد مرور كنید. از او بپرسید: اگر بار دیگر عصبانی بشوی، به جز كتك زدن چه كار می توانی بكنی؟ بگویید: طبیعی است كه عصبانی شوی ولی نباید آن را با كتك زدن و گاز گرفتن نشان دهی.

او را تشویق كنید رفتار درست داشته باشد. او را به پارك ببرید و بگویید: سارا، تو مرا عصبانی می كنی. یا خودت توپ شوت كن یا اگر نمی توانی از بزرگ ترها بخواه كمكت كنند. كودك باید بیاموزد از كسی كه كتك زده، معذرت خواهی كند. شاید در ابتدا برایش سخت باشد، ولی تربیت می شود. كودكان معمولاً مهربان و دلسوز هستند، اما گاهی هیجان دوران كودكی، مانع آن می شود.

رفتار خوب كودك را پاداش دهید:به رفتار بد كودك توجه نكنید. برعكس رفتار خوب و مثبت او را تشویق كنید. اگر كودكی را هل می دهد، از او بخواهید به نوبت بازی كند.

اگر حرفتان را گوش كرد، او را تشویق كنید و بگویید: خیلی كار خوبی كردی كه خواستی به نوبت بازی كنی ، یا اگر كار خوبی كرد یك ستاره رنگی به او جایزه دهید. بدین ترتیب می آموزد كه رفتار خوبی داشته باشد، در صورت ادامه رفتارهای گذشته، نهایتا تماشای برنامه تلویزیون را محدود كنید .

برگرفته از سایت همشهری

دوشنبه 29 آبان 1385

وقتی زنی مادر می شود

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: خبر، 

سایت مردمان

وقتـی بـرای اولـیـن بـار مــادر شــدم، 22 سالم بود. خرداد امسـال کـه دخـتـر 22 سـالـه ام بـچه دار شـد، مـادر بـزرگ خواهم شد. به عنوان زنی جوان، بـچـه دار شـدن و مـــادر شـدن در شـکل گـیری هویت من نقش موثری داشت. کار کردن و در عین حال بـچـه داری و مــراقبت از یک کودک، به من در پیدا کردن خودِ وجودیم کمک زیــادی کرد. با گذشت  سالها قدرت بیشتری بدست آوردم، اما در طـی این دوران زخم هایی هم خوردم.

هـمــچنین با مسئولیت فرهنگی-اجتماعی که مادر شدن مـتـضمن بـود روبـرو شـدم. مــادر شــدن از دیدگاه  اجتماع انـتــظارات و مسئولیت های بیشتری نسبت به پدر شدن بـــرای رشد عاطفی کودک به همراه داشت. این احساس مسئولیت، بیـشــتر احساس مـی شد. اگر اتفاق بدی در زندگی کودک رخ دهد، نقش مادر باید این باشد که نه تنها به طور طبیعی با کودک خود همدلی کند، بلکه تقصیر کار را نیز بر عهده گرفته و سرزنش های جامعه را پذیرا شود.

همینطور که سالها می گذشتند و دو بچه ی من پا به بزرگسالی گذاشتند، توانسته بودم توازنی بین نیازهای خودم و آنها، رابطه ام با شوهرم و کارم ایجاد کنم و چیزهایی درمورد نگاه دیگران به یک مادر و انتظارات ناخودآگاه از زنانی که مادر شده اند برای پرستاری از سایر اعضاء خانواده و احترام گذاشتن به نیازهای دیگران و گذشت از نیازهای خودشان چیزهای یاد گرفته بودم. بخشی از هویت من با تشخیص ناخودآگاه اینکه چه زمانی چه کسی نیاز به پرستاری و مراقبت من دارد خلاصه می شد. بیشتر این نکات را از خانواده ام نگرفتم، از یکی از همکاران آموختم. بعد از آن می دانستم چه زمانی و چطور باید فرزندانم را تربیت کنم و چه وقت نباید. با این آگاهی توانستم خودِ وجودیم را نیز حفظ کنم و از قدرت اراده و اختیار خود لذت ببرم.

با کوچکترین اطلاعاتی که پیدا می کردم،  آن را با خانواده مطرح کرده و با آنها به گفتگو می نشستم. وقتی از 7 روز هفته، فقط 4 روز می توانستم شام درست کنم، شوهر خوب و دوستاشتنیم گاهی به شوخی سرزنشم می کرد. فرزندانم که به سن نوجوانی رسیده بودند هرکدام یک شب مسئولیت آماده کردن غذا را بر عهده داشتند و یک شب نیز با شوهرم بود. فکر می کنم دلیل مقایسه کردن و سرزنش کردن شوهرم این بوده که خود قبل از ازدواج از کودکی هر 7 روز هفته دستپخت مادرش را می خورده است، و حالا از این مسئله تعجب می کند. درصورتی که من بیرون از منزل نیز کار میکردم و قسمتی از درآمد خانواده را تامین می کردم، درحالیکه مادر او چنین مسئولیتی بر عهده اش نبود، به همین خاطر کار او به نظرم ناعادلانه می آمد. خوشبختانه پسر 15 ساله ام که این مطالب را در مدرسه در کلاس زندگی اجتماعیشان آموزش می دید به دفاع از من برمی خاست.

ماری پیفر در کتاب "تجدید حیات افیلیا" می نویسد:

"تمدن غربی تاریخچه ای از انتظارات نامعقول از مادران دارد. آنها مسئول خوشبختی فرزندانشان و سلامتی احساسی و اجتماعی خانواده شان هستند. مادران را همیشه در داستان های پریان و رمان های مدرن امریکایی، به صورت ایده آل و خیالی تصویر می کنند.

همه ی آدم ها رابطه ای محکم و خاص با مادرانشان دارند. همه ی ما طوری بزرگ میشویم که نمی توانیم مادرمان را هم مثل همه آدم های معمولی تصور کنیم.

زنان باید این احساس را داشته باشند که چه بیرون از خانه کار کنند چه نکنند، چه قسمتی از درآمد خانه را بر دوش بکشند چه نه، باید در تصمیم گیری هایشان قدرتی یکسان با سایر افراد خانواده داشته باشند. موقعیتشان نباید به خاطر انتظارات خودشان یا دیگران به خطر بیفتد. گفتگوها و رابطه ی بین همسران باید به گونه ای باشد، که وقتی اولویت دادن به کارهای بیرون از خانه پیش می آید، برای هر دو برخوردی یکسان در خانه ایجاد شده و قدردانی و حسن نیت بین طریفین حکمفرما باشد. با این کار صمیمیت بیشتری بین آنها حاصل خواهد شد. قدردانی و حسن نیت برای حفظ و بقای سلامت خانواده ضروری هستند.

ما می توانیم فرزندانمان و مادر بودنمان را دوست داشته باشیم. بدانید که برآورده شدنآرزوها، امیال و استعدادهایتان با بچه دار شدن از بین نخواهد رفت. فقط باید خودتان را علاوه بر یک مادر، یک انسان هم به حساب بیاورید. این باعث خواهد شد که قدردانی فرزندانتان هم از شما بیشتر شود. حس قدردانی در یک خانواده ایجاد گرمی و حسن نیت می کند.  حرمت در یک خانواده وقتی بالا می رود که از مادر، پدر و فرزندان همه به طور یکسان به خاطر وجودشان به عنوان یک انسان علاوه بر نقشی که در خانواده ایفا می کنند قدردانی شود.

اخیراً یکی از دوستان و همکارانم که متخصص درمانی و مادر یك فرزند است تصمیم گرفت که انجمنی در رابطه با هویت زنان برگزار کند. می خواستیم این انجمن از گروهی زن تشکیل شود که مادر هم بودند و روی هویت زنان به عنوان یک انسان و نه فقط یک مادر بررسی هایی انجام دهیم. اسم آن "انجمن زنانی که مادر هم هستند" نامگذاری شد. تعریف فرهنگ از یک زن وقتی مادر می شود ابراز می کرد که انتظارات یا نقش یک مادر باید قبل از نقش او به عنوان یک زن یا یک انسان در نظر گرفته شود.

چه می توانید بکنید؟
درمیان گذاشتن احساستان با زن های دیگر که مادر هستند، فایده های زیادی در حمایت و تقویت شما خواهد داشت. نکات زیر تفکراتی است که این انجمن بررسی کرده اند. این تفکرات بر این نظر استوار است که مادران با بودن مثل انسانها می توانند بهترین مراقبت و پرستاری را از فرزندانشان بکنند و با درمیان گذاشتن آسیب پذیری ها و شکستگی هایشان با سایر اعضاء خانواده، باعث می شود که کودکان نیز بتوانند مادرانشان را مثل بقیه انسانها دانسته که نیازها و محرومیت هایی دارند و با این حال از آنها مراقبت کرده و آنها را دوست می دارند. وقتی از مادری قدردانی شود، منفعت اصلی به فرزندان می رسد. وقتی او احساس کند که کسی هست که کارهای او را دیده و به حرفهایش گوش دهد، بااینکه کاری که برای فرزندانش انجام می دهد، بی حاصل است، اما منفعتش را فرزندان می برند. اعتماد و احترام به نفس با شناختن نیازهایمان ایجاد می شود. بچه معمولاً خوشحال می شوند که برای کسی کاری انجام دهند، چه برسد که آن فرد مادرشان باشد که همیشه در خدمتشان بوده است.


1-  با فرزندانتان خوش بگذرانید
وقتی در انجمن این سوال مطرح شد که "دوست دارید کدام جنبه ی شخصیتیتان به عنوان یک انسان را کودکانتان بدانند؟" یکی از زنانی که بسیار با فراست ولی درعین حال باتوجه به نظر دوستانش بسیار شوخ و بذله گو بود گفت که این قسمت از شخصیت او، به خاطر احساس مسئولیت و وظیفه هیچوقت مورد توجه فرزندانش قرار نگرفته است. و این یکی از مهمترین قسمتهای هویت این زن بود که دوست داشت کودکانش از آن با اطلاع شوند. همین مسئله باعث می شود که ما مادران در ایجاد رابطه با فرزندانمان خودِ وجودیمان را بیشتر نشان دهیم. با این کار رابطه ی ما با فرزندانمان هم هیچگاه کلیشه ای و یکنواخت نخواهد شد.

2- اهداف شخصیتان را حفظ کنید
زنان بسیاری در انجمن از این مسئله شکایت داشتند که وقت کافی برای رسیدگی و حفظ دوستی های خودشان، ورزش کردن یا سایر اهداف شخصیشان ندارند. وقتی شما مادر می شوید، وقتتان کمتر می شود. و خیلی راحت ممکن است آنقدر درگیر کارهای روزانه تان شوید که دیگر هدف ها و زندگی شخصی خودتان را فراموش کرده و کنار بگذارید. اما رعایت حد تعادل در اینجا مهم است. لازم نیست که خود را کاملاً قربانی کنید، گرچه سازش یکی از مهمترین شرایط پدر یا مادر بودن است. درست است، ممکن است نتوانید همان برنامه ورزشی که قبل از مادرشدن انجام می دادید را پیش گیرید، اما با پایین آوردن انتظاراتتان و واقع بین بودن می توانید هنوز هم ورزش کنید. اینکه دیگر نمی توانید برنامه های سابقتان را انجام دهید نباید شما را وادار و مجبور کند که خودتان را کنار بگذارید و فراموش کنید. علاوه بر رسیدگی و توجه به کودکانتان، باید به خودتان هم برسید و توجه کنید. و هرچه سن فرزندانتان بالاتر میرود، وقت بیشتری برای رسیدگی و توجه ب ه علایق و هدف های خودتان خواهید داشت.

3-  احساساتتان را بیان کنید
مادر دیگری در انجمن بیان می کرد که می تواند جلوی پسر چهار ساله ی خود گریه کند و از مشکلاتش برای او بگوید، و احساساتش را تمام و کمال برای او بیان کند، و به او بگوید که با تمام این مشکلات هنوز می تواند از او پرستاری و مراقبت کند. این توانایی در بیان احساس برای فرزندان، بدون خدشه دار کردن احساس امنیت، باعث می شود که فرزندان مادران خود را نیز مثل سایر انسانها بدانند، با همان مشکلات و همان احساسات. این باعث خواهد شد که مادران نیز کمتر گرفتار افسردگی شوند.

زنان باید اول از شناختن مادران خود به عنوان یک انسان شروع کنند. مادر بودن فرصتی عالی بود و کمک زیادی به کامل شدن من کرد.  جایی در زندگی ام، این توانایی را یافتم که بتوانم علاوه بر افتخار کردن به مادر بودنم به انسان بودنم هم افتخار کنم. برای حس مراقبت و پرستاری از فرزندانم ارزش زیادی قائل شدم، برخلاف جامعه که آن را کاری بی ارزش و نامهم می پندارد. همه ما باید توازنی بین مادر بودن و انسان بودنمان ایجاد کنید تا بتوانیم هم مادر خوبی برای فرزندان و هم انسان کاملی برای اجتماعمان باشیم.

برگرفته از سایت مردمان

گرد آورنده مطلب آزیتا

زندگی ماشینی باعث شده تا زوج‌ها به داشتن تنها یك فرزند در زندگی خود بسنده كنند.

   این در حالی است كه والدین تك فرزند همواره احساس گناه می‌كنند چون بر این باورند كه تنها فرزند آنها در طول زندگی خود احساس تنهایی خواهد كرد و به اصطلاح لوس خواهد شد.

 اما آیا خانواده‌های تك فرزند واقعا دچار مشكل خواهند شد و اگر پاسخ مثبت است چگونه می‌توان این مشكلات را حل كرد. نظر برجسته‌ترین روانشناسان را در این رابطه مرور می‌كنیم.

 1) تنهایی: تنهایی برای یك كودك هم خوب است و هم بد. خوب از این جهت كه والدین مجبور نیستند محبت و توجه خود را میان فرزندانشان تقسیم كنند و بد به این دلیل كه كودك در برقراری ارتباط با دیگران دچار مشكل می‌شود و ممكن است حسود شود.

چه باید كرد؟ فرصت‌های زیادی برای كودك خود(در سنین قبل از دبستان) بوجود بیاورید تا با بچه‌های همسن ارتباط داشته باشد. دعوت از دوستانی كه كودك دارند و یا فرستادن بچه به مهدكودك بهترین راه حل است. همچنین پس از اینكه فرزند شما وارد مدرسه شد ارتباط او با همسن و سالهایش را همواره حفظ كنید.

مثلا با بچه‌های همسایه ارتباط داشته باشد و یا او را در كلاسهای مختلف ثبت‌نام كنید. سعی كنید با بستگان و خانواده‌هایی رفت و آمد داشته باشید كه فرزند همسن فرزند شما دارند.

 2)رشد سریع: تك فرزند به دلیل زندگی در یك محیط بزرگسال از لحاظ روحی و روانی بسیار سریعتر رشد می‌كند و دنیا را از دید بزرگسالان می‌بیند.

چه باید كرد؟ شما و همسرتان باید كمتر به فرزندتان به عنوان تنها همدم خود وابستگی داشته باشید. والدین باید همیشه والدین فرزندشان بمانند نه همدم او.

 3)توقعات بالا: علت تك فرزندی بسیاری از خانواده‌ها تجمیع تمام امكانات رفاهی برای تنها فرزند خانواده‌ است. با وجود اینكه تجمیع امكانات برای یك بچه احتمال موفقیت وی را بسیار بالا می‌برد اما به موازات آن ممكن است توقعات والدین از فرزند خود را نیز افزایش بدهد.

 همین موضوع باعث خواهد شد تا فرزند برای موفق شدن و انجام كارهای بزرگ زیر فشارهای روحی و روانی له شود.

چه باید كرد؟ كوچكترین كارهای فرزند خود را زیر ذره بین قرار ندهید. اجازه بدهید كه وی حریم خصوصی و هویت مستقل برای خود داشته باشد. او باید احساس كند كه شما به خاطر همان چیزی كه هست دوستش دارید و توقعات غیر معمول از وی ندارید.

 در فواصل زمانی مشخص با معلمان وی مشورت كنید. آنها می‌دانند كه توانایی‌های فرزند شما تا چه حدی است. در صورت آگاهی از این توانایی‌ها دیگر انتظارات غیر معقول از آنها نخواهید داشت.

 4) سرخوردگی: با توجه به اینكه تك فرزند، كانون تمام توجهات و محب‌های والدین در طول زندگی است به همین دلیل تا زمان ورود به دنیای خارج از خانه همه چیز را بر وفق مراد می‌بیند. اما به محض ورود به این دنیای جدید دچار سرخوردگی می‌شود چون همه چیز دیگر بر وفق مراد او نخواهد بود.

چه باید كرد؟ به فرزند خود بیاموزید كه ممكن است در زندگی با ناكامی‌و مسائل زیادی مواجه شود كه بر وفق مرادش نیستند. اما از همه مهمتر درخواست‌های فرزند خود را به سرعت اجرا نكنید. به او یاد بدهید كه باید برای رسیدن به هدفش تحمل داشته باشد و صبر كند چون دنیای خارج از خانه هم اینگونه است.

برگرفته از سایت همشهری

چهارشنبه 24 آبان 1385

چشم ها آشکار کننده سلامتی انسان هستند

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: خبر، 

آزیتا آبان ۸۵

دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که با دقت و توجه کافی به حالت چشم ها میتوان وجود بیماریهای خطرناک در انسان را تشخیص داد.

به طور سنتی با آزمایشاتی که از چشم به عمل میاید میتوان مشکلات بینایی را تشخیص داده و به معالجه آنها پرداخت. اما پرفسور امانوئل روزن از کلینک بینائی در منچستر انگلسننان میگوید با استفاده از دستگاه بینایی سنجی کمتر از سه دقیقه میتوان علائم اولیه ابتلا به امراضی مانند بیماریهای قلبی ، سرطان و دیابت را تشخیص داده و به بیماران مبتلا کمک نمود.

وی میگوید چشم انسان هشدار دهنده اولیه قبل از بروز بیماری میباشد زیرا رگهای خونی چشم ها بازتاب کوچکی از سیستم گردش خون در بدن است.

برای مثال گرفتگی شریانهای چشم به احتمال زیاد مشخص کننده گرفتگی شریانها در قسمتهای دیگری از بدن میباشد.

شروع سرطان خون نیز میتواند با پارگی و خونریزی های سطحی رگهای خونی چشم آغاز شود که این مورد نیز یکی از علائم ابتلا به بیماری دیابت است که سبب کوری میگردد.

تورم اعصاب چشم و وجود لکه های خون در روی شبکیه نیز از علائم اولیه تومور مغزی میباشد . فشار خون بالا میتواند به رگهای خونی چشم آسیب رسانده و سبب پارگی و خونریزی آنها گردد.

پرفسور روزن توانست پس از معاینه چشمان یکی از بیمارانش ابتلا به سرطان سینه را در وی تشخیص دهد زیرا پشت چشم های این خانم تورم زیادی داشت که این علامت نشانه سرطان سینه از نوع درجه دو میباشد.

شبکیه قسمت حساس چشم است که تصاویر روی آن منعکس میگردد و اعصاب بینایی در این قسمت قرار دارد که به مغز و سیستم مرکزی اعصاب مرتبط است بنابراین هر گونه تغییر در شبکیه بیانگر تغییر در سایر قسمت های بدن نیز خواهد بود.

برگرفته از مجله اینترنتی فریا

سه شنبه 23 آبان 1385

ترس از مدرسه

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: کودک و مفاهیم اجتماعی، 

ترس از مدرسه

آزیتا آبان ۸۵

اشاره: هنوز چند روزی به شروع فصل مدرسه باقی نمانده بود که فرید کوچولو، با مامان تو خیابون ها، کوچه و بازارها از این مغازه به آن مغازه به دنبال خرید لباس فرم مناسبی بودند، که مدرسه گفته بود. حتماً باید رنگش سرمه ای با خطهای سفید روی آستین باشد! برای خواهر بزرگش هم روپوشی کرم رنگ با مقنعه ای سرمه ای که مخصوص بچه های راهنمایی بود! مجید برادر بزرگترش هم باید کله اش را نمره چهار می‌زد! دل تو دلش نبود، نمی فهمید اینقدر التهاب مامان و خواهر بزرگش از چیه؟ او دائم تو خانه می‌گفت: باز هم شروع شد، باید و سختگیری های مدیر و ناظم و اخم و تخم معلم را تحمل کنیم! باز هم تنبیه! باز هم درس! تکلیف و جریمه! حیف، چقدر زود گذشت، کاش اصلاً مدرسه نمی رفتیم! طفلک فرید، اینها را که می‌شنید و صحبت های مامان رو که می‌گفت توی مدرسه مواظب باش این کار را نکنی . درس نخوانی، خانم معلم کتکت می‌زند و شنیده بود، بچه های شیطون را می‌اندازند تو اتاق های تاریک و... بابا می‌گفت آخر که چی لیسانس بگیرند، بیکار و بی عار، ویلون تو خیابونها. فرید کوچولو اینها را می‌شنود . پاک ترس ورش می‌دارد، یعنی مدرسه اینقدر بده! چقدر سختگیرن! چند روز مونده به شروع سال پاشو توی یک کفش می‌کنه که من مدرسه نمی روم، جیغ می‌کشید و گریه می‌کرد که مدرسه را دوست ندارم. دلیل اینکه بچه‌ها از مدرسه رفتن می‌ترسند چیست؟

ترس: Fear

روانشناسان معتقدند ترس یک حالت هیجانی است نسبت به خطر یا یک محرک مضر که شخص از آن آگاه است. عامل ترس می‌تواند یک شی ء باشد، یک انسان یا مسئله و موقعیت مشخص.

مدرسه هراسی یا ترس از مدرسه

ترس غیر منطقی از مدرسه در واقع معادل واژه School refusal به معنی امتناع از مدرسه رفتن است و یکی از نشانه های اضطراب جدائی از والدین، خانه، خانواده یا شرایطی است که به آن دلبسته و وابسته شده بود.

- امتناع از مدرسه رفتن در هر سنی دیده می‌شود، اما معمولاً در ابتدای هر مقطع به صورت واضح تر و عینی تر خود را نشان می‌دهد. تقریباً این مسئله در بین پسرها و دخترها در سنین آغاز مدرسه به طور یکسان دیده می‌شود، اما در سطوح بالاتر با اندکی تفاوت از یکدیگر سبقت می‌گیرند. در خانواده هایی که بچه‌ها با فاصله های زیاد از یکدیگر متولد می‌شوند شایعتر بوده و همانطور که گفته شد شایع ترین دلیل ترس از مدرسه در بین کودکان و در بدو ورود به مدرسه ناشی از اضطراب جدایی از والدین بخصوص مادر است.

- معمولاً مادران بچه هایی که دچار اضطراب جدایی هستند شخصیتی افراطی، مضطرب، بیش از اندازه حمایت کننده، مردد، غیرمنطقی، حساس و عاطفی (سمپاتیک) دارند که اضطراب خود را با بیان افکار منفی و اضطراب آلود و عمل خود به بچه‌ها منتقل می‌کنند.

- اغلب مادران کودکانی که ترس از مدرسه رفتن دارند، افرادی وسواسی، کم تحمل، نکته سنج و موشکاف هستند که احتمالاً خود یا یکی از نزدیکانشان در کودکی دچار همین مشکل بوده اند.

- ترس یا امتناع از مدرسه بیش از آنکه علت شخصیتی، عاطفی یا... داشته باشد، ناشی از یادگیری است. مادر یا پدری که در ارتباط خود با کودکان مفاهیم و نکته های منفی از محرکها و مکانهایی مثل مدرسه یا درس خواندن می‌دهند وقتی تجربه های منفی توأم با وحشت و ترس و اضطراب، خود را از دوران تحصیل و مدرسه، تنبیه و توبیخ‌ها به بچه‌ها انتقال می‌دهند و از آنها می‌خواهند مواظب رفتارهایشان باشند، خواه ناخواه، بذر امتناع و ترس از مدرسه را در افکار آنان می‌کارند.

یک تجربه

- علی کلانترزاده دانش آموز کلاس پنجم ابتدایی می‌گوید:من هیچ وقت از مدرسه رفتن نترسیدم، یادم می‌آید هفته اول مهر بود، درست تا یک هفته هیچ تکلیف و مشق به ما ندادند، فقط خانم معلم می‌آمد در مورد کتابها و درسهایمان چیزهایی می‌گفت و می‌رفت، همیشه لبخند می‌زد، هیچ وقت ندیدم اخم کند یا کسی را کتک بزند.
یادم می‌آید بعضی از بچه‌ها با مامان هاشون اومده بودند مدرسه، چندتایی گریه می‌کردن، خانم معلم با خنده به بچه‌ها گفت، بگین مامانتون بره خونه، بچه‌ها هم رفتن به مامانها گفتند برن خونه.
خانم معلم با مهربانی توضیح می‌داد از هفته آینده دفترچه بیاریم و مشقهایمان را چطور بنویسیم. خیلی از او خوشم آمده بود.
از علی می‌پرسم چطور شد از مدرسه رفتن نترسیدی؟ می‌گوید: آخه مامان من معلم بود، قبل از شروع مدرسه من را با خودش آورد مدرسه و با ناظم و معلم‌ها بازی می‌کردیم، با بچه های کلاس پنجم دوست شده بودیم.
مامان همیشه تو خونه از معلم ها، مهربانی هاشون و دلسوزی هاشون تعریف می‌کرد. راستش هیچ ترسی نداشتم، اما یکی دو تا از بچه‌ها هی گریه می‌کردند. تا جایی که با چند تا از بچه‌ها دست‌ها و پاهاشون را گرفتیم، آوردیم کلاس، همین که خانم معلم چند تا شکلات به اونها داد ساکت شدند و یادشان رفت برای چی گریه می‌کردند.
- یعنی هیچ وقت نشده از مدرسه بترسی؟ راستش یادمه فقط یک بار کودکستان وقتی مادرم من رو تنها گذاشت و رفت تا ۵ دقیقه گریه می‌کردم! اما خانم معلم وقتی تشویقم کرد بازی کنم و نقاشی بکشم همه چیز را فراموش کردم.

ترس از مدرسه در مقاطع مختلف
تجربه نشان داده امتناع یا ترس از مدرسه در هر سنی دیده می‌شود. اما علت‌ها و دلایل متفاوتی دارد.

مقطع ابتدایی: نقش والدین و اضطراب جدایی این سن مصادف است با ساخت طرح واره هایی از محیط اطراف که توسط نزدیک ترین افراد به فرد انتقال داده می‌شود، کودک ۶ یا ۷ ساله آمادگی بسیار زیادی برای دریافت، ذخیره و حفظ اطلاعاتی دارد که نزدیکان به خصوص پدر و مادر، خواهر و برادر، در مورد یک شیء، مسئله، مکان یا فرد به او می‌دهند. هر گونه برداشت منفی و انتقال آن به کودک، التهاب، دلواپسی، تشویش، اضطراب و ناراحتی یا آرامش، انگیزه مثبت، تلاش و کوشش، شادمانی و هیجانات مثبت می‌تواند در واکنش کودک یک مسئله مؤثر باشد.

آنچه والدین به صورت احساس، افکار، اعمال و گفتار به فرزندشان انتقال می‌دهند، بخصوص در این سن او را نسبت به حضور یا عدم حضور (مثلاً در مدرسه و کلاس) تهییج می‌کند. ایجاد باورهای غلط نسبت به معلم، ایجاد یأس و یا ناامیدی از آینده، بیان و ابراز تشویش و نگرانی از چگونگی حضور بچه‌ها در مدرسه و... حساسیت منفی و واکنش عاطفی او را در پی خواهد داشت و هر گونه تأکید و تحریک کودک در این شرایط به حضور در مدرسه شدت واکنشها را افزوده و نتیجه منفی به بار می‌آورد.

اضطراب جدایی
عامل دیگر، اضطراب کودک از جدا شدن و از دست دادن تکیه گاه، پناهگاه و وابستگی به مادر است. معمولاً مادران سعی در وابسته نمودن کودکان به خویش دارند و به واکنشهای عاطفی آنان نسبت به ترک پاسخ می‌دهند که در طولانی مدت و در هنگام وارد شدن به محلی ناآشنا یا تغییر مکان بدون حضور مادر، دچار نوعی حالات اضطراب به نام اضطراب جدایی Anxiet separation می‌شود که خصوصیات آن اضطراب شدید، موقع جدا شدن از افرادی است که کودک وابستگی مهمی نسبت به آنها دارد. این وابستگی می‌تواند به خانه یا محیط های آشنا هم باشد، گاهی در بچه‌ها هنگام جدا شدن از مادر حتی نشانه هایی از هراس هم دیده می‌شود، که فراتر از آنچه که از سطح رشد آنها انتظار می‌رود، است.

راهنمایی
در این سن اضطراب جدایی جای خود را به امتناع از مدرسه رفتن می‌دهد، در واقع در این مقطع امتناع از مدرسه رفتن مطرح می‌شود نه ترس و آن به دلیل کسب تجربه های عینی است از حضور در مدارس ابتدایی، مشاهده رفتارها، ارائه اطلاعات واقعی یا غیرواقعی از مقطع تازه، توسط همسالان، افراد خانواده و غیره، وابسته شدن و عادت به حضور یک معلم در تمامی دروس ، تعداد کم دانش آموزان کلاس و ترس از حضور در کلاسهای حجیم یا معلم های مرد (بیشتر برای پسرها) ، عدم آگاهی نسبت به مقطع، قوانین و مقررات مدرسه، سختگیری کادر اجرایی و دبیران و در صورتی که از نظر آموزشی ضعیف بوده باشند، ترس از ناتوانی و شکست تحصیلی.
این دوره از حساسترین دوران زندگی فرد است. تحولات مربوط به بلوغ، رشد فکری و روانی، تمایل به استقلال طلبی، تغییر در ارزشها و تحولات جسمانی از این سن آغاز می‌شود.

نوجوان در این سن بسیار حساس، زودباور و تأثیرپذیر است. تجربه های قبلی از نحوه رفتار معلم، محیط آموزشی، ناظم و مدیر و روابط با همسالان در چگونگی واکنش او نسبت به محیط تازه مؤثر است.
بی تردید در آغاز هر پایه به طور طبیعی مواجه با نوعی دلشوره اضطراب و نگرانی نوجوانان در برخورد با محیط تازه تحصیلی خواهیم بود.
اخلاق و رفتار معلم، طرز تفکر او، سطح فرهنگی، کیفیت و نحوه آموزش دروس، و برخوردش با مسایل و مشکلات بچه ها، روش کلاسداری و تدریسش و شیوه های انضباطی او، جاذبه و دافعه اش ، تشویق و تنبیه، نظم و ترتیب در دوره ابتدایی و آغاز دوره راهنمایی تأثیر سازنده یا مخرب در افکار و واکنشهای او به محیط تازه دارد.

متوسطه
این دوره همراه با تغییر در نگرشها! باورها، ارزشها، تغییرات بلوغ و تحول عمیق در لایه های مختلف شخصیت است. با ورود به مقطع نظری نوجوان دوره وابستگی به والدین، کودکی و مطیع بودن را کنار می‌گذارد. اما نه به طور کامل! والدین به علت تغییر در ظاهر فیزیکی و سعی در مستقل شدن نوجوان، او را رها می‌کنند. (در واقع استقلال می‌دهند) اما نوجوانانی که تا این سن چه از لحاظ درسی و چه تربیتی تحت تأثیر والدین بخصوص مادران، اتکا و حمایت او بودند، ناگهان خود را بدون حامی تنها در محیطی بسیار شلوغ افرادی سختگیر و (از دید خود) خشن می‌بیند. تجربه سختگیریها، شکستهای درسی، توبیخ، بدرفتاری مسئولان مدرسه، تندخویی و خشونت از طرف معلم و... او را نسبت به حضور در محیط مدرسه بیزار می‌کند. تغییر در حجم، کیفیت و موضوع کتب درسی و افزایش تعداد دروس و ناآشنایی با واحدهای درسی و... در نخستین روزهای حضور در مدرسه او را دچار حالات عصبی و عاطفی می‌کند، که در نهایت احتمال امتناع از مدرسه رفتن و نهایتاً در صورت برخورد واکنشهای جسمانی مثل سردرد، دل درد، حالات تهوع و بیماریهای ناگهانی از خود نشان می‌دهند (این مسئله در تمامی مقاطع دیده می‌شود.)

عامل پنهان
آنچه معمولاً مورد کم توجهی مسئولان و دست اندرکاران مدارس و آموزش و پرورش قرار می‌گیرد، توجه به فضا و محیط فیزیکی مدارس است! با یک نگاه به کودکستان‌ها و پیش دبستانها می‌بینیم از کوچکترین فضایی برای جلب توجه به ایجاد شوق در بچه‌ها استفاده می‌کنند. جذابیت، شادابی و طراوت محیط آموزشی نقش مهمی در جذب، ایجاد آرامش درونی و علاقه به حضور در مدرسه دارد. کمتر مدرسه ای را می‌بینید که دیوارهایش آجری نباشد! یکی از مسئولان آموزش و پرورش منطقه غرب تهران می‌گفت: وقتی دیواره‌ها و محیط دبستان کنار اداره را می‌بینیم با آن پرچم روی دیوار و صبحگاهی، به یاد پادگان های اطراف تهران می‌افتم! بچه های مثل سرباز توی صف ایستاده و به زور خود را کنترل می‌کنند!
در واقع در مقطع ابتدایی جذابیت و زیبایی فضای مدرسه و استفاده از رنگ های شاد و تصاویر جذاب و جالب به همراه وجود فضای سبز در مدرسه می‌تواند در تغییر نگرش و کاهش اضطراب بچه‌ها مفید باشد. کلاسهای کوچک و تاریک یا بسیار وسیع با تعداد زیاد دانش آموز، بچه‌ها را در نخستین تجربه حضور در مدرسه وحشت زده می‌کند! سال قبل در یک نظر سنجی که از بچه‌ها به عمل آوردم، اکثراً معتقد بودند مدرسه مثل زندان است!
بچه‌ها مثل سرباز باید مراقب هر نوع رفتاری باشند! همه چیز درس است! معلم‌ها اغلب کم حوصله، عصبانی و زودرنج می‌باشند. هر چند هستند معلم هایی بسیار پر نشاط، شاداب و خنده رو...

راهکار
والدین تجارب افکار بازخوردهای منفی خود را به کودکان و نوجوانان انتقال ندهند، با تأکید بر مراحل مختلف رشد کودکی و نوجوانی و تغییرات هر مرحله والدین رفتارهای خود را متناسب با این تغییرات، تغییر دهند. در سنین ابتدایی از ترساندن بچه ها، ایجاد رعب و ترس از معلم، تشبیهات (اگر بچه خوبی نباشی میگم معلم تو را تو کلاس حبس کند) خودداری کنند. خاطرات، یادواره‌ها و تجارب مثبت، شاد و جالب خود با معلم های دوره ابتدایی را با بچه‌ها در میان بگذارند، از معلم‌ها با القاب خوب (با لبخند) یاد کنند. آنها را مهربان و دلسوز بدانند و به بچه‌ها انتقال دهند، پیش از آغاز مدرسه آنها را با مسئولین، معلم‌ها و محیط مدرسه آشنا کنند، به هیچ وجه به خاطر ضعف در فهم یا انجام تکالیف، تنبیه یا توبیخ نکنند. بچه های دیگر را به رخشان نکشند، تفریحات آنها را محدود نکنند، و دلیلش را مدرسه رفتن قلمداد نکنند. بچه‌ها را در دوره ابتدایی به خود وابسته نکنند، سعی کنند روشها را به آنها بیاموزند و بگذارند خودشان با کمک و یاری والدین در حد اعتدال تکالیفشان را انجام دهند. برای جلوگیری از انزواطلبی و دوری گزینی سعی کنند از دبیران در منزل استفاده نکنند، آنها را تا می‌توانند در محیط های آموزشی و حضور در جمع قرار دهند.

نکاتی برای مسئولان
برای کاهش هر چه بیشتر مشکل امتناع از مدرسه سعی کنید در هر مقطع از وجود کارشناسان روان شناسی و مشاوره به صورت مستمر در مدرسه بخصوص ابتدایی و راهنمایی استفاده کنید. مشاور با ایجاد روابط عاطفی پایدار خواهد توانست بچه‌ها و نوجوانان را جهت ورود به مقاطع مختلف آماده و شیوه برخورد با مسایل و مشکلات عاطفی و آموزشی را به آنها بیاموزد.
"محیط آموزشی و فیزیکی مدرسه‌ها را شاد کنیم، جذابیت مهمترین عامل جذب بچه هاست."



روزنامه همشهری

دوشنبه 22 آبان 1385

با سیر و پیاز به جنگ سرطان بروید!

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: تغذیه قبل و پس از زایمان، 

توصیه دانشمندان این است كه هر روز مقداری سیر و پیاز در رژیم غذایی خود داشته باشید.

دلیل این توصیه وجود بیش از 30 نوع تركیبات شیمیایی مختلف در سیر و پیاز است كه با عوامل سرطان‌زا می‌جنگند.

از جمله مهمترین این مواد می‌توان به دی‌آلیل سولفاید كوئورستین اشاره كرد كه به خصوص با عوامل سرطان‌زایی نظیر نیتروزآمین‌ها و آفلاتوكسین‌ها كه در ایجاد سرطان معده، ریه و كبد نقش دارند مبارزه می‌كنند.

تحقیقات مؤسسه ملی سرطان آمریكا، نشان می‌د‌هد در بخش‌هایی از ایالت جورجیا كه مركز رویش پیاز معروف ویدالیا است، تعداد اشخاص مبتلا به سرطان معده، نصف سایر بخش‌های جورجیا و یك سوم تعداد مبتلایان به سرطان در بقیه نواحی آمریكا است.

همچنین دانشمندان دانشگاه هاروارد با مخلوط كردن سیر خرد و له شده در آب آشامیدنی جانوران آزمایشگاهی آنها را در مقابل سرطان مصون ساختند.

دكتر مایكل وارگوویچ در مركز سرطان اندرسن در هوستون طی تحقیقی دریافته است كه مصرف سیر و پیاز به دلیل وجود آللیل سولفاید در آنها تا 75 درصد از سرطان جلوگیری می‌كند، همچنین تركیب فوق قادر به جلوگیری از سرطان سینه به میزان 70 درصد است.

توصیه اغلب كارشناسان اولویت مصرف انواع رنگی پیاز به دلیل دارا بودن رنگ‌دانه‌هایی است كه خاصیت آنتی اكسیدانی قوی دارند.

برگرفته از همشهری توسط آزیتا

امروزه مایکروویوها از اجزای اصلی هر آشپزخانه به حساب می آیند، تقریبا از زمانی که استفاده از این وسیله رواج پیدا کرده این شبهه وجود داشته که اشعه ای که به هنگام پخت غذاها از این دستگاه ساتع می شود، مواد مغذی موجود در سبزیجات و خوراکی ها را از بین می برد یا خیر؟

بنابر مطالعات اخیر انجام شده، واقعیت درست عکس آن چیزی است که تا به امروز از گوشه و کنار به گوش رسیده است؛ هر روش پختی ممکن است ویتامین ها و مواد مغذی خوراکی ها را از بین ببرد و تنها فاکتورهایی که در قوت و ضعف این قضیه نقش دارند عبارتند از :

- مدت زمان پخت
- مقدار مایعی که در پخت ماده غذایی به کار رفته
- درجه حرارت پخت

از آنجائیکه اجاق های مایکروویو معمولا نسبت به روش های سنتی پخت غذاها، حرارت و زمان پخت کمتری صرف می کنند، کمترین تخریب را بر ویتامین ها به جا می گذارند. حساس ترین ویتامین ها به حرارت، ویتامین های محلول در آب مانند فولیک اسید، ویتامینB وC هستند که در سبزیجات به وفور یافت می شوند.

در تحقیقات اخیر انجام شده در دانشگاه Cornell آمریکا، دانشمندان تاثیرات ناشی از پخت ویتامین های محلول در آب را که در سبزی ها موجود هستند، مورد مطالعه قرار داده اند و به نتایج جالب توجهی دست پیدا کردند.

به طور مثال آنها دریافتند اسفناج جزو سبزیجاتی است که تقریبا تمام آهن موجودش را پس از پخت در مایکروویو حفظ می کند، اما زمانی که بر روی اجاق گاز پخته می شود تقریبا 77 درصد از این ویتامین را از دست می دهد؛ به علاوه گوشتی که در مایکروویو پخته می شود در مقایسه با پخت سنتی در صد مواد سرطان زایش کمتر است.

وقتی بحث سبزیجات مطرح می شود، مقدار آب افزودنی تاثیر بسیاری بر از دست دادن مواد مغذی دارد. به طور کلی نتایج تحقیقات فوق تاکیدی است بر این امر که بسیاری از سبزیجات زمانی که بدون آب در مایکروویو یا بخارپز پخته می شوند، قسمت اعظم ویتامین ها و مواد مغذی شان دست نخورده باقی مانده و حفظ می شود.


 برگرفته از سایت فریا

یکشنبه 21 آبان 1385

سقط جنین در ژاپن

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: ناباروری، 

بیمارستانی در ژاپن در نظر دارد یک «گیشه نوزادان» ایجاد کند تا مادران بتوانند بی‌آنکه هویت آنها فاش شود، نوزادان خود را آنجا رها کنند تا بچه‌ها بعدا از سوی سایر خانواده‌ها به فرزندی پذیرفته شوند.

به گزارش «بی.بی.سی»، مقام‌های بیمارستان جیکی در جنوب ژاپن می‌گویند یک پنجره کوچک در یکی از دیوارهای بیرونی ساختمان بیمارستان ایجاد خواهد شد تا بچه در آن قرار داده شود.
وقتی بچه داخل گیشه گذاشته شد زنگی به صدا در می‌آید تا خدمه بیمارستان از وجود آن آگاه شوند.

تاییجی‌هاسودا مدیر بیمارستان به روزنامه «آساهی شیمبان» گفت که امیدوار است این اقدام به کاهش موارد سقط جنین منجر شود.
این روزنامه نوشت: بیمارستان جیکی پس از آگاه شدن از طرحی مشابه در آلمان تصمیم به این کار گرفت.

«گیشه نوزادان» در صورت تایید دولت محلی احتمالا تا پیش از پایان سال جاری ایجاد خواهد شد.
یک مقام بیمارستان گفت: «با نصب این گیشه، می‌خواهیم هم والدین و هم بچه‌ها را نجات دهیم».

شاید کسانی باشند که به این ایده بدبین باشند، اما نباید تظاهر کنیم که بچه‌های رها شده را نمی‌بینیم و آنها را به حال خود بگذاریم تا بمیرند. بچه‌ها گناهی نکرده‌اند.

نرخ موارد سقط جنین در ژاپن نسبتا بالاست در حالی که سنتا قبول فرزندخوانده در این کشور متداول نیست.
 برگرفته از سایت بازتاب

یکشنبه 21 آبان 1385

حقایقی در باره نحوه لبخند زدن

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: خبر، 

دانشمندان در تحقیقات جدید خود به این نتیجه رسیده اند که شباهت لبخند انسان به لبخند والدینش به سبب زندگی کردن با آنان نمیباشد بلکه به علت ژنی است که فرد از پدر و مادر خود به ارث برده است.

به منظور پی بردن به این امر که حالت صورت در زمان لبخند زدن یک امر تقلیدی است و یا وراثتی دانشمندان آزمایشاتی را بر روی افراد نابینا انجام دادند.

عموما تصور میشود که افراد نابینا توسط حس لامسه حالات صورت افراد را درک کرده و از آن الگوبرداری میکنند.

اما نابینایان میگویند بدون داشتن یک تصویر ذهنی از چهره افراد بسیار مشکل است که بوسیله دستها حالات روحی افراد را از روی صورت تشخیص و از آن تقلید کرد.

دکتر اویتا نئوو (Eviatar Nevo) و همکارانش از 21 نابینا و 30 نفر از والدین این افراد در این تحقیق در خواست کردند که خاطره ای که در گذشته سبب بر انگیختن احساسات آنها میشود بیاد بیاورند و راجع به آن اظهار نظر کنند و که در پی آن از این اشخاص فیلم برداری به عمل آمد.

در پایان این آزمایش دانشمندان در حدود 43 نوع از حرکات مختلف صورت که این افراد برای بیان احساسات خود بکار برده بودند شناسائی کردند.

محققین دریافتند که 80 در صد حرکات صورت افراد نابینا شبیه افراد خانواده خود بوده و این یافته دانشمندان را متقاعد کرد که توارث سبب این شباهت در حالات و حرکات صورت این افراد شده است که بارزترین آن مشابهت در نحوه خندیدن آنان بود.

بطور کلی بیان احساساتی مانند خوشی، عصبانیت، غم، تنفر افراد نابینا که توسط حرکات صورت ابراز شده بود دقیقا شبیه افراد خانواده آنان بود و این مطلب را به محققین ثابت نمود که نوع لبخند افراد موروثی است و نه اکتسابی.
برگرفته از سایت فریا

شنبه 20 آبان 1385

کودکان بیش فعال

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: خبر، 

با آغاز فصل مدرسه، معلمین و اولیا در رفتار کودکانی که تازه به مدرسه رفته و سالهای اول دبستان را میگذرانند، متوجه مسائلی میشوند که گاهی آنها را به حواس پرتی، شیطنت، عدم علاقه به درس و بازیگوشی نسبت میدهند.

درحالی که چنین رفتارهایی ممکن است به سادگی از "تیزهوشی" این کودک سرچشمه گرفته باشد. مطلب زیر را برای جلوگیری از چنین قضاوتهای سریع درباره تواناییها و رفتارهای چنین کودکانی تهیه کرده ایم و امیدواریم مفید واقع شود.

کم توجهی ناشی از بیش فعالی و تیزهوشی

نوشته جیمز تی. وب (James T Webb) و دایان لاتیمر (Diane Latimer)


معلمین هوارد (Howard) میگوید که او اصلا در حد توانایی خود کار نمیکند. او تکالیفش را تمام نمیکند یا اینکه بدون نوشتن مراحل کار، تنها به نوشتن پاسخ اکتفا میکند، دستخط و دیکته اش بد است، در جای خود بی قرار است، با دیگران صحبت میکند و معمولا کلاس را با کارهایش مختل میکند.

او مدتی علاقه داشت که با فریاد و بدون نوبت پاسخ سوال معلم را بدهد(که غالبا هم صحیحی بود) اما مدتی است که در عالم رویا به سر برده یا حواسش پرت است. آیا هوارد دچار کم توجهی ناشی از بیش فعالی(ADHD) شده یا تیز هوش یا شاید هر دو اینهاست؟

بارها پیش آمده که کودکان با هوش به خاطر نشان دادن رفتارهای خاصی چون بیقراری، بی توجهی، میزان بالای فعالیت و رویابافی، که معمولا به عنوان نشانه های ADHD مطرح شده اند، سر از مطب روان پزشک یا پزشک اطفال درمی آورند.

بنابر گزارش رسمی مرکز تشخیص و آمارگیری بیماریهای روانی، 14 ویژگی که در کودکان مبتلا به ADHD دیده میشوند به ترتیب زیر فهرست شده اند. کودک در صورت دارا بودن 8 مورد از این ویژگیها که باید در سنین قبل از 7 سالگی بروز کرده و حداقل تا 6 ماه دوام یافته باشند، میتواند دارای ADHD تشخیص داده شود :

1. هنگام نشستن معمولا دستها یا پاهایش بی قرارند یا مدام در جا خود حرکت میکند (این حالت در نوجوانان ممکن است به احساس بیقراری ذهنی محدود شود)
2. هنگامی که از او خواسته شده بنشیند یا باید در جایی نشسته بماند، انجام این کار برایش بسیار مشکل است.
3. به سادگی و با کمترین عامل خارجی دچار حواس پرتی میشود.
4. در بازیها یا موارد مشابه حضور در گروه، منتظر نوبت شدن برایش مشکل است.
5. معمولا قبل از به پایان رسیدن یک پرسش،فورا و بدون فکر پاسخ را بیان میکند.
6. بدون اینکه قصد لجاجت یا مخالفت داشته و یا اینکه در درک مساله مشکل داشته باشد، انجام کارهایی که از روی یک دستور خاص و به ترتیب مشخص شده باشد، برایش مشکل است.
7. توجه ممتد به یک کار یا بازی برایش مشکل است.
8. معمولا از یک کار ناتمام سراغ کار دیگری میرود.
9. بی سر و صدا بازی کردن برایش مشکل است.
10. معمولا زیاد حرف میزند.
11. معمولا میان صحبت دیگران پریده یا به طور ناخوانده وارد جمع، بازی و ... میشود.
12. بیشتر اوقات چنین به نظر میرسد هنگامی که با او صحبت میشود به حرفهای گوینده توجهی ندارد.
13. معمولا وسایل مهم و ضروری خود (مانند کتاب، اسباب بازی یا نوشت افزار) را در مدرسه یا خانه گم میکند.
14. غالبا بدون توجه به عواقب آن و بدون اینکه به دنبال هیجان باشد، کارهای خطرناکی انجام میدهد. (برای مثال بدون توجه به وسط خیابان مبپرد)


البته، تقریبا تمام این رفتارها در کودکان تیزهوش، مستعد و خلاق نیز دیده میشود. تا حدود سال 1998، چندان به تشابهات و تفاوتهای میان این دو توجه نشده بود و به همین دلیل مشکل اختلال شخصیت در میان اعضای این دو گروه بسیار دیده میشد. بسیاری اوقات، افراد متخصص تنها با شنیدن شرح رفتار کودک از والدین و معلم، به بیش فعالی کودک رای میدادند. اگر در میان آزمونهای اندکی از کودک نیز انجام میگرفت، از آنها برای تاکید گفته های والدین استفاده میشد.

کودکانی که به اندازه کافی خوش شانس بوده و یک معاینه کامل (شامل آزمایش آلرژی و مشکلات سوخت و سازی دیگر) و معاینات مفصل روانشناسانه که شامل ارزیابی هوش، موفقیتها و موقعیت احساسی از آنها به عمل می آمد، شانس بیشتری برای تشخیص واقعی دلیل حالات خود داشتند زیرا بدون معاینات تخصصی، تشخیص این دو حالت بسیار مشکل است.

چگونه والدین و معلمین حالت صحیح را تشخیص دهند؟
رفتارهای ظاهرا مشابه میان تیزهوشی و بیش فعالی دارای تفاوتهایی جزیی اما تعیین کننده هستند که تعدادی از آنها را در دو فهرست زیر مشاهده میکنید :

رفتارهای مربوط به بیش فعالان
1. عدم توجه مداوم در بیشتر / تمام موارد
2. کاهش توجه و علاقه در طی انجام کارهایی که نتیجه آنی ندارند
3. عمل آنی بر اساس محرکهای مختلف (انگیزشی بودن) و ناتوانی در به تاخیر انداختن ابراز خوشی
4. ناتوانی در درک و اجرای فرمانهایی برای تصحیح یا ترک رفتارهای اجتماعی
5. دارای فعالیت و بیقراری بیشتر از کودکان عادی
6. ناتوانی در اجرای قوانین و مقررات

رفتارهای مربوط به تیزهوشان
1. کم توجهی، بی حوصلگی و خیال بافی در موقعیتهای خاص
2. کم تحمل بودن در تحمل شرایط یا انجام کارهایی که به نظر غیر ضروری یا نامربوط برسد
3. هوش آنها پیشرفته تر از قدرت قضاوتشان است
4. سختگیری در مورد آنها میتواند به نبرد قدرت میان آنها و اولیا (مدرسه یا والدین) تبدیل شود
5. میزان فعالیت بالا و نیاز اندک به خواب
6. پرسش های مکرر درباره قوانین، رسوم و آداب مختلف

برگرفته از سایت فریا

پنجشنبه 18 آبان 1385

نكات مهم در كاهش قند خون

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: دیابت حاملگی، 

همه ی این نكات را حتماً با اطلاع پزشكتان رعایت كنید :

به وجود آوردن یك رژیم غذایی جدید:    بهتر است رژیم جدید رایك متخصص تغذیه و یا داخلی در اختیارتان قرار دهد ، معمولاً شامل سه وعده غذا در طول روز و یك غذای سبك موقع خواب می باشد .

اگر میزان قند خونتان پایین نیامد، پزشكتان ممكن است مصرف كربوئیدرانها را محدودتر سازد چون آنها باعث افزایش قند خون می شوند. كربوئیدراتها شامل قند های ساده ای كه در آب میوه ها ،شیر و شیرینی ها وجود دارند و نشاسته ها مانند نان  و ماكارونی و برنج می باشند . بابراین فقط كم كردن مصرف شیرینی و قند كافی نیست بلكه كم كردن مصرف كل كربو ئیدرانها اهمیت دارد.

ورزش: ورزش كردن بطور مرتب گلوكز را می سوزاند و به بدنتان كمك می كند كه نسبت به انسولین حساس تر باشد و بنا براین قند خونتان راپایین می آورد. با پزشكتان مشورت كنید و از او بخواهید انواع ورزشهایی را كه مناسب شما هستند برایتان شرح دهد.

آزمایش قند خون:  احتمالاً پزشكتان شما را هر هفته جهت انجام آزمایش قند خون به آزمایشگاه می فرستد و حتی در برخی موارد احتیاج به بررسی روزانه ی قند خون می باشد.

استراحت: برای از بین بردن اضطرابهای دیابت حاملگی حتماً اوقاتی را در روز صرف استراحت و آرامش خود كنید.

نگه داشتن یك دفترچه:  از غذاهایی كه می خورید، زمان صرف آنها، ورزشهایی كه انجام می دهید و زمان انجام آنها و دفعات آزمایش خون و نتایج آنها. هر بار پزشكتان مراجعه می كنید این دفترچه را هم به او نشان دهید .

برگرفته از سایت مادران 

چهارشنبه 17 آبان 1385

ورزش برای کودکان

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: کودک و ورزش، 

ورزش یکی از مهمترین بخشهای زندگی و یکی از اصلی ترین روشهای حفظ سلامتی درتمام سنین به شمار میرود. بیشتر افرادی که از دوران کودکی به فعالیت و ورزش عادت می کنند، در سنین بزرگسالی نیز، علی رغم مشغله و نوع کار خود، زمانی را به ورزش اختصاص خواهند داد. ورزشهای همراه با بازی، بهترین روش برای تبدیل کردن تمرینهای بدنی به کاری مفرح است.

اهمیت پرداختن به بازیهای ورزشی برای کودکان
پرداختن به ورزش میتواند

• آمادگی جسمانی را افزایش دهد.
• کسب مهارت و موفقیت اعتماد به نفس شخص را افزایش میدهد.
• به کودکان می آموزد که چگونه محرکهای آنی را در خود کنترل کنند - که این توانایی نه تنها در ورزش که در مناسبات اجنماعی نیز مفید خواهد بود.
• به یافتن دوستان تازه کمک میکند.
• در کشف علایق و شیوه صحیح زندگی به کودک کمک میکند.
• به کودک می آموزد که قوانین را رعایت کرده و منصفانه عمل کند.
• کنار آمدن با پیروزی و شکست را به او می آموزد.

یک نکته مهم دیگر اینکه چاقی مفرط در سراسر جهان به یک معضل اجتماعی تبدیل شده است. افرادی که اضافه وزن داشته یا بیش از حد چاق هستند، با مشکلات متعدد سلامتی روبرو خواهند شد. اینکه کودکان از سنین کمتر به کشف لذت ورزش و بازیهای ورزشی پی ببرند و کمتر به انجام بازیهای کم تحرک یا بی تحرک (مانند بازی با کامپیوتر) بپردازند، در آینده نیز سالم و تندرست خواهند بود.

پرداختن به ورزش
کارشناسان ورزش و روانشناسی کودک توصیه میکنند که کودکان تا قبل از رسیدن به سن 8 تا 10 سالگی نباید در ورزشهای رقابتی سازمان یافته – که در آن امتیاز محاسبه میشود و به خصوص بزرگسالان در اجرای آن نقش دارند - شرکت کنند. زیرا اگر کودکان قبل از رسیدن به سنی که از نظر احساسی و فیزیکی آماده شده باشند به ورزشهای رقابتی بپردازند، احتمال اینکه فشار روانی دوران تمرین و زمان مسابقه و همچنین یاس ناشی از باخت تاثیرات ناگواری بر آنان بگذارد بسیار زیاد است و میتواند به کنار گذاشتن دائمی ورزش منتهی شود.

کودکان کم سال
• کودکان زیر 8 سال باید در بازی، کشف و یادگیری مهارتهایی که از طریق پرتاب کردن و گرفتن، ضربه زدن به توپ، بالا و پایین پریدن، دویدن و شنا کردن حاصل میشود، کاملا آزادانه رفتار کنند و این مهارتها را به شادی بخش ترین روش بیاموزند.

• واضح است که آموختن این موارد به آنها کمک میکند تا با اعتماد به نفس بیشتر وارد مرحله بعد شوند.

• والدین میتوانند نقش مهمی در بازی با کودکان ایفا کنند. به یاد داشته باشید که کودکان قبل از اینکه مفاهیم برد و باخت را بیاموزند، به تمرین فراوان احتیاج دارند.

8 تا 10 سال
• کودکان 8 تا 10 ساله، بسته به میزان رشد خود میتوانند در مسابقات سازمان یافته شرکت کنند. (مانند مسابقات داخلی در مدارس)

• آنها هنوز برای توسعه مهارتهای خود به کمک نیاز دارند و باید کنارآمدن با ناامیدی و شکست را بیاموزند.

• کودکانی که بیشتر اوقات بازنده هستند بیش از دیگران مستعد کنار گذاشتن ورزش هستند، والدین و اولیا مدرسه باید مراقب باشند که با فراهم آوردن زمینه مناسب-مثلا شرکت دادن این کودک در مسابقه ای که در آن بیشترین توانایی را دارد - موجبات برنده شدن و دلگرمی او را فراهم نمایند

• این سنین، بهترین زمان برای پرداختن به ورزشهای مختلف و انتخاب ورزش مورد علاقه از میان آنهاست.

11 تا 12 سال و بالاتر
• کودکان و نوجوانان میتوانند از رقابت در ورزش لذت ببرند و همچنان به آموختن مهارتهای تازه بپردازند.

• بعضی از کودکان در این گروه سنی استعداد و علاقه خاصی به یک ورزش به خصوص نشان میدهند و میتوانند با داشتن مربی در این زمینه بسیار پیشرف نمایند.

• یک مهارت بسیار مهم در این سنین، آموختن رفتار صحیح در زمان بازی، بردن و باختن است.

• پرداختن به ورزش در این سنین میتواند شامل سفرهایی با تیم ورزشی و فرصتهایی برای رهبری گروه هم باشد.

• نکته مهم در اینجاست که نباید نوجوان را بیش از حدود آمادگی و توانایی جسمی روحی او به انجام کاری "وادار" کرد.

• نوجوانانی که به هر دلیل علاقه ای به شرکت در ورزشهای رقابتی تیمی ندارند میتوانند با راهنمایی مربیان و والدین خود به ورزشهایی چون اسکیت، سوارکاری، دوچرخه سواری و مانند اینها بپردازند.

امنیت در ورزش
• کودکان برای لذت بردن از بازیهای ورزشی باید با قوانین ایمنی آشنا شده و آنها را رعایت نمایند. بیشتر صدمات از عدم رعایت این قوانین ناشی میشوند.

• بعضی از ورزشها نیازمند استفاده از تجهیزات ایمنی خاصی هستند. از جمله کلاه ایمنی، مچ بند، زانو بند و مانند اینها. با کمک مربی او میتوانید این لوازم را تهیه کرده و فراموش نکنید که این تجهیزات باید نو و کاملا اندازه باشند.

• محوطه بازی کودک باید امن و دور از عوامل خطر آفرین باشد.

• گرم کردن بدن قبل از شروع ورزش و خنک کردن آن پس از ورزش بسیار مهم بوده و در کاهش کوفتگی و درد عضلانی بسیار مفید هستند.

• کودکان کم سال نباید به ورزشهایی بپردازند که موجب اخلال در کار رشد استخوانها، عضلات و مفاصل آنها شده یا به این اندامها صدمه وارد کند. بهترین روش پرداختن به ورزشهای متنوعی است که ر روی یک اندام متمرکز نشده و طولانی هم نباشند. بدن سازی با وزنه قبل از سن بلوغ به هیچ وجه توصیه نمیشود و پس از آن هم باید همواره تحت نظر مربی انجام گیرد.

• بهترین حالت در بازی و ورزش کودک زمانی است که او با همسالان یا کودکان هم قد و قواره خود باشد.

• از آنجایی که بدن کودکان نسبت به بزرگسالان بسیار سریعتر گرم و سرد میشود آنها نباید :

1. به ورزشهایی بپردازند که بیش از 30 دقیقه طول بکشد.
2. در هوای بسیار گرم (بالای 30 درجه سانتیگراد) به ورزش و بازی بپردازند.
3. هنگام شنا به مدت طولانی در آب سرد باقی بمانند
• معمولا کودکان نمیدانند که چه زمانی به نوشیدن آب نیاز دارند و معمولا قبل از اینکه احساس تشنگی کنند به آب نیاز دارند. آنها باید قبل، بعد و در حین ورزش و بازی آب بنوشند.
• در هوای گرم کودکان به کرمهای ضد آفتاب و کلاه لبه دار نیاز دارند.
• آسیبهای روحی نیز نباید از نظر دور بماند. همواره مطمئن شوید که :

1. کودک به انجام کاری که نمیتواند انجام دهد یا از انجام آن وحشت دارد، مجبور نشده باشد.
2. برای اینکه کاری را درست انجام نداده یا خوب بازی نکرده است مقصر دانسته نشود و مورد انتقاد و تمسخر قرار نگیرد.
3. هیچ کس از بین بازیکنان، مربی یا تماشاگران بر سرش فریاد نزند و و او را متهم نکند.
• آسیبهای ورزشی در مورد کودکان باید با دقت بسیار بیشتری درمان شود تا موجب اخلال در رشد آنها نشده و یا به نوعی معلولیت یا ناتوانی تبدیل نشود.
برگرفته از سایت فریا

چهارشنبه 17 آبان 1385

قرمز ، آبی و نارنجی رنگ مورد علاقه نوزادان

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: سه ماه اول نوزادی، 

برخلاف تصور برخی که گمان می کنند نوزادان رنگ ها را نمی بینند و رنگ های مختلف در روحیه آنها بی تاثیر است، نتایج تحقیقات نشان داده که نوزادان نه تنها کوررنگ نیستند بلکه نسبت به رنگ های آبی، قرمز، ارغوانی و نارنجی علاقه بیستری نشان داده و تمایل چندانی به دیدن رنگ های خاکستری و قهوه ای ندارند.

به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری مهر، محققان رنگ های مختلفی را روی صفحه نمایش به نوزادان 4 ماهه نشان دادند و واکنش آنها را با اندازه گیری زمان و نحوه نگاه آنها به تصویر، مورد بررسی قرار دادند.

بر اساس این گزارش، نتایج پژوهش بر روی 250 نوزاد نشان می دهد هر نوزاد هم واکنش ویژه خودش را از رنگها نشان می دهد به گونه ای که برخی نوزادان تنها به یک رنگ و برخی دیگر به چند رنگ علاقه دارند.

بر پایه این گزارش، محققان می گویند اگر به یک نوزاد رنگ آبی را نشان داده و سپس رنگ های آبی روشن و تیره را نشان دهیم، نوزاد واکنش مشابهی داشته و زود خسته می شود اما اگر پس از رنگ آبی، رنگ سبز نشان داده شود، نوزاد سر خود را بالا می آورد و به این رنگ جدید خیره می شود.

برگرفته از سایت مهر

سه شنبه 16 آبان 1385

روش فراگیری زبان در کودکان

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: کودک و زبان، 

بیشتر والدین به تجربه دریافته اند که حتی زمانیکه کودکانشان قادر به صحبت کردن نیستند توانائی درک آنچه را که می شنوند دارند. بر اساس تحقیقات انجام شده توسط دانشمندان فرانسوی که در مجله آکادمی ملی علوم انتشار یافته است ادعای والدین این کودکان صحت دارد.

در این تحقیق دانشمندان دستگاه ام آر آی (MRI) را به مغز کودکان سه ماهه وصل کرده و تاثیر داستانهائی که برای آنها خوانده میشد را بررسی کردند.

این آزمایشها به دانشمندان اجازه میدهد مشاهده کنند که کدام قسمت از مغز در هر لحظه فعالیت دارد و نیز به آنها اجازه مشاهده چگونگی عملکرد مغز را می دهد.

نتایج آزمایشها بسیار جالب بود، با کمال تعجب مشاهده شده است اگر چه کودکان سه ماهه هنوز تا یادگیری زبان مادری خود فاصله زیادی دارند ولی عکس العمل مغز آنان در مقابل داستانهای ساده همچون مغز افراد بزرگسال است.

محققین مشاهده کردند که چراغ دستگاه ام آر آی در قسمت جلوی مغز این کودکان که قسمت موقتی دریافت کلمات است روشن می شود و این بدین معناست که قسمت موقتی مغز فعال آنان است که درست همانند فعالیت مغز یک بزرگسال می باشد. پس از آن اطلاعات به قسمت های دیگر مغز هدایت می شود که سبب روشن شدن چراغ در آن قسمت ها نیز می شود.

نکته حیرت انگیز اینست که محققین مشاهده کردند در قسمتی از مغز که جملات کنار هم گذاشته می شود نیز چراغها روشن می شود و این بیانگر اینست که مغز کودکان خیلی زودتر از آنکه بتوانند صحبت کنند کلمات را تبدیل به جمله میکند.

بر اساس گفته دکتر آری براون (Ari Brown) مغز کودکان شبیه به اسفنج است - که توانایی جذب آب را دارد - اما آنها هنوز نمیدانند تا چه اندازه قابلیت جذب دارد.

دانشمندان حتی کشف کردند زمانیکه جملات برای کودکان تکرار شود آنها قادر به شناسائی جملات هستند و در صورت تکرار چندباره این عکس العمل قویتر نیز میشود.

با این وجود محققین خاطر نشان کرده اند که باید در نظر داشت این بدین معنا نیست که کودکان قادر به درک معنی آنچه که می شنوند هستند. زیرا آنها ممکن است فرق صدای موش و یا گربه را تشخیص دهند اما نمیدانند که معنای کلمات چیست و فراگیری زبان فرایند دیگری در ذهن آنها دارد.
 برگرفته از سایت فریا

والدینی که برای آموزش موسیقی کودکان خود پول و وقت صرف میکنند نتایج بسیار مثبتی در آینده خواهند دید.

نتیجه یک تحقیق در کانادا بیانگر اینست که افرادی که در خردسالی آموزش موسیقی می بینند نسبت به همسالان خود از حافظه بهتری برخوردار هستند. تحقیقات در این زمینه نشان می دهد کودکانی که در طی یکسال آموزش موسیقی دیده بودند در تست حافظه عملکرد بهتری در مقایسه با سایر کودکان از خود بروز دادند.

بر اساس اظهارات لاورل ترینور (Laurel Trainor) دانشمند روانشناس و عصب شناس دانشگاه هامیلتون (Hamilton) در کانادا اگر فردی درس موسیقی فرا گیرد رشد شبکه یادگیری مغز وی با فرد آموزش ندیده متفاوت است.

بنا به گفته پرفسور ترینور این اولین تحقیق درباره آثار آموزش موسیقی بر مغز کودکان است که در یک دوره یکساله انجام شده است.

در طول یکسال آزمایشهای مختلفی در ارتباط با آموزش موسیقی و تاثیر آن بر رشد مغزی دو گروه از کودکان بین سنین چهار و شش ساله انجام گرفت و بعد از مدت چهار ماه تغییرات قابل ملاحظه ای در میان این دو گروه دیده شد.

از کودکان خواسته شد در تستی شرکت کنند که در آن سئوالاتی از قبیل تشخیص فرق بین هارمونی ها ، ریتم ها و ملودی های شنیده شده ابراز دارند و همینطور در تست حافظه برای آنها گروهی عدد خوانده شد و از آنها خواسته شد که به ترتیب این عدد ها را تکرار کنند ، نتایج تمام این آزمایشات پیشرفت مغزی کودکانی که آموزش موسیقی دیده بودند را نسبت به سایرین نشان می داد.

به گفته ترینور در تحقیقات گذشته تاثیر آموزش موسیقی بر مغز نوجوانان و پیشرفت در تست هوش آنها نشان داده شده بود.
 برگرفته از سایت فریا

سه شنبه 16 آبان 1385

بچه غذا بخور

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: دستور غذا، آشپزی کودکانه، 

بسیاری از والدین، گلایه دارند كه فرزندان‌شان هنگام غذاخوردن، عادات بدی دارند یا غذای‌ خود را به‌درستی نمی‌خورند.
این والدین، باید توجه داشته باشند كه هنگام غذادادن به كودك، بایستی مواردی را رعایت كرد كه كودك با اشتها و علاقه بیشتری غذا بخورد. ما در این ستون، به ذكر برخی از این نكات می پردازیم:
1 - كودك باید در زمان خوردن غذا در وضعیت راحتی قرار گیرد و غذا نزدیك او باشد تا بتواند به‌راحتی بدون اینكه تحت فشار قرار گیرد، غذا بخورد. این كار موجب می‌شود ریخت‌وپاش كودك كمتر شود.
2 - بشقاب و لوازم غذاخوردن، باید از جنس نشكن باشد. در صورت شكستن ظرف، ممكن است كودك احساس ناامیدی كند یا والدین، عصبانی شوند.
3 - قاشق نباید زیاد گود باشد و لیوان نیز باید به اندازه‌ای باشد كه كودك به‌راحتی آن را بگیرد.
4 - خوردن سوپ برای كودك سخت است ولی اگر كمی قوام آن غلیظ باشد، كودك می‌تواند آن را با قاشق بخورد.
5 - رنگ مواد غذایی می‌تواند بر اشتهای كودك و علاقه او به غذا تاثیر بگذارد. خوردن غذاهایی با رنگ‌های سبز، نارنجی و زرد برای آنها جالب است. برای این كار، می‌توان از سبزیجات برگ سبز، هویج و... استفاده كرد.
6 - آب میوه طبیعی، بهتر از نوع صنعتی آن است چرا كه به نوع صنعتی آن ماده قندی، رنگ و ماده معطر اضافه شده است.
7 - دادن وقت كافی در زمان صرف غذا بسیار مهم است و باید از شتاب و عجله هنگام غذاخوردن پرهیز كرد.
8 - باید بی‌علاقگی كودك را نسبت به یك ماده غذایی پذیرفت و یك ماده خوراكی دیگر را جایگزین كرد.
9 - غذاخوردن در یك ساعت معین می‌تواند سبب تحریك اشتهای كودك شود.
برگرفته از:سایت همشهری

طبقه بندی

لینکدونی

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات