تبلیغات
وبلاگ گروهی مادرانه - پاسخ به یک سوال

وبلاگ گروهی مادرانه

تو بلوری،گل نازی،گل ناز،خنده کن کودک من،بنشین،مثل پروانه ی شاد،بر گل دامن من،کودکم،از تو جانم به تن است،جایت آغوش من است. دولت آ

شنبه 16 مرداد 1389

پاسخ به یک سوال

نویسنده: امین میر موسوی   طبقه بندی: پرسشها، 

امین میرموسوی

(مشاور و روان شناس کودک)

در پاسخ به سوال مطرح شده که:

پسر2سال و7ماه ام با یك پسرهمسنش بازى می كند و ناگهان آن كودك همبازى با چنگ صورت فرزندم را زخمى می كنداین كار تقریبا در حال تبدیل شدن به یك عادت شدن است. ماچه باید كنیم؟

این رفتار ها که از سوی هم بازی فرزند ما اتفاق می افتد  از سه  جهت قابل تحلیل است:

ü     چارچوب رشدی.

ü     دیدگاه چند بزرگسال مهم ، در زندگی کودکی که رفتار چنگ زدن دارد.

ü     محیط خانواده و شیوه تربیتی

در ارزیابی هایی از والدین در مراکز مشاوره  انجام می دهیم متوجه می شویم که درصد نسبتا بالایی از والدین کودکان  دو و نیم سال به بالا به خصوص تا سن  حدودا   5 سالگی از مسائلی مانند نافرمانی ،خودکنترلی محدود و روابط ضعیف با خواهر و برادر  و همسالان شکایت داشتند. در این که مطالعات مقطعی و هم مطالعات طولی نشان داده اند که ماهیت رفتار های مشکل در کودکان به همراه سن تغیییر می کند ، شکی نیست و مهمتر از همه این که مشکلات مربوط به کنترل کودکان در 3 سالگی به اوج می رسد و به همراه اغلب رفتار های  مخل همچون نافرمانی ،کج خلقی ، درگیری با همسالان در طول سالهای پیش دبستانی به تدریج کاهش می یابد.

بنابراین حالا که می فهمیم رفتارهای پرخاشگرانه در بین کودکان این سنین یک  ویژگی معمول است و این دو کودک و بازی آنها با هم  فقط نیاز به کنترل و در آن موقعیت دارد.اینکه  بدانیم  اغلب این بچه ها با روش دوستی وارد بازی می شوند و بعد از چند لحظه سرو صدای آنها بلند می شود ، فرایند طبیعی بازی در این سن است  لذا بازی این بچه ها در این سن باید با نظارت و مراقبت اطرافیان انجام شود ، چه بسا گاه نیاز به جدا کردن کودک از  محیط هم هست. پس عمده ترین رفتاری که انتظار می رود از ما بزرگتر ها  سر بزند ، رفتار نظارتی است.

زود قضاوت نکنید!

به عبارت فوق دقت کنید ، زود قضاوت نکنید!....تفاوت در معانی و تعابیری که از رفتار کودکان به عمل می آید و همچنین تغییر پذیری  رفتار کودکان در موقعیت های مختلف و با افراد متفاوت از عواملی هستند که ارزیابی رفتار مشکل را پیچیده تر می کند.  لذا یکی که پدر یا مادر است متن فوق را می خواند و به این نتیجه می رسد که طبیعی است و کودک بزرگتر می شود ، این رفتارها  برطرف می شود......... دیگری می خواند و می گوید هر چه هست پدر و مادر مقصرند.....! نفر سوم می خواند و می گوید : عجب بچه بی ادبی اگه من پدر یا مادرش می بودم چنان کتکی می زدم که یادش نرود چنگ زدن رو صورت بچه چه دردی دارد......

این یعنی اینکه کشمکش با همسالان ، کج خلقی و بسیاری از این رفتار ها ممکن است پدر و مادری را نگران کند ، و پدر و مادر دیگری آن را مهم تلقی نکند و یک رفتار عادی ببیند . بنابراین در خیلی از خانواده ها به نظر می رسد والدین درک متفاوتی از رفتار کودکان دارند. و ما نیاز داریم که دیدگاه های افراد بزرگسال مهم در محیط زندگی کودک را بدانیم تا ببینیم آیا دید گاه ها صحیح نیست؟  انتظارات غیر واقع بینانه است ؟ پدر و مادر در تربیت بچه همسو نیستند و با هم اختلاف دارند؟آیا والدین در تعیین حد و مرزها خیلی خشک و زیاده طلب هستند و به همین دلیل " نزاع خواسته ها" در می گیرد و منجر به کج خلقی و نافرمانی مکرر می شود؟ آیا والدین درگیر مشکلات خودشان هستند و قادر به فراهم آوردن محیطی با ثبات نیستند؟ و بسیاری سوالات دیگر که گاه نیاز به مداخله  در خانواده است.

و نکته آخر این که والدینی که فرزندشان رفتار چنگ زدن دارد می بایست پاسخ دهند که آیا این رفتار صرفا با یک نفر انجام می شود یعنی همین کودک دو سال و هفت ماهه قربانی است  یا  با دیگر همسالانش هم و حتی در خانواده  نیز چنین رفتار هایی دارد؟

البته لازم است بدانیم که این دو در حین بازی چه می کنند ، شاید کودک دو سال  و هفت ماهه با نحوه بازی که می کند رفتار چنگ زدن را در دوستش تقویت می کند!

 بنابراین در وهله اول و در یک جمع بندی ،اگر صرفا  این مشکل در چارچوب رشدی قرار گیرد ،  توضیح دو پاراگراف اول ما  کفایت می کند که کودک از این مرحله عبور می کند و دوم اینکه نیاز به نظارت دارد . ا ما اگر محیط خانواده و شیوه تربیتی  در آن نقش داشته باشد نشانگر نیاز به تغییر بیشتری است.

طبقه بندی

لینکدونی

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :