تبلیغات
وبلاگ گروهی مادرانه - کودک چهار ساله (10) ، کابوس های شبانه (قسمت اول)

وبلاگ گروهی مادرانه

تو بلوری،گل نازی،گل ناز،خنده کن کودک من،بنشین،مثل پروانه ی شاد،بر گل دامن من،کودکم،از تو جانم به تن است،جایت آغوش من است. دولت آ

وقتی که کودک شروع می کند به حرف زدن و به اصطلاح زبان باز می کند و می تواند از واژه ها برای بیان احساسات و اتفاقات استفاده کند، شروع می کند از خواب ها و احیانا از کابوس هایش برای والدین سخن گفتن.
تا سن 7 سالگی کودک در دوران آموزش و اکتشاف به سر می برد. گاهی آموخته ها و یا آنچه که مشاهده می کند در خوابهایش به شکل کابوس انعکاس پیدا می کند. کابوس ها قسمتی از زندگی عادی تمام افراد است. کابوس ها یا همان خوابهای بد که در آخر شب، یا در دوره خواب پارادوکسال (خواب متناقض)  به وقوع می پیوندند. 
خواب های بد و وحشتناک باعث بیدار شدن کودک، گریه و صدا زدن پدر و مادر میشود. اگر کودک می تواند حرف بزند، می تواند خوابش را تعریف کند. در این حالت پدر و مادرش را می شناسد و دنبال دلجویی از جانب آنهاست. 

کابوس، یک پدیده عادی:
کابوس ها و دیدن آنها بسیار عادی هستند، آنها می توانند نشان دهنده نگرانی های عمیق کودک باشند و البته در تمامی افردا وجود دارند. در کابوسهای شبانه باید به برنامه های تلوزیونی که کودکان تماشا می کند توجه کرد و آنها را کنترل نمود.

چه باید کرد؟
دیدن کودک، حرف زدن ، آرام کردن، در آغوش گرفتن و تا کودک آرام شود در کنارش بمانید. سعی نکنید که بیدارش کنید، باید خودتان آرام بمانید. اگر کودک ار تخت خودش بیرون آمده ، با مهربانی او را به جای خودش بازگردانید. کمی آب به او بدهید، لامپ را روشن کنید و در صورت نیاز کمی کنارش بمانید تا دوباره به خواب رود.

ادامه دارد ...

طبقه بندی

لینکدونی

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :