وبلاگ گروهی مادرانه روزی روزگاری درختی بود... ، و او پسرک کوچولویی را دوست می داشت. پسرک هر روز می آمد و برگ هایش را جمع می کرد از آن ها تاج می ساخت و شاه جنگل می شد ، از تنه اش بالا می رفت از شاخه هایش می آویخت و تاب می خورد و سیب می خورد، با همدیگر قایم باشک بازی می کردند پسرک هر وقت خسته می شد زیر سایه اش می خوابید او درخت را دوست می داشت...خیلی زیاد و درخت خوشحال بود ****** برای ارسال پیام، سوال، نظر، اعلام همکاری و ... به مادرانه از گزینه "تماس با ما" که در قسمت چپ، بالای اولین پست قرار گرفته استفاده نمایید، در اولین فرصت پاسخ شما داده خواهد شد ولی آدرس وبلاگ و یا ایمیل خود را فراموش نکنید. **** * چنانچه سایت و یا وبلاگی دارید در زمینه کودکان، والدین، مادران، بارداری، زایمان، تربیت و ... که می تواند برای مخاطبانمان مفید واقع شود، آدرس آن را از طریق "ارسال لینک به لینکدونی" که در انتهای لینکدونی قرار دارد برایمان ارسال کنید. استفاده از مطالب وبلاگ گروهی مادرانه با ذکر منبع بلامانع است. (البته این مهم در مورد چاپ کتاب با اطلاعات و نوشته های وبلاگ گروهی مادرانه صدق نمی کند) tag:http://madaraneh.mihanblog.com 2017-07-23T23:19:30+01:00 mihanblog.com آمادگی کودکانِ کلاس اولی3 2012-09-01T08:59:20+01:00 2012-09-01T08:59:20+01:00 tag:http://madaraneh.mihanblog.com/post/380 امین میر موسوی نوشته : امین میرموسویآمادگی تحصیلی یکی از تعیین کننده های مهم رفاه کودکان است.پژوهش ها نشان دادند که آمادگی تحصیلی در 6 سالگی پیش بینی کننده موفقیت تحصیلی کودک در سال های اول ابتدایی است و موفقیت در این سال ها پیش بینی کننده به پایان رساندن موفقیت آمیز دوره دبیرستان است.جهت اطلاع والدین، آمادگی تحصیلی عموما شامل سلامت جسمی و رشد حرکتی مناسب، سلامت عاطفی، مهارت های زبانی و گفتاری، مهارت های شناختی متناسب رشد کودک است.سلامت عاطفی شامل:اضطراب جدایی، ترس ؛ در مورد ترس منظورمان این است که

نوشته : امین میرموسوی


آمادگی تحصیلی یکی از تعیین کننده های مهم رفاه کودکان است.پژوهش ها نشان دادند که آمادگی تحصیلی در 6 سالگی پیش بینی کننده موفقیت تحصیلی کودک در سال های اول ابتدایی است و موفقیت در این سال ها پیش بینی کننده به پایان رساندن موفقیت آمیز دوره دبیرستان است.

جهت اطلاع والدین، آمادگی تحصیلی عموما شامل سلامت جسمی و رشد حرکتی مناسب، سلامت عاطفی، مهارت های زبانی و گفتاری، مهارت های شناختی متناسب رشد کودک است.سلامت عاطفی شامل:اضطراب جدایی، ترس ؛ در مورد ترس منظورمان این است که کودک آن قدر اعتماد به نفس داشته باشد تا مجبور نشود نیرو و شادابی خود را که می تواند صرف یادگیری کند برای حفاظت از خود در مقابل ترس از شکست یا بولی(زورگویی همسالان) هدر دهد و نیز نسبت به انجام تکالیف جدید تمایل نشان دهد.

کودک سالمِ عاطفی کودکی است که از پختگی عاطفی آنقدر برخوردار است که بتواند نیازها را قدری به تعویق اندازد برای مثال بداند که به جای انجام تکلیف با دوست خود صحبت نکند.

مهارت های زبانی و گفتاری شامل: نداشتن لکنت زبان و یا درمان قبل از آغاز سال تحصیلی، سابقه تاخیر در گفتار به گونه ای که در سن ورود به مدرسه کودک مشکل در صحبت داشته باشد، دشواری در بیان برخی حروف، به گونه ای که برای معلم کلاس مفهوم نباشد؛

مهارت های شناختی متناسب با سن: توانایی شمردن، توانایی درک شباهت و تفاوت بین طبقه بندی اشیا، توانایی به یاد آوردن و بازگو کردن برخی اطلاعات آموزشی یادگرفته شده.

سلامت جسمانی، معنای آن فراتر از مبتلا نبودن به بیماری های وخیم و بیماری های شایع(سرماخوردگی های مکرر و عفونت های دوران مدرسه است یا نقص های عصب شناختی آشکار نظیر کم شنوایی است) بلکه آنچه مورد نظر است ،داشتن سطح انرژی مناسب که کودک را قادر می سازد بر فعالیت های تحصیلی تمرکز نماید ، هماهنگی جسمانی و حرکتی کافی برای انجام تکلیف های درسی رایج دوره کودکستان و پایه اول نظیر به دست گرفتن مداد، ورق زدن کتاب بدون پاره کردن آن ، ضربه زدن به توپ  و بسیاری که به نمونه های آن در مطالب گذشته وبلاگاشاره شده است.

پایان بخش سوم

تا ابتدای سال تحصیلی با مطالب متنوع و تخصصی ما در زمینه یادگیری و آموزش کودکان همراه باشید. و در صورتی که در مورد کودکان مسائلی می بینید که تا کنون توجهی نشده و می تواند زمینه ساز دشواری هایی در سال های ابتدایی باشد اکنون پی گیری نمایید.


]]>
آمادگی کودکانِ کلاس اولی(2) 2012-08-15T08:04:38+01:00 2012-08-15T08:04:38+01:00 tag:http://madaraneh.mihanblog.com/post/377 امین میر موسوی مهارت های پیش نوشتاری نوشته : امین میرموسوی (کارشناس ارشد مشاوره) مهارت های پیش نیاز نوشتن از سال های اولیه زندگی کودک روند رشد خود را ادامه می دهد که یک مرحله آن در سنین پیش دبستان و دبستان(6 تا 8 سال) شامل گرفتن ابزار نوشتاری و ترسیم است (ردیابی،کپی،تقلید از اشیا،چهار گوش، سه گوش و علامت جمع) می باشد.  این در حالی است که تجربه کار ما در مقطع پیش دبستان و دبستان و همچنین به استناد فعالیت های پژوهشی صورت گرفته طی سال های اخ

مهارت های پیش نوشتاری



















نوشته : امین میرموسوی

(کارشناس ارشد مشاوره)


مهارت های پیش نیاز نوشتن از سال های اولیه زندگی کودک روند رشد خود را ادامه می دهد که یک مرحله آن در سنین پیش دبستان و دبستان(6 تا 8 سال) شامل گرفتن ابزار نوشتاری و ترسیم است (ردیابی،کپی،تقلید از اشیا،چهار گوش، سه گوش و علامت جمع) می باشد.

 این در حالی است که تجربه کار ما در مقطع پیش دبستان و دبستان و همچنین به استناد فعالیت های پژوهشی صورت گرفته طی سال های اخیر و در ایران در دهه هشتاد، نشان می دهد به غیر از کودکانی که مشکلات رشدی دارند،حتی کودکان بیش فعال و کم توجه(ADHD) در زمینه مهارت های نوشتاری ضعیف عمل کرده و دست نویسی یا ترسیم ناخوانا دارند.

از آن جا که نوشتن و انتقال افکار و اطلاعات از راه زبان نوشتاری یکی از مهم ترین پیش زمینه های رشدی کودکان است لذا نوآموزان و حتی کودکان پیش دبستانی که

1-مهارت های دست نویسی ضعیفی دارند؛

2- غلبه طرفی ندارند؛

3- از هماهنگی دیداری- حرکتی خوبی برخوردار نیستند؛

4-هنوز در مداد به دست گرفتن مشکل دارد؛

5- خطوط ترسیم شده را بیش از حد نازک و کم رنگ می کشد یا بر عکس پر رنگ؛

6- در کپی کردن اشکال هندسی(لوزی،مربع ،مثلث،..) ضعف دارد؛

7-در حین انجام موارد فوق مرتب از جایش بلند می شود و حواسش به آسانی پرت می شود؛



]]>
آمادگی کودکانِ کلاس اولی(1) 2012-07-14T08:53:38+01:00 2012-07-14T08:53:38+01:00 tag:http://madaraneh.mihanblog.com/post/373 امین میر موسوی «از سری مجموعه های آمادگی کودکان برای ورود به مدرسه» ازجمله مهارت های مورد نیاز برای ورود به پایه اول مهارتهای حرکتی ظریف انگشتان دست است. نوشته :امین میرمووسوی روان شناس و مشاور کودک و خانواده می دانیم که برخی از دانش آموزان نمی توانند به خوبی مداد در دست بگیرند، به درستی روی صندلی بنشینند و یا دچار حواس پرتی ،عدم تمرکز و اختلال توجه هستند. هر کدام از این کاستی ها می توانند بر فرایند یادگیری و آموزش تاثیر منفی بگذارند و آموزگار و دانش آموز را با ناکا

«از سری مجموعه های آمادگی کودکان برای ورود به مدرسه»








ازجمله مهارت های مورد نیاز برای ورود به پایه اول مهارتهای حرکتی ظریف انگشتان دست است.



نوشته :امین میرمووسوی

روان شناس و مشاور کودک و خانواده

می دانیم که برخی از دانش آموزان نمی توانند به خوبی مداد در دست بگیرند، به درستی روی صندلی بنشینند و یا دچار حواس پرتی ،عدم تمرکز و اختلال توجه هستند. هر کدام از این کاستی ها می توانند بر فرایند یادگیری و آموزش تاثیر منفی بگذارند و آموزگار و دانش آموز را با ناکامی روبرو کنند.

از سوی دیگر وجود این دانش آموزان که البته جایشان هم در مدارس عادی است اما همین مدارس نیز باعث واردآمدن فشار روانی به آنان به دلیل یادگیری ناکافی و عقب بودن از سطح هم کلاسی ها، همچنین ایجاد مشکلات هیجانی،ناآشنایی با مهارت خواندن و نوشتن، می شوند.

یکی از این مشکلات دانش آموزان ، نداشتن مهارت در انجام حرکات ظریف دست است. نداشتن این مهارت به دلیل تاثیر آن بر هماهنگی چشم و دست و بهبود مهارت های حرکتی باعث اختلال یا تاخیر در فراگیری نوشتن و سایر فعالیت های ترسیمی می گردد.

فعالیت های حرکتی برای نوآموزان ابتدایی ضروری است. گاه یک دانش آموزِ ورودی پایه اول از نظر هوشی هیچ مشکلی ندارد اما در حرکت های ظریف انگشتان و نوشتن و ترسیم کند است گاه به حدی قابل توجه است که نسبت به بقیه هم کلاسی ها از تکالیف ترسیمی یا نوشتاری که معلم می دهد عقب می ماند، یا دچار نارسانویسی می شود.( اصطلاح تکلیف ترسیمی را به این دلیل به کار بردم که دانش آموزان پایه اول در روزهای نخست سال تحصیلی کار را با ترسیم خطوط شروع می کنند و سپس با صداها و شکل حروف آشنا می شوند).

با توجه به سابقه آموزشی اینجانب (نویسنده مسئول)در مقطع ابتدایی ، توصیه می شود خانواده ها زمان بیشتری را با کودک خود در هنگام فعالیت های ترسیمی صرف کنند و به ترسیم فرزندشان و نحوه مداد به دست گرفتن دقت نمایند.

ترسیم خطوط شکسته، پررنگ، بیش از حد کم رنگ ، ترسیم پراکنده و بی نظم در چندبرگ حتما قابل توجه است و نباید به راحتی از آن گذشت.

فصل تابستان و به عبارتی فصل تعطیلات بهترین زمان برای رسیدگی به این موضوع است تا کودکان با آمادگی بهتری راهی مدرسه شوند.

برای این دانش آموزان ضروری است فعالیت های افزایش دهنده هماهنگی دست و بازو مانند برش با قیچی،بازی با کاغذ، و ...... داده شود و البته بسیارند تمرین هایی که در این زمینه به نوآموزان کمک می کند.

]]>
کمی به خودمان بیاییم! 2012-05-19T12:34:15+01:00 2012-05-19T12:34:15+01:00 tag:http://madaraneh.mihanblog.com/post/367 امین میر موسوی نوشته : امین میرموسوی روزهای امتحان دانش آموزان کم کم آغازمی شود؛ و پس از آن یک تابستان گرم روزهای بلند، بی حوصلگی ما با این بچه هایی که همان بهتر بنشیند پای کامپیوتر یا سی دی های خارجی، بازی کنند و کاری به ما نداشته باشند.! اگر پدر بزرگ و مادر بزرگ و خاله  و دایی و عمو زحمت مراقبت این بچه ها را بکشند که دیگر عالی است.در این بین مسافرت هم ،کمی به گذرِ سریع تر زمان و روزهای گرم تابستان کمک می کند. برای ما- منظور شخص خودم، وبلاگ نویس - فصل ثبت نام دانش آموزان فرا رسید. ث








نوشته : امین میرموسوی

روزهای امتحان دانش آموزان کم کم آغازمی شود؛ و پس از آن یک تابستان گرم روزهای بلند، بی حوصلگی ما با این بچه هایی که همان بهتر بنشیند پای کامپیوتر یا سی دی های خارجی، بازی کنند و کاری به ما نداشته باشند.! اگر پدر بزرگ و مادر بزرگ و خاله  و دایی و عمو زحمت مراقبت این بچه ها را بکشند که دیگر عالی است.در این بین مسافرت هم ،کمی به گذرِ سریع تر زمان و روزهای گرم تابستان کمک می کند.

برای ما- منظور شخص خودم، وبلاگ نویس - فصل ثبت نام دانش آموزان فرا رسید. ثبت نام که انجام شود خیال خانواده ها آسوده می شود .

« بچه جان برو هر کاری دلت می خواد بکن فقط موقع ثبت نام حواستو جمع کن که سوتی ندی! پدر و مادرتو ضایع نکن که این روانشناسه که می بینی اینجا نشسته منتظر یه سوتی از توست تا ثبت نامت نکنه و حالا بگرد و مدرسه پیدا کن؛ پس حواستو به سوال هایی که می پرسه جمع کن، درست جواب بدی.مودب باش؛ اگه گفت نقاشی بکش ، خوشگل بکشی یادت باشه چی گفتم؛ حرصمو در نیاری که سر کارت با همون بابای بداخلاقته.

این عبارت آشناست ؛کاش همه والدین زمان ثبت نام کمی حساب می بردند. از روانشناس، مدیر و هر کسی که با یه نگاه و شاید کمی دقیق شدن روی خانواده به برخی مسائل پی می برد.

امیدواریم روزی برسد که در مدارس همین کاری که ما انجام می دهیم که فقط به این منظور نیست سنگ جلو پای والدین بگذاریم بلکه هدف تحلیل ویژگی های بچه هاست و این که پیش از ورود به مدرسه بدانند فرزندان شان چه توانایی هایی دارند و چه محدودیت هایی؟ و اگر مشکلاتی به خصوص در مورد پسرها هست ، چه طور می شود روی نقاط ضعف آنها کار کرد؟

تقاضا دارم کمی جدی بگیرید....!

یکی از مشکلاتی که به گاه خانواده ها به آن آگاه نیستند به ویژه در مورد کودکانی که در بدو ورود به پایه اول ابتدایی هستند مساله فقدان تمرکز است(در این جا منظورم نشانگان جدی به شکل اختلال است).

در ارزیابی های اولیه به هنگام ثبت نام،گاه متوجه می شویم کودک توانایی لازم را برای پاسخ دادن متوالی به یک فعالیت پیوسته و مکرر را ندارد.یعنی فرایندی که نیاز به توجه مداوم (sustained attention) دارد. چنین کودکی که در همان چند دقیقه نخست باید از او به طور مکرر خواست تا دقت کند، چطور می تواند بدون چند جلسه درمان و آموزش بر سر کلاس حاضر شود؟

و یا می بینم که کودک حتی توانایی پاسخ دهی به محرک های مشخصِ بینایی ، شنوایی که به عنوان درمانگر در جلسه مشاوره پیش از ثبت نام ارئه می کنم ، ندارد.این یعنی توجه متمرکز(focused attention) که قطعا وی را در طول آموزش مدرسه دچار مشکل می کند.

در چنین شرایطی است که آموزگار از این که کودک بیش فعال است شکایت می کند و حال در میانه سال تحصیلی خانواده باید برای بررسی بالینی اقدام کنند . در حالی که والدین ،خود گرفتار شغل و فرزندان دیگر مسائل مختلف و در نتیجه کمبود وقت هستند.

پس اولیای گرامی دقت نمایند اگر در همان ابتدای ثبت نام برنامه هایی برای ارزیابی گذاشته می شود تصور نکنند قرار است به هوش فرزندشان توهین شود، مورد ارزیابی هوشی قرار بگیرند تا بهترین ها گلچین شوند. لطفا این باور را دور بریزید.

بلکه هدف آگاهی دادن به والدین از مسائل رفتاری و آموزشی است که حتی به ظرافت از نقاشی های کودکان و سایر ارزیابی ها استخراج می شود.

یک انتقاد دیگر که به خانواده ها وارد است این که متاسفانه تا ما نتیجه کارمان را  در زمان ثبت نام به خانواده نگوییم ، لب به سخن نمی گشایند و خود چیزی نمی گویند و اگر در طول سال تحصیلی به اطلاع خانواده برسانیم، برخی، نه همه ، متوقعانه می پرسند حالا چه کنیم؟ معلم شما خوب نیست و بسیاری توجیه های دیگر.

در پایان لازم به تاکید مجدد است که هدف از نوشتار فوق این است که فصل تابستان را برای شناخت مسائل کودک خود از دست ندهید ، اگر مدارس ما به این موضوع درابتدای سال جدی بنگرند، هم از مشکلات آموزشی کودکان در طول سال تحصیلی کاسته می شود و هم از زمان معلم که مکرر صرف تذکر دادن نمی گردد و هم شکایت معاونین مدرسه و احضار والدین برای پی گیری وضعیت فرزندشان کاهش می یابد.

]]>
کم توجهی؛ اختلال یا خصلتی گذرا؟ 2012-04-28T08:45:43+01:00 2012-04-28T08:45:43+01:00 tag:http://madaraneh.mihanblog.com/post/366 امین میر موسوی نوشته :امین میرموسوی بین کودک یا حتی نوجوانی که دچار اختلال کم توجهی ADDاست با کودک یا نوجوانی که صرفا به خاطر برخی ویژگی های فردی و آموزشی دچار کم دقتی است و از تمرکز ضعیفی برخوردار است، تفاوت وجود دارد و همان طور که هر کودک پرجنب و جوشی بیش فعال نیست هر کودک یا نوجوان با سطح دقت پایین،دچار اختلال کم توجهی نیست(ADD). در حالی که غالبا خانواده ها با نگرانی به این موضوع می پردازند در ادامه امیدواریم از نگران شما قدری کاسته شود. اگر مطالب پیشین ما را در وبلاگ یا سایت تربیت تحت عنوان «با

نوشته :امین میرموسوی

بین کودک یا حتی نوجوانی که دچار اختلال کم توجهی ADDاست با کودک یا نوجوانی که صرفا به خاطر برخی ویژگی های فردی و آموزشی دچار کم دقتی است و از تمرکز ضعیفی برخوردار است، تفاوت وجود دارد و همان طور که هر کودک پرجنب و جوشی بیش فعال نیست هر کودک یا نوجوان با سطح دقت پایین،دچار اختلال کم توجهی نیست(ADD).

در حالی که غالبا خانواده ها با نگرانی به این موضوع می پردازند در ادامه امیدواریم از نگران شما قدری کاسته شود.

اگر مطالب پیشین ما را در وبلاگ یا سایت تربیت تحت عنوان «باز هم حواس پرتی» و سایر مطالب وابسته مطالعه کرده باشید می دانید که علایم آن مدتی می بایست در عملکرد فرد آشکار باشد و صرفا نمی توان به اصطلاح های رایج تحت عنوان "حافظه ضعیف"و" فراموشیِ" فرزندان در سن کودکی و نوجوانی بسنده کرد.

با دیگر به مرور علایم ADD می پردازیم :

-حواس پرتی خیلی سریع و عدم توانایی در گوش دادن و توجه.

-صحبت کردن بیش از حد .

-دشواری در به پایان رساندن وظایف محوله.

-نیاز به حرکت به طور مداوم و بی قراری.

-مشکل داشتن در حفظ توجه هنگام یادگیری یا انجام تکلیف.

-جا گذاشتن چیزهایی که برای انجام تکالیف  و کارها ضروری هستند ( برای مثال فراموش کردن اسباب بازی ها، مداد ، خودکار، کتاب، هر چیز لازم دیگر).

-پرت شدن حواس توسط محرک های فرعی، به خصوص هنگام یادگیری و نیاز به جلب توجه کودک به طور مکرر.

-دنبال نکردن آموزش ها و تکالیف درسی، وظایف روزمره یا وظایف خود در محیط کار( نه به دلیل مخالفت یا نفهمیدن دستورالعمل و آموزش ها).

این که به گفته والدین فرزندان ما درس می خوانند اما فراموش می کنند یکی از علایم "مشکل حفظ و نگهداری توجههنگام یادگیری یا انجام تکلیف "است لذا" نگهداری"در این بحث و میزانِ نگهداری چه به لحاظ مدت زمان و چه به لحاظ مقدار مطلب اهمیت دارد.

شاید در نظر بسیاری، اغلب ما و بچه های ما این مساله را داشته باشند حتی ما بزرگترها؛ اما لزوما به معنی اختلال نیست، آنچه که از نگرانی والدین مشخص است تصور آنها ظهور یک مشکل بسیار جدی است که شدیدا آنها را نگران می کندکه قاعدتا می بایست علایم بیشتری داشته باشد.

در مورد نشانه ای دیگر "جا گذاشتن وسایل تحریر یا وسائل شخصی" نیز می تواند یکی از ویژگی های ما بزرگسالان هم باشد که گاهی در طول روز برای مان پیش می آید و برای کودکان و نوجوانان نیز.

امروزه مغز ما وظایف چندگانه ای برای عکس العمل نشان دادن بر عهده داردکه لزوما همزمانی توجه به هدف ها موفقیت آمیز نیست، چه رسد به مغز کودکان ما که نسبت به گذشته اشتهای سیری ناپذیری به واکنش نشان دادن به محرک ها (بازی های کامپیوتری ،سی دی ها،.....)پیدا کرده است!!

"نیاز به حرکت مداوم و بی قراری" در علایم فوق الذکر مهم است به ویژه اگر تصور شود بی قراری در کودک یا نوجوان شدید است و غالبا با نشانه های دیگر(ناخن جویدن و ...) همراه است و یا اگر موجب پراکندگی حواس از موضوعی به موضوعی دیگر شود( پرش فکر).

در مطلب« برنامه ای هدفمند برای تمرکز حواس، نیاز کودکان امروز» که توصیه می شود آن را در وبلاگ مطالعه نمایید به چند شکل توجه پرداخته شده که به اختصار عبارت است از :

توجه متمرکز، توجه مداوم، توجه انتخابی، توجه تناوبی، توجه تقسیم شده؛

«توجه تقسیم شده» که مهارت بالاتری است و با تمرین و تکرار و آموزش و درمان های چندجانبه و حتی آموزش های تکنولوژیک تقویت می شود.

اما چهار مورد دیگر ، مهارت هایی است که نیاز کودکان و نوجوانان برای رشد و پیشرفت تحصیلی آنان است و ضعف در هر یک به خصوص با دارا بودن علایم فوق برای مدتی، می تواند حائز اهیمت باشد و نیاز است خانواده برای آموزش و در صورت لزوم درمان اقدام نماید.

بنابراین اگر همه علایم موجود در مشکل کم توجهی در یک فرد وجود داشته باشد و باعث افت قابل ملاحظه تحصیلی فرد شده باشد ،تازه اگر تصور کنیم با مسائلی همچون اضطراب هم پوشی ندارد، آن موقع بهتر می توان در مورد ADDقضاوت کرد.

]]>
بیش فعالی را با خودتان نبرید! 2012-03-16T02:09:15+01:00 2012-03-16T02:09:15+01:00 tag:http://madaraneh.mihanblog.com/post/363 امین میر موسوی مسافرت با کودکی که نشانه های بیش فعالی و کم توجهی دارد. ترجمه و نگارش : امین میرموسوی ایام نوروز در راه است و راهی شدن با کودکی که نشانه های اختلال بیش فعالی و کم توجهی(ADHD) دارد می تواند آرامش مسافرت را به چالش بکشد، فرودگاه ،جاده، رانندگی طولانی، اتاق های کوچک هتل، ترافیک های ایام تعطیلات می تواند نظم را که برای آموزش آن به این قبیل بچه ها مدت ها زحمت کشیدیم متزلزل کند.

مسافرت با کودکی که نشانه های بیش فعالی و کم توجهی دارد.










ایام نوروز در راه است و راهی شدن با کودکی که نشانه های اختلال بیش فعالی و کم توجهی(ADHD) دارد می تواند آرامش مسافرت را به چالش بکشد، فرودگاه ،جاده، رانندگی طولانی، اتاق های کوچک هتل، ترافیک های ایام تعطیلات می تواند نظم را که برای آموزش آن به این قبیل بچه ها مدت ها زحمت کشیدیم متزلزل کند.



]]>
عشق ورزیدن 2012-03-08T12:30:33+01:00 2012-03-08T12:30:33+01:00 tag:http://madaraneh.mihanblog.com/post/362 امین میر موسوی شاید باید این گونه باشیم! عشق ورزیدن شاید باید این گونه باشیم!

عشق ورزیدن

]]>
برنامه ای هدفمند برای تمرکز حواس ، نیاز کودکان امروز 2012-02-11T14:07:03+01:00 2012-02-11T14:07:03+01:00 tag:http://madaraneh.mihanblog.com/post/361 امین میر موسوی           نوشته : امین میرموسوی توجه فرایندی است که کودک از طریق آن از حواس خود برای درک دنیای خارج استفاده می کند و متمرکز ساختن توجه یعنی آگاه شدن از یک موضوع و صرف نظر کردن از سایر موارد است. این موضوع مهم است زیرا محرک های بسیار زیادی هر یک از ما را احاطه کرده اند و ما مجبوریم از بین آنها برای انجام کاری تنها روی یکی متمرکز شویم و این کار یعنی "توجه انتخابی" و در حقیقت  برای ما بزرگترها می تواند مشکل باشد ، کودکان دیگر جای خود دارند. به نظر می رسد این  

 

 

 

 

نوشته : امین میرموسوی

توجه فرایندی است که کودک از طریق آن از حواس خود برای درک دنیای خارج استفاده می کند و متمرکز ساختن توجه یعنی آگاه شدن از یک موضوع و صرف نظر کردن از سایر موارد است. این موضوع مهم است زیرا محرک های بسیار زیادی هر یک از ما را احاطه کرده اند و ما مجبوریم از بین آنها برای انجام کاری تنها روی یکی متمرکز شویم و این کار یعنی "توجه انتخابی" و در حقیقت  برای ما بزرگترها می تواند مشکل باشد ، کودکان دیگر جای خود دارند.

به نظر می رسد این ما هستیم که باید به کودکان آموزش دهیم که چطور متمرکز کارشان باشند تا حواسشان به جایی پرت نشود ؛ نه این که انتظار داشته باشیم که کودکان بدون حواس پرتی تکالیفشان را انجام دهند. حواس پرتی، ناتوانی در تمرکز قوی روی یک محرک خاص از دیگر مشکلاتی است که اغلب در کودکان دارای مشکل نقص توجه دیده می شود.

بررسی های اخیر در مورد اثر فرایندهای توجه بر عملکرد کودکان دارای مشکلات یادگیری ، این حقیقت را روشن کرده است که این کودکان در تکالیفی که مستلزم شناخت بیشتری است ، به ویژه تکالیفی که در آن عوامل منحرف کننده ی توجه وجود دارند، بدترین عملکرد را از خود نشان می دهند و اغلب معلمان آنها را به عنوان افرادی که نسبت به همسالان عادی خود به طور معناداری توجه و دقت کمتری دارند، ارزیابی می کنند . گاه این کودکان در تکالیفی که نیاز به توجه دراز مدت دارد کم توانند.

توانایی توجه دراز مدت به تکلیف ، برای دستیابی دانش آموزان به اطلاعات مورد نیاز و تکمیل فعالیت های تحصیلی آنان یک امر ضروری است. وقتی توجه به طور صحیح متمرکز شود، یادگیری به سرعت جریان می یابد.

از آنجا که توجه در فرایند یادگیری اهمیت ویژه دارد، باید انتظار داشت که دانش آموز پیش از این که یاد بگیرد، بر تکلیف توجه کند. اما این توجه چند شکل دارد :

توجه متمرکز : که توانایی پاسخ دهی مستقیم و دقیق به محرک های مشخص و ویژه بینایی و شنوایی یا لامسه است.

توجه مداوم: این نوع توجه ، بیانگر توانایی ادامه دادن پاسخ پایدار و ثابت در طی یک تکلیف پیوسته و مکرر است.

توجه انتخابی: به ظرفیت نگهداری و ابقاء یک مجموعه رفتاری یا شناختی در مواجهه با محرک های حواس پرتی اشاره دارد. بنابراین تمرین در مورد تقویت این بخش از مکانیسم توجه « رهایی از حواس پرتی» را در خود جای می دهد.

توجه تناوبی: این مورد به انعطاف پذیری روانی اشاره دارد و به فرد اجازه می دهد که تمرکز توجه خود را در بین تکالیف تغییر دهد. که نیازهای شناختی متفاوتی دارند.

توجه تقسیم شده:  که از بالاترین سطح توجه است و به توانای پاسخدهی همزمان به تکالیف چندگانه یا خواسته های کاری چندگانه می پردازد.

اما با همه این ها مهم ترین ویژگی در توجه ، انتخابی بودن محرک های مورد توجه است، و هر چه ما با محرک های متعددی مواجه شویم به ناچار روی تعداد محدودی می توان متمرکز شد. این موضوع در مورد پاسخ کودکان به محرک های آموزشی ارتباط دارد. با صرف نظر از توجه تقسیم شده که به عنوان بالاترین سطح توجه در نظر گرفته می شود می توان فرایندهای درمانی در مورد کودکان بیش فعال و کم توجه از نوع عمدتا کم توجه را به سویی پیش برد که تا مرحله توجه تناوبی تقویت شوند به ویژه با توجه به سابقه ای که در درمان و آموزش کودکان کم توجه داشته ام به نظر می رسد کار روی توجه متمرکز، توجه مداوم و توجه انتخابی، بهترین هدف درمان باشد که امروزه با بهره گیری از تکنولوژی روز می توان عملکرد یادگیری کودکان را در این زمینه تقویت کرد و مدتی است با کار روی این سه بخش از توجه با طرح ریزی های درمانی خاص خود، توانسته ام دقت و تمرکز کودکان را ارتقا دهم. امید است برنامه های آموزش و پرورش در مدارس به سمتی پیش رود که دانش آموزان نیازمند در طول روز بتوانند در کنار برنامه های درسی به برنامه های اثربخش در این زمینه بپردازند.

]]>
پرسش و پاسخ : خوابیدن کودک در اتاق و تخت خود 2011-12-29T18:57:41+01:00 2011-12-29T18:57:41+01:00 tag:http://madaraneh.mihanblog.com/post/359 زهرا پرسش:سلام. دختر من دو سال و هشتماه سن داره. اتاق خوابش رو از دو ماه پیش جدا كردم. اول همه چیز خوب بود. تا اینكه مدتیست كه نیمه شب از خواب بیدار میشه و برای خواب نزد ما می آید. تلاشها برای تنگ تر كردن جا، خرید جایزه برای خوابیدن در اتاق خودش و.. بی نتیجه است. چه كنم؟ پاسخ:در ابتدا باید بگم دراین مورد اصلا نباید شیوه جایزه دادن رو استفاده کنید، ازش بخواهید که توی چشمهای شما نگاه کنه، بهش توضیح بدید که الان دیگه دختر(پسر) بزرگی هستی و باید توی اتاق و تخت خودت بخوابی، میدونم که اولش آسون نیست پرسش:
سلام. دختر من دو سال و هشتماه سن داره. اتاق خوابش رو از دو ماه پیش جدا كردم. اول همه چیز خوب بود. تا اینكه مدتیست كه نیمه شب از خواب بیدار میشه و برای خواب نزد ما می آید. تلاشها برای تنگ تر كردن جا، خرید جایزه برای خوابیدن در اتاق خودش و.. بی نتیجه است. چه كنم؟

پاسخ:
در ابتدا باید بگم دراین مورد اصلا نباید شیوه جایزه دادن رو استفاده کنید، ازش بخواهید که توی چشمهای شما نگاه کنه، بهش توضیح بدید که الان دیگه دختر(پسر) بزرگی هستی و باید توی اتاق و تخت خودت بخوابی، میدونم که اولش آسون نیست ولی اجازه نداری که شب برای خوابیدن بیایی کنار مامان و بابا وگرنه تو رو به تخت خودت بر می گردونم. 

بعد از گفتن اینها، ازش بپرسید که حرفهای شما رو فهمید؟ و منتظر باشید که تایید کنه و در تمام این مراحل ازش بخواهید که به چشمهای شما نگاه کند.
برای اینکه این جدایی برای کودک شما راحت تر باشد، اگر عروسک مورد علاقه ای دارد که همیشه همراهش هست، کنارش بگزارید. اگر نه، یک چیزی که به شما تعلق دارد، مثل یک شال، پیراهن یا ... تا قسمتی از شما رو در کنار خودش داشته باشد و بوی مادر رو حس کند.

ولی اگر نیمه شب کنار شما آمد، شما باید به گفته خودتون عمل کنید و به تخت خودش برگردانید، حتی اگر بهانه بگیرد و گریه کند، فریاد بزند . ... ،  روزهای اول حتما سخت خواهد بود، چون کودک والدین رو تست میزند تا آنها کوتاه بیایند ولی در هر حال شما باید محکم باشید . تا  پذیرش این مرحله برای او هم راحت تر شود.

مسئله مهم این هست که از سلامت او در اتاق مطمئن باشید ، احیانا اشیائی که می توانند برایش خطرناک باشند در اتاق وجود نداشته باشه و مهم تر از همه یک برنامه ثابت و روتین داشته باشید، مثلا، شام، مسواک، جیش، قصه شب، شب خوش 

پست زیر را هم حتما مطالعه بفرمایید ، اطلاعات مفیدی بدست خواهید آورد:


http://madaraneh.mihanblog.com/post/350
]]>
پیامد استرس های مکرر در دوران بارداری بر سلامت کودکان 2011-12-12T10:08:39+01:00 2011-12-12T10:08:39+01:00 tag:http://madaraneh.mihanblog.com/post/358 امین میر موسوی             ترجمه : امین میرموسوی ScienceDaily Apr. 20, 2011    بر اساس آخرین یافته های منتشر شده در نشریه بین المللی رشد و آسیب شناسی ، استرس های متداول شامل مشکلات مالی ، روابط بین فردی، بارداری دشوار، از دست دادن شغل و مشکلات با دیگر بچه ها در خانواده و دیگر استرس های عمده در زندگی همچون مرگ یکی از اعضای خانواده در طول دوره بارداری می تواند منجر به بروز مشکلات و یا اختلال های رفتاری کودکان شود. پژوهشگران تاکید کرده اند که ما دریافتیم و

 

 

 

 

 

 

ترجمه : امین میرموسوی

ScienceDaily Apr. 20, 2011   

بر اساس آخرین یافته های منتشر شده در نشریه بین المللی رشد و آسیب شناسی ، استرس های متداول شامل مشکلات مالی ، روابط بین فردی، بارداری دشوار، از دست دادن شغل و مشکلات با دیگر بچه ها در خانواده و دیگر استرس های عمده در زندگی همچون مرگ یکی از اعضای خانواده در طول دوره بارداری می تواند منجر به بروز مشکلات و یا اختلال های رفتاری کودکان شود.

پژوهشگران تاکید کرده اند که ما دریافتیم و بر آن تاکید داریم مجموع بیشتری از استرس هاست که موجب تاثیر بر سلامت کودکان در سال های بعد می شود. استرس های کم و معمول دوران بارداری لزوما با مشکلات رفتاری همراه نیست. اما افزایش استرس ها در طول این دوره به سه مورد یا بیشتر احتمال بروز مشکلات رفتاری را در سال های بعد به ویژه دوره ابتدایی افزایش می دهد.

دکتر رابینسون در این طرح نوع واقعی استرس تجربه شده را کم اهمیت تر از تعداد استرس ها می داند. در این پژوهش سه هزار زن باردار را در طول 18 و 34 هفته از دوران بارداری با ثبت واقایع استرس زای این دوران را در نظر گرفتند. حوادث استرس زای مادران ثبت شد .رفتارهای کودکان در سنین دو، پنج، هشت، ده و چهارده سالگی به وسیله ی پرسش نامه مورد ارزیابی قرار گرفت .

37% مادران بیش از دو حادثه استرس زا را تجربه کرده بودند . و حدودا 8% مادران بیش از شش واقعه استرس زا را در دوران بارداری تجربه داشتند.

صرف نظر از قرار گرفتن در معرض استرس در رحم مادر، ویژگی های یک محیط پرورشی پس از تولد می تواند پتانسیل قوی باشد برای تغییر رشد در کودکان. این مساله می تواند به عنوان "انعطاف پذیری رشدی" مطرح باشد. به این معنی که علی رغم دوران پر استرس بارداری ،در صورت فراهم بودن محیطی مناسب مغز می تواند سازگار شود و بر رشد کودک تاثیر مثبت بگذارد.

حاصل این پژوهش پیام مهمی است به منظور حمایت اعضای خانواده و متخصصان از زنان در دوران بارداری به جهت پیشگیری از آسیب های بعد از تولد که می تواند پیامدهای آن برای خانواده سنگین باشد. اگر به چنین خانواده های در اطراف مان کمی بیندیشیم ضررهای اقتصادی ، اجتماعی و روانی آن بسیار مشهود است..

امید است پژوهش های آینده بتواند جهت درک مکانیسم های اثرگذار در پس پرده این استرس از جمله هورمون های استرس مادران، تاثیر بر دلبستگی، و سایر مسائل مربوط به والدین، عوامل اجتماعی و اقتصادی به یافته های تازه ای دست پیدا کند.

]]>
شرم.... و .... گناه 2011-11-25T02:55:18+01:00 2011-11-25T02:55:18+01:00 tag:http://madaraneh.mihanblog.com/post/357 امین میر موسوی               ترجمه : امین میرموسوی والدین با نوزادان خود به روش های مختلفی ارتباط برقرار می کنند که می تواند خنده، اخم، تشویق، عشق ورزیدن، خشم و یا لمس نکردن او باشد. پژوهشگران معتقدند نوزاد می تواند از روی تن صدا ، لحن صدا و به طور کلی زبان بدن مراقبان خود با آنها ارتباط برقرار کند و متوجه صحبت مراقبان خود بشود در نتیجه کاملا از احساس های والدینش نسبت به آنها باخبر است بنابراین والدین خسته ، ناامید ، شرمگین، عصبانی می توانند به طور غیر عمد  

 

 

 

 

 

 

ترجمه : امین میرموسوی

والدین با نوزادان خود به روش های مختلفی ارتباط برقرار می کنند که می تواند خنده، اخم، تشویق، عشق ورزیدن، خشم و یا لمس نکردن او باشد.

پژوهشگران معتقدند نوزاد می تواند از روی تن صدا ، لحن صدا و به طور کلی زبان بدن مراقبان خود با آنها ارتباط برقرار کند و متوجه صحبت مراقبان خود بشود در نتیجه کاملا از احساس های والدینش نسبت به آنها باخبر است بنابراین والدین خسته ، ناامید ، شرمگین، عصبانی می توانند به طور غیر عمد کودک را به این نتیجه برساند که "من بدم"....


یکی از این احساس هایی که در کودکان شکل می گیرد شرم و دیگری گناه است شرم و تردید مساله ای است که به بنا به گفته روان شناسان حدود 2 تا 3 سالگی ( اوایل زندگی )رخ می دهد ، اما گناه بین سه تا شش سالگی رخ می دهد.

این دو احساس شبیه هم هستند اما علت ها و راه حل های متفاوتی دارند. شرم و گناه احساساتی هستند که متاسفانه و یا خوشبختانه نقش قدرتمندی در تنظیم رفتار ایفا می کنند.متاسفانه از این جهت که می توانند به شخصیت فرد لطمه بزند و خوشبختانه از این روی که احساس گناه می تواند به کودک آگاهی دهد.

شرم توسط دامنه ای از موقعیت ها، شامل شکست های غیر اخلاقی و سرپیچی(تجاوزها) برانگیخته می شود. می توان چنین فرض کرد شرم به عنوان "همشیرِ گناه "واجد احساسات عمدتا اخلاقی است.

در حالی که هم شرم و هم گناه با ارزیابی های منفی کودک از خودش توام است ، می توان چنین تصور کرد احساس گناه طبیعی است، یک واکنش به این احساس که به کودک می گوید او کاری رو اشتباه انجام داده است .ا

ما در شرم این ارزیابی ها منجر به تخریب شخصیت کودک می شود که حاصل آن در سراسر زندگی کودک حتی در بزرگسالی آشکار است من در این جا فقط به تعدادی از پیامدهای شرم روی شخصیت و رفتار کودک تاکید کردم که بسیار بیشتر از این ها جای بحث دارد . برخی از نشانه های آسیب پذیری کودک از شرم عبارت است از :

داشتن یک باور اصلی شبیه : من بدم ، ضعیفم ، دوست داشتنی نیستم، بی عرضه ام، مثل احمقا هستم ..../ گوشه گیری و انزوای اجتماعی و یا احساس اجبار به معاشرت/  حساسیت زیاد به طرد شدن، حالت تدافعی به انتقاد / رفتار عذرخواهانه بیش از حد، اجتناب از تماس چشمی/  نگرانی بیش از حد از سرزنش و عیب جویی رفتارهای او/  احساس غیر منطقی و غیر موجه گناه، کاهش موفقیت های کسب شده/ تمرکز بیش از حد روی اشتباهات گذشته و تکرار آنها / داشتن ترس غیر منطقی از شکست و یا از دست دادن( فقدان)...

تا به این جا فقط به بخشی از مطلب پرداختم و بحث کامل و منابع استفاده شده در ترجمه به دلیل استفاده نابجا و بدون کسب اجازه در اختیار مترجم ( وبلاگ نویس) است.

]]>
یکی یه دونه ها... 2011-11-09T11:19:37+01:00 2011-11-09T11:19:37+01:00 tag:http://madaraneh.mihanblog.com/post/356 امین میر موسوی       The only child                ترجمه : امین میرموسوی       در این جا قصد دارم به بخشی از کتاب وینی کات ( نویسنده و روان درمانگر )بپردازم که  بحث تک فرزندی را مطرح کرده است آثار این نویسنده برای من جذاب است، امیدوارم برای شما هم همین طور باشد بنابراین نوشته ای که در ادامه از نظرتان می گذرد ترجمه ی بخش کوتاهی از یک فصل کتاب وینی کات می باشد، به نام تک فرزند.   م
 
 
 
The only child               
ترجمه : امین میرموسوی
 
 
 
در این جا قصد دارم به بخشی از کتاب وینی کات ( نویسنده و روان درمانگر )بپردازم که  بحث تک فرزندی را مطرح کرده است آثار این نویسنده برای من جذاب است، امیدوارم برای شما هم همین طور باشد بنابراین نوشته ای که در ادامه از نظرتان می گذرد ترجمه ی بخش کوتاهی از یک فصل کتاب وینی کات می باشد، به نام تک فرزند.
 
می خواهیم در مورد کودکانی صحبت کنم که در خانواده هایی زندگی می کنند که دارای هیچ برادر یا خواهری نیستند؛ تک فرزند می باشند. سؤال این است؛ این موضوع که کودکی، فقط تک فرزند است ، واقعاً از چه راههایی مورد توجه قرار می گیرد؟
 
 
هنگامی که به اطراف نگاه می کنم و کودکان زیادی را می بینم، پی می برم که دلایل متعدد مثبتی برای داشتن فقط یک فرزند، وجود دارند. البته در بسیاری از موارد، والدین، کاری برای داشتن خانواده ای بزرگ انجام نمی دهند اغلب، یک نقشه آگاهانه برای بیش از یک فرزند نداشتن، وجود دارد. اگر سؤال شود که چرا دو نفری که با هم ازدواج می کنند، می خواهند فقط یک بچه داشته باشند، جواب منطقی ای که می شود به این سؤال داد، مسائل اقتصادی است. «ما استطاعت مالی برای بیش از یک بچه را نداریم».
 
من واقعاً فکر می کنم که اگر والدین قادر به حمایت از خانواده ای بزرگ هستند بدون اینکه زیاد آزادی شخصی خود را از دست بدهند، چرا نسبت به این کار شک دارند؟ بدیهی ترین مضرّات این کار، عدم وجود کودکان همبازی و وجود تجربه ای غنی است که می تواند در نتیجه انواع روابط کودک با افراد بزرگتر و برادران و خواهران جوان تر ایجاد شود. بازیهای کودکانه زیادی وجود دارند که افراد بزرگسال نمی توانند با آنها در تماس باشند؛ حتی اگر آنها را بشناسند، باز هم نمی توانند برای مدتی طولانی آن طور که کودک دوست دارد، وارد آنها شوند. در صورتی که کودک همبازی دیگری نداشته باشد، جلوی رشد و پیشرفت او گرفته شده و حالات لذت و سرخوشی که مربوط به نابسامانی، بی مسئولیتی و بلااختیاری می باشند، از بین خواهند رفت؛ تمایل دارد تنها فرزندی باشد که جلوتر از سن خود است، ترجیح می دهد با افراد بزرگسال صحبت کرده و به حرف های آنها گوش کند، در کارِ خانه به مادر خود کمک کرده یا اینکه از اسباب و ابزار پدر استفاده کند. بازی کردن برای او جنبه ای احمقانه پیدا می کند. کودکانی که با هم بازی می کنند، ظرفیت نامحدودی برای کشف جزئیات بازی دارند، همچنین برای مدت طولانی بدون اینکه خسته شوند، به بازی ادامه می دهند.
 
وینی کات به نکته ارزشمندی در ادمه کتاب خود اشاره می کند او بر این باور است که برای کودک تجربه کردن ورود برادر یا خواهر جدید در خانواده، ارزشمند است و می گوید من قادر نیستم تصور زیادی از این تجربه ارزشمند داشته باشم. در یک حاملگی، چیزی اساسی وجود دارد. کودک مشاهدۀ تغییر و تحولات را در مادر خود از دست می دهد، قادر به آرام گرفتن در آغوش او نمی باشد، این امر تدریجاً دلیلی می شود بر دستیابی به مدرکی واقعی از ظهور نوزادی جدید و بازگشت همزمان مادر به حالت طبیعی.
 
 هر کودکی که چنین تجربه ای را از دست داده است و کسی که هرگز مادری را ندیده که از سینه خود به فرزند شیر دهد، او را حمام کند یا علاقمند به نوزاد باشد، در واقع کمتر از کودکی که شاهد چنین تغییرات ارزشمندی بوده، ثروت دارد. شاید کودکان کمی باشند که بخواهند در بزرگسالی، نوزادان زیادی داشته باشند، اما نمی توانند. عروسکها فقط بخشی از سلامتی (امنیت خاطر) آنها را تأمین می کنند......
 
مطالعه آثار این نویسنده ارزشمند را به خوانندگان وبلاگ توصیه می کنیم.
منبع در اختیار مترجم است.
]]>
ADD 2011-10-27T06:01:10+01:00 2011-10-27T06:01:10+01:00 tag:http://madaraneh.mihanblog.com/post/355 امین میر موسوی                           باز هم حواس پرتی...؟ نوشته : امین میرموسوی ADD یا مشکل کمبود توجه مساله ای است که برخی از بچه های زمانه ما با آن روبرو هستند، گاه با مشکل بیش فعالی(HD) همراه است که ترکیب آن AD/HDمی شود و گاه در کودکان تشخیص بیش فعالی و کم توجهی از نوع عمدتا کم توجه داده می شود که علایم متفاوت تری دارد. ADD در کودکان اغلب در سن 6 تا 12 سالگی تشخیص داده می شود &nbs

                          باز هم حواس پرتی...؟








نوشته : امین میرموسوی

ADD یا مشکل کمبود توجه مساله ای است که برخی از بچه های زمانه ما با آن روبرو هستند، گاه با مشکل بیش فعالی(HD) همراه است که ترکیب آن AD/HDمی شود و گاه در کودکان تشخیص بیش فعالی و کم توجهی از نوع عمدتا کم توجه داده می شود که علایم متفاوت تری دارد.

ADD در کودکان اغلب در سن 6 تا 12 سالگی تشخیص داده می شود  و منظور"از عدم توجه، ادامه ندادن توجه و انجام غیر مستمر تکالیف درسی است. عدم توجه می تواند به صورت توجه نکردن یا عدم پاسخدهی باشد. معیار مقایسه هم میزان توجه و پاسخ دهی کودکان همسنِ کودک است. گاهی به صورت بی نظمی، حواس پرتی و فراموش کاری نمایان می شود و یکی دیگر از ابعاد عدم توجه ، تمرکز نداشتن  و نیمه کاره رها کردن کارها، کند بودن، تغییر مکرر فعالیت ها، برنگشتن به سراغ کاری که نیمه کاره رها شده و افزایش خطا در کارهای یکنواخت است. سایر علایم کم توجهی در کودکان عبارتند از :

·         حواس پرتی خیلی سریع و عدم توانایی در گوش دادن و توجه.

·         صحبت کردن بیش از حد .

·         دشواری در به پایان رساندن وظایف محوله.

·         نیاز به حرکت به طور مداوم و بی قراری.

·         مشکل داشتن در حفظ توجه هنگام یادگیری یا انجام تکلیف.

·         جا گذاشتن چیزهایی که برای انجام تکالیف  و کارها ضروری هستند ( برای مثال فراموش کردن اسباب بازی ها، مداد ، خودکار، کتاب، هر چیز لازم دیگر.

·         پرت شدن حواس توسط محرک های فرعی، به خصوص هنگام یادگیری و نیاز به جلب توجه کودک به طور مکرر.

·         دنبال نکردن آموزش ها و تکالیف درسی، وظایف روزمره یا وظایف خود در محیط کار( نه به دلیل مخالفت یا نفهمیدن دستورالعمل و آموزش ها).

حال اگر  فکر می کنید که فرزند شما مبتلا به ADD هست بهتر است به موقع به فکر شناختن و درمان آن باشید. به خصوص روی سخنم با آن دسته والدینی است که فرزندانشان در آستانه ورود به دوره ابتدایی و یا سال دوم ابتدایی هستند، چرا که بیشتر در معرض تشخیص و بروز علایم می باشند و فصل تابستان بهترین زمان برای پی گیری است ( برخلاف برخی که معتقدند درمان کم توجهی در ایام تحصیلی بهتر نتیجه می دهد).

مواردی که شرح آن گذشت مهم ترین علایم کم توجهی بود. روش های درمانی که می تواند در این زمینه به کودکان کمک کند شامل درمان های دارویی، رویکردها و تکنیک های آموزشی است درمان های دارویی در مواردی نیاز آست که شدت علایم فوق باعث افت قابل ملاحظه عملکرد تحصیلی و کاهش آشکار سطح نمرات شود.کمبود توجه باعث می شود تا کودکان مبتلا در تکالیفی همچون دیکته نویسی، تشدید ، نقطه و برخی حروف را جا بیاندازند، حاصل ضرب ها را اشتباه بنویسند ،پاسخ ها را جا به جا  بنویسند، حتی با ضعف در حافظه کوتاه مدت مواجه اند که باعث می شود مطالبی را که معلم یاد داده است ظرف چند دقیقه فراموش کنند و یا والدین هر چه در منزل تلاش می کنند تا کودک املای صحیح کلمه ای را یاد بگیرد، او می آموزد اما روز بعد در املای کلاسی همان کلمه را اشتباه می نویسد.

اگر علایم آنقدر شدید نیست که افت قابل ملاحظه تحصیلی ایجاد کند روشهای آموزشی خلاق و تکنیک ها می تواند موثر باشد.این روش ها آمیخته با تجارب گذشته معلمان، در کنار شیوه های نوین آموزشی  و کمی خلاقیت به کار می رود. همه ی این کودکان با داشتن علایم فوق نیاز به بهره گیری از متدهای آموزشی جدیدی دارند . با توجه به علایم ، مهم ترین مهارتی که این کودکان ندارند این است که نمی دانند چگونه کاری را انجام دهند لذا پیش از این که از کودک بخواهیم تکلیفی را انجام دهد و این درخواست را با تذکر مکررِ "حواست کجاست" ...."حواستو جمع کن"..."زودباش انجام بده..."دقت کن....."، به او داشته باشیم، بهتر است نحوه انجام تکلیف را به او بیاموزیم و اگر نمی دانیم از معلم او یا کارشناس زبده ای در این زمینه راهنمایی بگیریم، تا کودک بتواند از حداکثر توانایی های خود و از تمام حواس خود استفاده کند. ماریا مونته سوری (پزشک زن ایتالیایی و یکی از بزرگان و صاحب نظران در عرصه تعلیم و تربیت) براین باور است که باید از دست های کودکان گرفته تا ذهن و مغز آنان را برای کسب تجربه مورد آموزش قرار داد. و او در جایی دیگر می گوید:" هنگامی که مشکل کنترل توجه کودک را حل کردید، در اصل، تمام مشکلات و مسائل مربوط به آموزش را حل کرده اید".

]]>
هنردرمانی 2011-10-20T02:34:17+01:00 2011-10-20T02:34:17+01:00 tag:http://madaraneh.mihanblog.com/post/354 امین میر موسوی               هنری که درمان می کند.   ترجمه : امین میرموسوی  امروزه بیشتر بچه ها اغلب با اسباب بازی های بسیار که احاطه شان کرده است، خوشحال و راضی به نظر می رسند ،اما متاسفانه برداشت اول همیشه درست نیست. در پس هر ظاهر خوشحال، مشکلات رفتاری همچون  بی دقتی، تمسخر، استرس، بی انضباطی، خشم و ... نهفته است گاهی اوقات همین تجربه های غم انگیز یا استرس ها و مسائل رفتاری تاثیر ماندگاری بر ذهن کودکان
              هنری که درمان می کند.


















 

ترجمه : امین میرموسوی

 امروزه بیشتر بچه ها اغلب با اسباب بازی های بسیار که احاطه شان کرده است، خوشحال و راضی به نظر می رسند ،اما متاسفانه برداشت اول همیشه درست نیست. در پس هر ظاهر خوشحال، مشکلات رفتاری همچون  بی دقتی، تمسخر، استرس، بی انضباطی، خشم و ... نهفته است گاهی اوقات همین تجربه های غم انگیز یا استرس ها و مسائل رفتاری تاثیر ماندگاری بر ذهن کودکان دارد که تاثیر آشکاری بر رفتار آنها می گذارد. 

حالا همه این ها به کنار، در این دنیای پرشتاب و پر استرس و جهان پویا کودکان همیشه نمی توانند با تغییرات محیط اجتماعی همچون مدرسه و مهد کودک و مقاطع بعدی تحصیل سازگار بشوند. برخی از این کودکان توانایی بیشتری برای مقابله دارند و برخی کمتر. والدین می بایست پاسخ دهی و نظارت بهتری داشته باشند و در صورت لزوم از متخصصان کمک بگیرند.....


روشی که آسان و لذت بخش است و از آن برای کمک به کودکان استفاده می شود ، هنر و تاثیر درمانی آن است. که سبب می شود کودک مهارت های جدید را بیاموزد و نیروهای خود را برای مقابله موثر در اختیار داشته باشد.

هنر درمانی چیست؟

بخشی از روان درمانی است که درمانگر با استفاده از رسانه های مختلف، تصاویر ، موزیک اقدام به تحریک روند خلاق در بیمار و به تحلیل نیازهای فرد، رشد، علائق ، نگرانی ها و تعارض ها می پردازد. هنر درمانی مبتنی بر دانش رشد انسانی است و در آن از تکنیک های درمانی متنوعی استفاده می شود. که می تواند بر مشکلات اجتماعی ، روابط بین فردی و عزت نفس پایین غلبه کند. هنر درمانی یک ابزار موثر در مشکلات بازتوانی، پزشکی، هیجانی و اجتماعی است. یکی از گرایش های هنردرمانی موسیقی درمانی است که در بازتوانی افراد با بیماری های جسمانی تاثیر شگرفی داشته است.

 به عنوان مثال می توان در عرصه پژشکی به تاثیر موسیقی درمانی بر روند گفتار نوزادانی که تحت کاشت حلزون قرار گرفته اند، پرداخت(2010).

یا این که در عرصه پزشکی موسیقی درمانی توانسته به گویایی افراد بعد از تحمل سکته مغزی که دچار آفازی (عدم توانایی در صحبت) شدند نیز کمک کند.(2010) 

بنابراین هنردرمانی در عرصه های مختلف توانایی خود را نشان داده است. اگر بخواهیم به اثربخشی دیگری از موسیقی درمانی اشاره کنیم می توان به پژوهش راسیگنو و همکاران (2009) اشاره کرد که معتقدند درس های موسیقی در مدرسه یا فعالیت های خارج از مدرسه با همراهی والدین و فرزندان می تواند اثر مثبتی بر خواندن و ریاضی در دوران اولیه کودکی و نوجوانی داشته باشد بنابراین موسیقی با پیشرفت تحصیلی در طول سال های دبیرستان ارتباط مثبتی دارد.

 روان شناسان از هنر درمانی برای کودکان بیشتر استفاده می کنند به دلیل این که کودکان به اندازه بزرگسالان  در بیان احساست توانایی ندارند. به عنوان مثال ترسیم و طراحی کلید ورود به دنیای کودک است. رنگ ها، اندازه تصاویر، محل ترسیم در صفحه همه و همه از مسائل درونی کودکان خبر می دهند.

به هر صورت هنردرمانی یک روش مدرن و رضایت بخشی است که برای غلبه بر بسیاری از مشکلات اثربخشی خود را نشان داده است و درمانگر حرفه ای به خوبی می تواند برای تشخیص مشکلات از این رویکرد بهره ببرد. 

]]>
بچه های خجالتی 2011-09-30T16:00:10+01:00 2011-09-30T16:00:10+01:00 tag:http://madaraneh.mihanblog.com/post/353 امین میر موسوی نوشته : امین میرموسوی کمرویی یا بازداری اجتماعی دوری گزیدن از فعالیت های است که در محیط کودک صورت می گیرد. در کودکان ، گریه کردن ، قشقرق، سفت کردن بدن، چسبیدن به یک شخصِ آشنا یا ماندن در کنار او، محدود کردن روابط تا حد لالی ( موتیسم) ممکن است وجود داشته باشد . احتمال دارد کودکان خردسال در موقعیت های اجتماعی کمرویی افراطی از خود نشان دهند، از تماس با دیگران کناره گیری کنند ، از شرکت در بازی های گروهی کناره گیری نمایند و به عبارتی در حاشیه فعالیت های اجتماعی باقی بمانند.





نوشته : امین میرموسوی

کمرویی یا بازداری اجتماعی دوری گزیدن از فعالیت های است که در محیط کودک صورت می گیرد. در کودکان ، گریه کردن ، قشقرق، سفت کردن بدن، چسبیدن به یک شخصِ آشنا یا ماندن در کنار او، محدود کردن روابط تا حد لالی ( موتیسم) ممکن است وجود داشته باشد . احتمال دارد کودکان خردسال در موقعیت های اجتماعی کمرویی افراطی از خود نشان دهند، از تماس با دیگران کناره گیری کنند ، از شرکت در بازی های گروهی کناره گیری نمایند و به عبارتی در حاشیه فعالیت های اجتماعی باقی بمانند.

نکته ظریفی این مشکل در دوره کودکی این است که به دلیل شروع زودرس نشانه های این مشکل در این دوره کمرویی خود را به شکل ناتوانی در دست یافتن به سطح عملکرد مورد انتظار نشان می دهد به عنوان مثال ناتوانی در دستیابی به بازی در تیم های ورزشی یا بازی در مدرسه ؛ اما کمرویی در نوجوانی خود را به شکل افت محسوس در عملکرد تحصیلی و اجتماعی فرد نشان می دهد.

  با این حال کمرویی ، الزاما چیز بدی نیست ، در برخی مواقع کمرویی می تواند مفید باشد. وقتی افراد احساس کمرویی می کنند ، این امکان وجود دارد که قبل از پریدن به داخل صحنه ای( پیش از  قرار گرفتن در آن موقعیت)  وقتی اضافی را صرف تمرین کنند و این تمرین به خصوص در مورد بچه های بزرگتری که من بارها در مدرسه به دلیل کمرو بودن دیده ام که از خواندن شعری یا اجرای نمایشی مقابل جمع می خواستند امتناع کنند ، اثربخش بوده است.

علایم کمرویی در کودکان که نیاز به مداخله روان شناس می باشد، عبارتند از :

·         مخفی شدن ، تماس چشمی محدود  یا عدم برقراری تماس چشمی، سکوت یا عدم پاسخ گویی به فرد دیگری که آغازگر صحبت بوده است.

·         بی میلی یا اجتناب افراطی از تماس چشمی با افراد غریبه در یک دوره طولانی زمانی( یعنی شش ماه یا بیشتر).

·         مشغولیت بیش از حد به فعالیت های انفرادی( انجام بازی های ویدئویی و ..)

·         کمبود بیش از حد یا نبود دوستی های نزدیک با افرادی غیر از بستگان درجه یک.

·         حساسیت فوق العاده و فقدان جرات نسبت به انتقاد ، عدم تایید یا نشانه های دیگری که طرد شدن از طرف دیگران تلقی شود.

·         نیاز افراطی به اطمینان از مورد علاقه دیگران بودن.

·         خود پنداره منفی از طریق گفتن جملات خود تحقیر کننده مکرر، مقایسه منفی و نامطلوب خود با دیگران و تصور خود به عنوان فردی فاقد جذابیت اجتماعی.

·         آشفتگی شدید فیزیولوژیک در موقعیت های اجتماعی ، تپش قلب ، خشکی دهان، تنش عضلانی، لرزش.

·         بی میلی  نسبت به درگیر شدن در فعالیت های جدید با دوستان.

در این جا چند راهکار برای حل مشکل کودکان کمرو که برخی از علایم فوق را داشته باشند، می دهیم:

ü       به کودک کمرو مسئولیت هایی بدهید؛ نظیر بردن پیغام برای کسی، غذا دادن به حیوانات، آب دادن به گیاهان، کمک به منشی مدرسه در پاسخ دادن به تلفن ها ، تقسیم کردن غذا، اما دقت کنید که کارهای ناراحت کننده که او را تحت فشار بگذارد ، ندهید.

ü       روان شناسان می توانند به کودکان کمرو مهارت های اجتماعی را به خصوص برای استفاده در مدرسه آموزش دهند که شامل : مهارت های گفتگو ، سوال کردن، توضیح و پاسخ دادن، تماس چشمی برقرار کردن می شود.

ü       سعی نکنید با سر به سر گذاشتن با کودکان کمرو با پیش کشیدن خجالتی بودن آنها یا بدون آمادگی قبلی سخنرانی کردن جلو یک عده، اسباب ناراحتی این کودکان را فراهم آورید.

در پایان ، لازم به دکر است که اگر شما والدین تاکنون بیش از حد در تربیت فرزند خود حمایت گر بوده اید ببینید کجا وابستگی و اضطراب اجتماعی فرزند خود را تقویت نموده اید.

 

 

]]>