تبلیغات
وبلاگ گروهی مادرانه - مطالب اردیبهشت 1391

وبلاگ گروهی مادرانه

تو بلوری،گل نازی،گل ناز،خنده کن کودک من،بنشین،مثل پروانه ی شاد،بر گل دامن من،کودکم،از تو جانم به تن است،جایت آغوش من است. دولت آ

شنبه 30 اردیبهشت 1391

کمی به خودمان بیاییم!

نویسنده: امین میر موسوی   










نوشته : امین میرموسوی

روزهای امتحان دانش آموزان کم کم آغازمی شود؛ و پس از آن یک تابستان گرم روزهای بلند، بی حوصلگی ما با این بچه هایی که همان بهتر بنشیند پای کامپیوتر یا سی دی های خارجی، بازی کنند و کاری به ما نداشته باشند.! اگر پدر بزرگ و مادر بزرگ و خاله  و دایی و عمو زحمت مراقبت این بچه ها را بکشند که دیگر عالی است.در این بین مسافرت هم ،کمی به گذرِ سریع تر زمان و روزهای گرم تابستان کمک می کند.

برای ما- منظور شخص خودم، وبلاگ نویس - فصل ثبت نام دانش آموزان فرا رسید. ثبت نام که انجام شود خیال خانواده ها آسوده می شود .

« بچه جان برو هر کاری دلت می خواد بکن فقط موقع ثبت نام حواستو جمع کن که سوتی ندی! پدر و مادرتو ضایع نکن که این روانشناسه که می بینی اینجا نشسته منتظر یه سوتی از توست تا ثبت نامت نکنه و حالا بگرد و مدرسه پیدا کن؛ پس حواستو به سوال هایی که می پرسه جمع کن، درست جواب بدی.مودب باش؛ اگه گفت نقاشی بکش ، خوشگل بکشی یادت باشه چی گفتم؛ حرصمو در نیاری که سر کارت با همون بابای بداخلاقته.

این عبارت آشناست ؛کاش همه والدین زمان ثبت نام کمی حساب می بردند. از روانشناس، مدیر و هر کسی که با یه نگاه و شاید کمی دقیق شدن روی خانواده به برخی مسائل پی می برد.

امیدواریم روزی برسد که در مدارس همین کاری که ما انجام می دهیم که فقط به این منظور نیست سنگ جلو پای والدین بگذاریم بلکه هدف تحلیل ویژگی های بچه هاست و این که پیش از ورود به مدرسه بدانند فرزندان شان چه توانایی هایی دارند و چه محدودیت هایی؟ و اگر مشکلاتی به خصوص در مورد پسرها هست ، چه طور می شود روی نقاط ضعف آنها کار کرد؟

تقاضا دارم کمی جدی بگیرید....!

یکی از مشکلاتی که به گاه خانواده ها به آن آگاه نیستند به ویژه در مورد کودکانی که در بدو ورود به پایه اول ابتدایی هستند مساله فقدان تمرکز است(در این جا منظورم نشانگان جدی به شکل اختلال است).

در ارزیابی های اولیه به هنگام ثبت نام،گاه متوجه می شویم کودک توانایی لازم را برای پاسخ دادن متوالی به یک فعالیت پیوسته و مکرر را ندارد.یعنی فرایندی که نیاز به توجه مداوم (sustained attention) دارد. چنین کودکی که در همان چند دقیقه نخست باید از او به طور مکرر خواست تا دقت کند، چطور می تواند بدون چند جلسه درمان و آموزش بر سر کلاس حاضر شود؟

و یا می بینم که کودک حتی توانایی پاسخ دهی به محرک های مشخصِ بینایی ، شنوایی که به عنوان درمانگر در جلسه مشاوره پیش از ثبت نام ارئه می کنم ، ندارد.این یعنی توجه متمرکز(focused attention) که قطعا وی را در طول آموزش مدرسه دچار مشکل می کند.

در چنین شرایطی است که آموزگار از این که کودک بیش فعال است شکایت می کند و حال در میانه سال تحصیلی خانواده باید برای بررسی بالینی اقدام کنند . در حالی که والدین ،خود گرفتار شغل و فرزندان دیگر مسائل مختلف و در نتیجه کمبود وقت هستند.

پس اولیای گرامی دقت نمایند اگر در همان ابتدای ثبت نام برنامه هایی برای ارزیابی گذاشته می شود تصور نکنند قرار است به هوش فرزندشان توهین شود، مورد ارزیابی هوشی قرار بگیرند تا بهترین ها گلچین شوند. لطفا این باور را دور بریزید.

بلکه هدف آگاهی دادن به والدین از مسائل رفتاری و آموزشی است که حتی به ظرافت از نقاشی های کودکان و سایر ارزیابی ها استخراج می شود.

یک انتقاد دیگر که به خانواده ها وارد است این که متاسفانه تا ما نتیجه کارمان را  در زمان ثبت نام به خانواده نگوییم ، لب به سخن نمی گشایند و خود چیزی نمی گویند و اگر در طول سال تحصیلی به اطلاع خانواده برسانیم، برخی، نه همه ، متوقعانه می پرسند حالا چه کنیم؟ معلم شما خوب نیست و بسیاری توجیه های دیگر.

در پایان لازم به تاکید مجدد است که هدف از نوشتار فوق این است که فصل تابستان را برای شناخت مسائل کودک خود از دست ندهید ، اگر مدارس ما به این موضوع درابتدای سال جدی بنگرند، هم از مشکلات آموزشی کودکان در طول سال تحصیلی کاسته می شود و هم از زمان معلم که مکرر صرف تذکر دادن نمی گردد و هم شکایت معاونین مدرسه و احضار والدین برای پی گیری وضعیت فرزندشان کاهش می یابد.

شنبه 9 اردیبهشت 1391

کم توجهی؛ اختلال یا خصلتی گذرا؟

نویسنده: امین میر موسوی   


نوشته :امین میرموسوی

بین کودک یا حتی نوجوانی که دچار اختلال کم توجهی ADDاست با کودک یا نوجوانی که صرفا به خاطر برخی ویژگی های فردی و آموزشی دچار کم دقتی است و از تمرکز ضعیفی برخوردار است، تفاوت وجود دارد و همان طور که هر کودک پرجنب و جوشی بیش فعال نیست هر کودک یا نوجوان با سطح دقت پایین،دچار اختلال کم توجهی نیست(ADD).

در حالی که غالبا خانواده ها با نگرانی به این موضوع می پردازند در ادامه امیدواریم از نگران شما قدری کاسته شود.

اگر مطالب پیشین ما را در وبلاگ یا سایت تربیت تحت عنوان «باز هم حواس پرتی» و سایر مطالب وابسته مطالعه کرده باشید می دانید که علایم آن مدتی می بایست در عملکرد فرد آشکار باشد و صرفا نمی توان به اصطلاح های رایج تحت عنوان "حافظه ضعیف"و" فراموشیِ" فرزندان در سن کودکی و نوجوانی بسنده کرد.

با دیگر به مرور علایم ADD می پردازیم :

-حواس پرتی خیلی سریع و عدم توانایی در گوش دادن و توجه.

-صحبت کردن بیش از حد .

-دشواری در به پایان رساندن وظایف محوله.

-نیاز به حرکت به طور مداوم و بی قراری.

-مشکل داشتن در حفظ توجه هنگام یادگیری یا انجام تکلیف.

-جا گذاشتن چیزهایی که برای انجام تکالیف  و کارها ضروری هستند ( برای مثال فراموش کردن اسباب بازی ها، مداد ، خودکار، کتاب، هر چیز لازم دیگر).

-پرت شدن حواس توسط محرک های فرعی، به خصوص هنگام یادگیری و نیاز به جلب توجه کودک به طور مکرر.

-دنبال نکردن آموزش ها و تکالیف درسی، وظایف روزمره یا وظایف خود در محیط کار( نه به دلیل مخالفت یا نفهمیدن دستورالعمل و آموزش ها).

این که به گفته والدین فرزندان ما درس می خوانند اما فراموش می کنند یکی از علایم "مشکل حفظ و نگهداری توجههنگام یادگیری یا انجام تکلیف "است لذا" نگهداری"در این بحث و میزانِ نگهداری چه به لحاظ مدت زمان و چه به لحاظ مقدار مطلب اهمیت دارد.

شاید در نظر بسیاری، اغلب ما و بچه های ما این مساله را داشته باشند حتی ما بزرگترها؛ اما لزوما به معنی اختلال نیست، آنچه که از نگرانی والدین مشخص است تصور آنها ظهور یک مشکل بسیار جدی است که شدیدا آنها را نگران می کندکه قاعدتا می بایست علایم بیشتری داشته باشد.

در مورد نشانه ای دیگر "جا گذاشتن وسایل تحریر یا وسائل شخصی" نیز می تواند یکی از ویژگی های ما بزرگسالان هم باشد که گاهی در طول روز برای مان پیش می آید و برای کودکان و نوجوانان نیز.

امروزه مغز ما وظایف چندگانه ای برای عکس العمل نشان دادن بر عهده داردکه لزوما همزمانی توجه به هدف ها موفقیت آمیز نیست، چه رسد به مغز کودکان ما که نسبت به گذشته اشتهای سیری ناپذیری به واکنش نشان دادن به محرک ها (بازی های کامپیوتری ،سی دی ها،.....)پیدا کرده است!!

"نیاز به حرکت مداوم و بی قراری" در علایم فوق الذکر مهم است به ویژه اگر تصور شود بی قراری در کودک یا نوجوان شدید است و غالبا با نشانه های دیگر(ناخن جویدن و ...) همراه است و یا اگر موجب پراکندگی حواس از موضوعی به موضوعی دیگر شود( پرش فکر).

در مطلب« برنامه ای هدفمند برای تمرکز حواس، نیاز کودکان امروز» که توصیه می شود آن را در وبلاگ مطالعه نمایید به چند شکل توجه پرداخته شده که به اختصار عبارت است از :

توجه متمرکز، توجه مداوم، توجه انتخابی، توجه تناوبی، توجه تقسیم شده؛

«توجه تقسیم شده» که مهارت بالاتری است و با تمرین و تکرار و آموزش و درمان های چندجانبه و حتی آموزش های تکنولوژیک تقویت می شود.

اما چهار مورد دیگر ، مهارت هایی است که نیاز کودکان و نوجوانان برای رشد و پیشرفت تحصیلی آنان است و ضعف در هر یک به خصوص با دارا بودن علایم فوق برای مدتی، می تواند حائز اهیمت باشد و نیاز است خانواده برای آموزش و در صورت لزوم درمان اقدام نماید.

بنابراین اگر همه علایم موجود در مشکل کم توجهی در یک فرد وجود داشته باشد و باعث افت قابل ملاحظه تحصیلی فرد شده باشد ،تازه اگر تصور کنیم با مسائلی همچون اضطراب هم پوشی ندارد، آن موقع بهتر می توان در مورد ADDقضاوت کرد.

طبقه بندی

لینکدونی

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :