تبلیغات
وبلاگ گروهی مادرانه - مطالب مهر 1390

وبلاگ گروهی مادرانه

تو بلوری،گل نازی،گل ناز،خنده کن کودک من،بنشین،مثل پروانه ی شاد،بر گل دامن من،کودکم،از تو جانم به تن است،جایت آغوش من است. دولت آ

پنجشنبه 28 مهر 1390

هنردرمانی

نویسنده: امین میر موسوی   

              هنری که درمان می کند.


















 

 امروزه بیشتر بچه ها اغلب با اسباب بازی های بسیار که احاطه شان کرده است، خوشحال و راضی به نظر می رسند ،اما متاسفانه برداشت اول همیشه درست نیست. در پس هر ظاهر خوشحال، مشکلات رفتاری همچون  بی دقتی، تمسخر، استرس، بی انضباطی، خشم و ... نهفته است گاهی اوقات همین تجربه های غم انگیز یا استرس ها و مسائل رفتاری تاثیر ماندگاری بر ذهن کودکان دارد که تاثیر آشکاری بر رفتار آنها می گذارد. 

حالا همه این ها به کنار، در این دنیای پرشتاب و پر استرس و جهان پویا کودکان همیشه نمی توانند با تغییرات محیط اجتماعی همچون مدرسه و مهد کودک و مقاطع بعدی تحصیل سازگار بشوند. برخی از این کودکان توانایی بیشتری برای مقابله دارند و برخی کمتر. والدین می بایست پاسخ دهی و نظارت بهتری داشته باشند و در صورت لزوم از متخصصان کمک بگیرند.....


روشی که آسان و لذت بخش است و از آن برای کمک به کودکان استفاده می شود ، هنر و تاثیر درمانی آن است. که سبب می شود کودک مهارت های جدید را بیاموزد و نیروهای خود را برای مقابله موثر در اختیار داشته باشد.

هنر درمانی چیست؟

بخشی از روان درمانی است که درمانگر با استفاده از رسانه های مختلف، تصاویر ، موزیک اقدام به تحریک روند خلاق در بیمار و به تحلیل نیازهای فرد، رشد، علائق ، نگرانی ها و تعارض ها می پردازد. هنر درمانی مبتنی بر دانش رشد انسانی است و در آن از تکنیک های درمانی متنوعی استفاده می شود. که می تواند بر مشکلات اجتماعی ، روابط بین فردی و عزت نفس پایین غلبه کند. هنر درمانی یک ابزار موثر در مشکلات بازتوانی، پزشکی، هیجانی و اجتماعی است. یکی از گرایش های هنردرمانی موسیقی درمانی است که در بازتوانی افراد با بیماری های جسمانی تاثیر شگرفی داشته است.

 به عنوان مثال می توان در عرصه پژشکی به تاثیر موسیقی درمانی بر روند گفتار نوزادانی که تحت کاشت حلزون قرار گرفته اند، پرداخت(2010).

یا این که در عرصه پزشکی موسیقی درمانی توانسته به گویایی افراد بعد از تحمل سکته مغزی که دچار آفازی (عدم توانایی در صحبت) شدند نیز کمک کند.(2010) 

بنابراین هنردرمانی در عرصه های مختلف توانایی خود را نشان داده است. اگر بخواهیم به اثربخشی دیگری از موسیقی درمانی اشاره کنیم می توان به پژوهش راسیگنو و همکاران (2009) اشاره کرد که معتقدند درس های موسیقی در مدرسه یا فعالیت های خارج از مدرسه با همراهی والدین و فرزندان می تواند اثر مثبتی بر خواندن و ریاضی در دوران اولیه کودکی و نوجوانی داشته باشد بنابراین موسیقی با پیشرفت تحصیلی در طول سال های دبیرستان ارتباط مثبتی دارد.

 روان شناسان از هنر درمانی برای کودکان بیشتر استفاده می کنند به دلیل این که کودکان به اندازه بزرگسالان  در بیان احساست توانایی ندارند. به عنوان مثال ترسیم و طراحی کلید ورود به دنیای کودک است. رنگ ها، اندازه تصاویر، محل ترسیم در صفحه همه و همه از مسائل درونی کودکان خبر می دهند.

به هر صورت هنردرمانی یک روش مدرن و رضایت بخشی است که برای غلبه بر بسیاری از مشکلات اثربخشی خود را نشان داده است و درمانگر حرفه ای به خوبی می تواند برای تشخیص مشکلات از این رویکرد بهره ببرد. 

جمعه 8 مهر 1390

بچه های خجالتی

نویسنده: امین میر موسوی   







نوشته : امین میرموسوی

کمرویی یا بازداری اجتماعی دوری گزیدن از فعالیت های است که در محیط کودک صورت می گیرد. در کودکان ، گریه کردن ، قشقرق، سفت کردن بدن، چسبیدن به یک شخصِ آشنا یا ماندن در کنار او، محدود کردن روابط تا حد لالی ( موتیسم) ممکن است وجود داشته باشد . احتمال دارد کودکان خردسال در موقعیت های اجتماعی کمرویی افراطی از خود نشان دهند، از تماس با دیگران کناره گیری کنند ، از شرکت در بازی های گروهی کناره گیری نمایند و به عبارتی در حاشیه فعالیت های اجتماعی باقی بمانند.

نکته ظریفی این مشکل در دوره کودکی این است که به دلیل شروع زودرس نشانه های این مشکل در این دوره کمرویی خود را به شکل ناتوانی در دست یافتن به سطح عملکرد مورد انتظار نشان می دهد به عنوان مثال ناتوانی در دستیابی به بازی در تیم های ورزشی یا بازی در مدرسه ؛ اما کمرویی در نوجوانی خود را به شکل افت محسوس در عملکرد تحصیلی و اجتماعی فرد نشان می دهد.

  با این حال کمرویی ، الزاما چیز بدی نیست ، در برخی مواقع کمرویی می تواند مفید باشد. وقتی افراد احساس کمرویی می کنند ، این امکان وجود دارد که قبل از پریدن به داخل صحنه ای( پیش از  قرار گرفتن در آن موقعیت)  وقتی اضافی را صرف تمرین کنند و این تمرین به خصوص در مورد بچه های بزرگتری که من بارها در مدرسه به دلیل کمرو بودن دیده ام که از خواندن شعری یا اجرای نمایشی مقابل جمع می خواستند امتناع کنند ، اثربخش بوده است.

علایم کمرویی در کودکان که نیاز به مداخله روان شناس می باشد، عبارتند از :

·         مخفی شدن ، تماس چشمی محدود  یا عدم برقراری تماس چشمی، سکوت یا عدم پاسخ گویی به فرد دیگری که آغازگر صحبت بوده است.

·         بی میلی یا اجتناب افراطی از تماس چشمی با افراد غریبه در یک دوره طولانی زمانی( یعنی شش ماه یا بیشتر).

·         مشغولیت بیش از حد به فعالیت های انفرادی( انجام بازی های ویدئویی و ..)

·         کمبود بیش از حد یا نبود دوستی های نزدیک با افرادی غیر از بستگان درجه یک.

·         حساسیت فوق العاده و فقدان جرات نسبت به انتقاد ، عدم تایید یا نشانه های دیگری که طرد شدن از طرف دیگران تلقی شود.

·         نیاز افراطی به اطمینان از مورد علاقه دیگران بودن.

·         خود پنداره منفی از طریق گفتن جملات خود تحقیر کننده مکرر، مقایسه منفی و نامطلوب خود با دیگران و تصور خود به عنوان فردی فاقد جذابیت اجتماعی.

·         آشفتگی شدید فیزیولوژیک در موقعیت های اجتماعی ، تپش قلب ، خشکی دهان، تنش عضلانی، لرزش.

·         بی میلی  نسبت به درگیر شدن در فعالیت های جدید با دوستان.

در این جا چند راهکار برای حل مشکل کودکان کمرو که برخی از علایم فوق را داشته باشند، می دهیم:

ü       به کودک کمرو مسئولیت هایی بدهید؛ نظیر بردن پیغام برای کسی، غذا دادن به حیوانات، آب دادن به گیاهان، کمک به منشی مدرسه در پاسخ دادن به تلفن ها ، تقسیم کردن غذا، اما دقت کنید که کارهای ناراحت کننده که او را تحت فشار بگذارد ، ندهید.

ü       روان شناسان می توانند به کودکان کمرو مهارت های اجتماعی را به خصوص برای استفاده در مدرسه آموزش دهند که شامل : مهارت های گفتگو ، سوال کردن، توضیح و پاسخ دادن، تماس چشمی برقرار کردن می شود.

ü       سعی نکنید با سر به سر گذاشتن با کودکان کمرو با پیش کشیدن خجالتی بودن آنها یا بدون آمادگی قبلی سخنرانی کردن جلو یک عده، اسباب ناراحتی این کودکان را فراهم آورید.

در پایان ، لازم به دکر است که اگر شما والدین تاکنون بیش از حد در تربیت فرزند خود حمایت گر بوده اید ببینید کجا وابستگی و اضطراب اجتماعی فرزند خود را تقویت نموده اید.

 

 

علایم هشدار دهنده سوء استفاده جنسی از کودکان*















ترجمه : امین میرموسوی

اگر شما هنوز دقیقا اطلاعاتی درباره سوءاستفاده جنسی از کودکان ندارید، مساله ای نیست، تنها شما نیستید. اما بد نیست بیشتر با رفتارها و علایم هشداردهنده آشنا شوید . تماس های جنسی بین کودک و بزرگسال می تواند سوء استفاده باشد، وقتی یک تفاوت سنی در رابطه ی کودک با فرد بزرگتر( که اغلب 3 سال یا بیشتر از آن تعریف می شود) وجود دارد می تواند علامتی از وجود سوءاستفاده باشد.                           

سوء استفاده جنسی حتما با درگیری ، زور، اجبارِ منجر به رابطه و تماس تعریف نمی شود؛ بلکه مشاهده بدن کودک(دید زدن)تصویر برداری از بدن برهنه کودک، لمس، به نحوی که کنجکاوی های یک فرد بزرگسال را ارضا کند، سوء استفاده است.

 هچنین وا داشتن کودک به گرفتن عکس از بدن خودش و در اختیار دیگری گذاشتن از طریق فناوری های روز همچون بلوتوث هم می تواند سوءاستفاده تلقی شود. از طریق تماس های تلفنی که مراجعین با صدای مشاور من داشته اند می توانم به مواردی اشاره کنم که والدین از وجود رابطه پنهانی فرزندشان با افراد همسایه پرده برداشتند که از فرزندشان خواسته شده تا از بدن خود عکس بگیرند و از طریق بلوتوث برای آنها ارسال کنند. به همین دلیل و دلایل بسیار دیگر توصیه می شود بچه ها در سن کم موبایل نداشته باشند و یا والدین در استفاده از آن مدیریت صحیحی از خود نشان دهند.بنابراین بیشتر بچه ها در یک فرایند تدریجی و اغواگرانه مورد سوءاستفاده قرار می گیرند، نه یک اتفاق آنی و یک باره. 

با آگاهی از علایم هشدار دهنده می توانید به طرز موثرتری اقدام کنید، با فرزندتان صحبت کنید در این صورت سوء استفاده می تواند متوقف شود قبل از این که صدمه ای به کودک برسد .     

مهم ترین علایم موجود در رفتارهای کودکی که مورد سوء استفاده قرار گرفته به این شرح است:

دیدن کابوس و مشکلات خواب بدون بیان و توضیحی توسط کودک.

     پریشان به نظر آمدن و داشتن روابط فاصله دار و دوری گزیدن از بزرگترها.

تغییر ناگهانی در عادات خوردن : 

·         تغییر در زمان حاضر شدن برای غذا خوردن.

·         از دست دادن اشتها (غالبا بی اشتهایی عصبی) و یا افزایش آن.

·         اشکال در بلع.

ü       نوسانات ناگهانی خلقی( احساس خشم، ترس، ناامنی)

ü       ترسیم و نوشتن رویاهای ترسناک درباره سکس.

ü       گسترش علایم ترس و انزجار از افراد خاص یا مکان های جدید.

ü       خودداری از صحبت کردن درباره راز های خود با اطرافیان بالغ (والدین).

ü       صحبت کردن درباره یک دوست جدید بزرگتر از خودش.

ü       داشتن تصویر منفی از بدن خودش به عنوان یک بدن کثیف و بد.

ü       پیدا کردن مبلغی پول، هدیه یا اسباب بازی توسط  والدین در میان وسایلش یا کیفش که قبلا نداشته است.

ü       به کار بردن واژه های غیر معمول و جدید برای نامیدن بخش های خصوصی از بدن خود.

ü       مقاومت در برابر تعویض لباس زمان خواب، دستشویی رفتن و حمام.

ü       تقلید از رفتارهای جنسی مشابه رفتارهای بزرگسالان، با اسباب بازی یا حیوانات.

ü       پرسش درباره بازی های جنسی یا رفتارهای جنسی بزرگترها.

ü       بازگشت به رفتارهای سنین پایین تر: همچون مکیدن انگشت، شب ادراری.

به عنوان بزرگتر بر خودتان مسلط باشد حتی در صورتی که تصور می کنید واقعا اتفاقی افتاده است ، در غیر این صورت ممکن است فرزندتان بیقرار شود یا شدیدا احساس گناه کند. فراموش نکنید که برای پیشگیری از کودک آزاری جنسی، کودکان مسئول نیستند بلکه این بزرگترها هستند که مسئولند. بچه ها غالبا در سنی نیستند که توانایی مراقبت از خودشان را داشته باشند و نیاز به نظارت و مراقبت توسط بزرگترهای خودشان را دارند.

 


طبقه بندی

لینکدونی

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :