وبلاگ گروهی مادرانه

تو بلوری،گل نازی،گل ناز،خنده کن کودک من،بنشین،مثل پروانه ی شاد،بر گل دامن من،کودکم،از تو جانم به تن است،جایت آغوش من است. دولت آ

چهارشنبه 24 آبان 1385

چشم ها آشکار کننده سلامتی انسان هستند

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: خبر، 

آزیتا آبان ۸۵

دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که با دقت و توجه کافی به حالت چشم ها میتوان وجود بیماریهای خطرناک در انسان را تشخیص داد.

به طور سنتی با آزمایشاتی که از چشم به عمل میاید میتوان مشکلات بینایی را تشخیص داده و به معالجه آنها پرداخت. اما پرفسور امانوئل روزن از کلینک بینائی در منچستر انگلسننان میگوید با استفاده از دستگاه بینایی سنجی کمتر از سه دقیقه میتوان علائم اولیه ابتلا به امراضی مانند بیماریهای قلبی ، سرطان و دیابت را تشخیص داده و به بیماران مبتلا کمک نمود.

وی میگوید چشم انسان هشدار دهنده اولیه قبل از بروز بیماری میباشد زیرا رگهای خونی چشم ها بازتاب کوچکی از سیستم گردش خون در بدن است.

برای مثال گرفتگی شریانهای چشم به احتمال زیاد مشخص کننده گرفتگی شریانها در قسمتهای دیگری از بدن میباشد.

شروع سرطان خون نیز میتواند با پارگی و خونریزی های سطحی رگهای خونی چشم آغاز شود که این مورد نیز یکی از علائم ابتلا به بیماری دیابت است که سبب کوری میگردد.

تورم اعصاب چشم و وجود لکه های خون در روی شبکیه نیز از علائم اولیه تومور مغزی میباشد . فشار خون بالا میتواند به رگهای خونی چشم آسیب رسانده و سبب پارگی و خونریزی آنها گردد.

پرفسور روزن توانست پس از معاینه چشمان یکی از بیمارانش ابتلا به سرطان سینه را در وی تشخیص دهد زیرا پشت چشم های این خانم تورم زیادی داشت که این علامت نشانه سرطان سینه از نوع درجه دو میباشد.

شبکیه قسمت حساس چشم است که تصاویر روی آن منعکس میگردد و اعصاب بینایی در این قسمت قرار دارد که به مغز و سیستم مرکزی اعصاب مرتبط است بنابراین هر گونه تغییر در شبکیه بیانگر تغییر در سایر قسمت های بدن نیز خواهد بود.

برگرفته از مجله اینترنتی فریا

سه شنبه 23 آبان 1385

ترس از مدرسه

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: کودک و مفاهیم اجتماعی، 

ترس از مدرسه

آزیتا آبان ۸۵

اشاره: هنوز چند روزی به شروع فصل مدرسه باقی نمانده بود که فرید کوچولو، با مامان تو خیابون ها، کوچه و بازارها از این مغازه به آن مغازه به دنبال خرید لباس فرم مناسبی بودند، که مدرسه گفته بود. حتماً باید رنگش سرمه ای با خطهای سفید روی آستین باشد! برای خواهر بزرگش هم روپوشی کرم رنگ با مقنعه ای سرمه ای که مخصوص بچه های راهنمایی بود! مجید برادر بزرگترش هم باید کله اش را نمره چهار می‌زد! دل تو دلش نبود، نمی فهمید اینقدر التهاب مامان و خواهر بزرگش از چیه؟ او دائم تو خانه می‌گفت: باز هم شروع شد، باید و سختگیری های مدیر و ناظم و اخم و تخم معلم را تحمل کنیم! باز هم تنبیه! باز هم درس! تکلیف و جریمه! حیف، چقدر زود گذشت، کاش اصلاً مدرسه نمی رفتیم! طفلک فرید، اینها را که می‌شنید و صحبت های مامان رو که می‌گفت توی مدرسه مواظب باش این کار را نکنی . درس نخوانی، خانم معلم کتکت می‌زند و شنیده بود، بچه های شیطون را می‌اندازند تو اتاق های تاریک و... بابا می‌گفت آخر که چی لیسانس بگیرند، بیکار و بی عار، ویلون تو خیابونها. فرید کوچولو اینها را می‌شنود . پاک ترس ورش می‌دارد، یعنی مدرسه اینقدر بده! چقدر سختگیرن! چند روز مونده به شروع سال پاشو توی یک کفش می‌کنه که من مدرسه نمی روم، جیغ می‌کشید و گریه می‌کرد که مدرسه را دوست ندارم. دلیل اینکه بچه‌ها از مدرسه رفتن می‌ترسند چیست؟

ترس: Fear

روانشناسان معتقدند ترس یک حالت هیجانی است نسبت به خطر یا یک محرک مضر که شخص از آن آگاه است. عامل ترس می‌تواند یک شی ء باشد، یک انسان یا مسئله و موقعیت مشخص.

مدرسه هراسی یا ترس از مدرسه

ترس غیر منطقی از مدرسه در واقع معادل واژه School refusal به معنی امتناع از مدرسه رفتن است و یکی از نشانه های اضطراب جدائی از والدین، خانه، خانواده یا شرایطی است که به آن دلبسته و وابسته شده بود.

- امتناع از مدرسه رفتن در هر سنی دیده می‌شود، اما معمولاً در ابتدای هر مقطع به صورت واضح تر و عینی تر خود را نشان می‌دهد. تقریباً این مسئله در بین پسرها و دخترها در سنین آغاز مدرسه به طور یکسان دیده می‌شود، اما در سطوح بالاتر با اندکی تفاوت از یکدیگر سبقت می‌گیرند. در خانواده هایی که بچه‌ها با فاصله های زیاد از یکدیگر متولد می‌شوند شایعتر بوده و همانطور که گفته شد شایع ترین دلیل ترس از مدرسه در بین کودکان و در بدو ورود به مدرسه ناشی از اضطراب جدایی از والدین بخصوص مادر است.

- معمولاً مادران بچه هایی که دچار اضطراب جدایی هستند شخصیتی افراطی، مضطرب، بیش از اندازه حمایت کننده، مردد، غیرمنطقی، حساس و عاطفی (سمپاتیک) دارند که اضطراب خود را با بیان افکار منفی و اضطراب آلود و عمل خود به بچه‌ها منتقل می‌کنند.

- اغلب مادران کودکانی که ترس از مدرسه رفتن دارند، افرادی وسواسی، کم تحمل، نکته سنج و موشکاف هستند که احتمالاً خود یا یکی از نزدیکانشان در کودکی دچار همین مشکل بوده اند.

- ترس یا امتناع از مدرسه بیش از آنکه علت شخصیتی، عاطفی یا... داشته باشد، ناشی از یادگیری است. مادر یا پدری که در ارتباط خود با کودکان مفاهیم و نکته های منفی از محرکها و مکانهایی مثل مدرسه یا درس خواندن می‌دهند وقتی تجربه های منفی توأم با وحشت و ترس و اضطراب، خود را از دوران تحصیل و مدرسه، تنبیه و توبیخ‌ها به بچه‌ها انتقال می‌دهند و از آنها می‌خواهند مواظب رفتارهایشان باشند، خواه ناخواه، بذر امتناع و ترس از مدرسه را در افکار آنان می‌کارند.

یک تجربه

- علی کلانترزاده دانش آموز کلاس پنجم ابتدایی می‌گوید:من هیچ وقت از مدرسه رفتن نترسیدم، یادم می‌آید هفته اول مهر بود، درست تا یک هفته هیچ تکلیف و مشق به ما ندادند، فقط خانم معلم می‌آمد در مورد کتابها و درسهایمان چیزهایی می‌گفت و می‌رفت، همیشه لبخند می‌زد، هیچ وقت ندیدم اخم کند یا کسی را کتک بزند.
یادم می‌آید بعضی از بچه‌ها با مامان هاشون اومده بودند مدرسه، چندتایی گریه می‌کردن، خانم معلم با خنده به بچه‌ها گفت، بگین مامانتون بره خونه، بچه‌ها هم رفتن به مامانها گفتند برن خونه.
خانم معلم با مهربانی توضیح می‌داد از هفته آینده دفترچه بیاریم و مشقهایمان را چطور بنویسیم. خیلی از او خوشم آمده بود.
از علی می‌پرسم چطور شد از مدرسه رفتن نترسیدی؟ می‌گوید: آخه مامان من معلم بود، قبل از شروع مدرسه من را با خودش آورد مدرسه و با ناظم و معلم‌ها بازی می‌کردیم، با بچه های کلاس پنجم دوست شده بودیم.
مامان همیشه تو خونه از معلم ها، مهربانی هاشون و دلسوزی هاشون تعریف می‌کرد. راستش هیچ ترسی نداشتم، اما یکی دو تا از بچه‌ها هی گریه می‌کردند. تا جایی که با چند تا از بچه‌ها دست‌ها و پاهاشون را گرفتیم، آوردیم کلاس، همین که خانم معلم چند تا شکلات به اونها داد ساکت شدند و یادشان رفت برای چی گریه می‌کردند.
- یعنی هیچ وقت نشده از مدرسه بترسی؟ راستش یادمه فقط یک بار کودکستان وقتی مادرم من رو تنها گذاشت و رفت تا ۵ دقیقه گریه می‌کردم! اما خانم معلم وقتی تشویقم کرد بازی کنم و نقاشی بکشم همه چیز را فراموش کردم.

ترس از مدرسه در مقاطع مختلف
تجربه نشان داده امتناع یا ترس از مدرسه در هر سنی دیده می‌شود. اما علت‌ها و دلایل متفاوتی دارد.

مقطع ابتدایی: نقش والدین و اضطراب جدایی این سن مصادف است با ساخت طرح واره هایی از محیط اطراف که توسط نزدیک ترین افراد به فرد انتقال داده می‌شود، کودک ۶ یا ۷ ساله آمادگی بسیار زیادی برای دریافت، ذخیره و حفظ اطلاعاتی دارد که نزدیکان به خصوص پدر و مادر، خواهر و برادر، در مورد یک شیء، مسئله، مکان یا فرد به او می‌دهند. هر گونه برداشت منفی و انتقال آن به کودک، التهاب، دلواپسی، تشویش، اضطراب و ناراحتی یا آرامش، انگیزه مثبت، تلاش و کوشش، شادمانی و هیجانات مثبت می‌تواند در واکنش کودک یک مسئله مؤثر باشد.

آنچه والدین به صورت احساس، افکار، اعمال و گفتار به فرزندشان انتقال می‌دهند، بخصوص در این سن او را نسبت به حضور یا عدم حضور (مثلاً در مدرسه و کلاس) تهییج می‌کند. ایجاد باورهای غلط نسبت به معلم، ایجاد یأس و یا ناامیدی از آینده، بیان و ابراز تشویش و نگرانی از چگونگی حضور بچه‌ها در مدرسه و... حساسیت منفی و واکنش عاطفی او را در پی خواهد داشت و هر گونه تأکید و تحریک کودک در این شرایط به حضور در مدرسه شدت واکنشها را افزوده و نتیجه منفی به بار می‌آورد.

اضطراب جدایی
عامل دیگر، اضطراب کودک از جدا شدن و از دست دادن تکیه گاه، پناهگاه و وابستگی به مادر است. معمولاً مادران سعی در وابسته نمودن کودکان به خویش دارند و به واکنشهای عاطفی آنان نسبت به ترک پاسخ می‌دهند که در طولانی مدت و در هنگام وارد شدن به محلی ناآشنا یا تغییر مکان بدون حضور مادر، دچار نوعی حالات اضطراب به نام اضطراب جدایی Anxiet separation می‌شود که خصوصیات آن اضطراب شدید، موقع جدا شدن از افرادی است که کودک وابستگی مهمی نسبت به آنها دارد. این وابستگی می‌تواند به خانه یا محیط های آشنا هم باشد، گاهی در بچه‌ها هنگام جدا شدن از مادر حتی نشانه هایی از هراس هم دیده می‌شود، که فراتر از آنچه که از سطح رشد آنها انتظار می‌رود، است.

راهنمایی
در این سن اضطراب جدایی جای خود را به امتناع از مدرسه رفتن می‌دهد، در واقع در این مقطع امتناع از مدرسه رفتن مطرح می‌شود نه ترس و آن به دلیل کسب تجربه های عینی است از حضور در مدارس ابتدایی، مشاهده رفتارها، ارائه اطلاعات واقعی یا غیرواقعی از مقطع تازه، توسط همسالان، افراد خانواده و غیره، وابسته شدن و عادت به حضور یک معلم در تمامی دروس ، تعداد کم دانش آموزان کلاس و ترس از حضور در کلاسهای حجیم یا معلم های مرد (بیشتر برای پسرها) ، عدم آگاهی نسبت به مقطع، قوانین و مقررات مدرسه، سختگیری کادر اجرایی و دبیران و در صورتی که از نظر آموزشی ضعیف بوده باشند، ترس از ناتوانی و شکست تحصیلی.
این دوره از حساسترین دوران زندگی فرد است. تحولات مربوط به بلوغ، رشد فکری و روانی، تمایل به استقلال طلبی، تغییر در ارزشها و تحولات جسمانی از این سن آغاز می‌شود.

نوجوان در این سن بسیار حساس، زودباور و تأثیرپذیر است. تجربه های قبلی از نحوه رفتار معلم، محیط آموزشی، ناظم و مدیر و روابط با همسالان در چگونگی واکنش او نسبت به محیط تازه مؤثر است.
بی تردید در آغاز هر پایه به طور طبیعی مواجه با نوعی دلشوره اضطراب و نگرانی نوجوانان در برخورد با محیط تازه تحصیلی خواهیم بود.
اخلاق و رفتار معلم، طرز تفکر او، سطح فرهنگی، کیفیت و نحوه آموزش دروس، و برخوردش با مسایل و مشکلات بچه ها، روش کلاسداری و تدریسش و شیوه های انضباطی او، جاذبه و دافعه اش ، تشویق و تنبیه، نظم و ترتیب در دوره ابتدایی و آغاز دوره راهنمایی تأثیر سازنده یا مخرب در افکار و واکنشهای او به محیط تازه دارد.

متوسطه
این دوره همراه با تغییر در نگرشها! باورها، ارزشها، تغییرات بلوغ و تحول عمیق در لایه های مختلف شخصیت است. با ورود به مقطع نظری نوجوان دوره وابستگی به والدین، کودکی و مطیع بودن را کنار می‌گذارد. اما نه به طور کامل! والدین به علت تغییر در ظاهر فیزیکی و سعی در مستقل شدن نوجوان، او را رها می‌کنند. (در واقع استقلال می‌دهند) اما نوجوانانی که تا این سن چه از لحاظ درسی و چه تربیتی تحت تأثیر والدین بخصوص مادران، اتکا و حمایت او بودند، ناگهان خود را بدون حامی تنها در محیطی بسیار شلوغ افرادی سختگیر و (از دید خود) خشن می‌بیند. تجربه سختگیریها، شکستهای درسی، توبیخ، بدرفتاری مسئولان مدرسه، تندخویی و خشونت از طرف معلم و... او را نسبت به حضور در محیط مدرسه بیزار می‌کند. تغییر در حجم، کیفیت و موضوع کتب درسی و افزایش تعداد دروس و ناآشنایی با واحدهای درسی و... در نخستین روزهای حضور در مدرسه او را دچار حالات عصبی و عاطفی می‌کند، که در نهایت احتمال امتناع از مدرسه رفتن و نهایتاً در صورت برخورد واکنشهای جسمانی مثل سردرد، دل درد، حالات تهوع و بیماریهای ناگهانی از خود نشان می‌دهند (این مسئله در تمامی مقاطع دیده می‌شود.)

عامل پنهان
آنچه معمولاً مورد کم توجهی مسئولان و دست اندرکاران مدارس و آموزش و پرورش قرار می‌گیرد، توجه به فضا و محیط فیزیکی مدارس است! با یک نگاه به کودکستان‌ها و پیش دبستانها می‌بینیم از کوچکترین فضایی برای جلب توجه به ایجاد شوق در بچه‌ها استفاده می‌کنند. جذابیت، شادابی و طراوت محیط آموزشی نقش مهمی در جذب، ایجاد آرامش درونی و علاقه به حضور در مدرسه دارد. کمتر مدرسه ای را می‌بینید که دیوارهایش آجری نباشد! یکی از مسئولان آموزش و پرورش منطقه غرب تهران می‌گفت: وقتی دیواره‌ها و محیط دبستان کنار اداره را می‌بینیم با آن پرچم روی دیوار و صبحگاهی، به یاد پادگان های اطراف تهران می‌افتم! بچه های مثل سرباز توی صف ایستاده و به زور خود را کنترل می‌کنند!
در واقع در مقطع ابتدایی جذابیت و زیبایی فضای مدرسه و استفاده از رنگ های شاد و تصاویر جذاب و جالب به همراه وجود فضای سبز در مدرسه می‌تواند در تغییر نگرش و کاهش اضطراب بچه‌ها مفید باشد. کلاسهای کوچک و تاریک یا بسیار وسیع با تعداد زیاد دانش آموز، بچه‌ها را در نخستین تجربه حضور در مدرسه وحشت زده می‌کند! سال قبل در یک نظر سنجی که از بچه‌ها به عمل آوردم، اکثراً معتقد بودند مدرسه مثل زندان است!
بچه‌ها مثل سرباز باید مراقب هر نوع رفتاری باشند! همه چیز درس است! معلم‌ها اغلب کم حوصله، عصبانی و زودرنج می‌باشند. هر چند هستند معلم هایی بسیار پر نشاط، شاداب و خنده رو...

راهکار
والدین تجارب افکار بازخوردهای منفی خود را به کودکان و نوجوانان انتقال ندهند، با تأکید بر مراحل مختلف رشد کودکی و نوجوانی و تغییرات هر مرحله والدین رفتارهای خود را متناسب با این تغییرات، تغییر دهند. در سنین ابتدایی از ترساندن بچه ها، ایجاد رعب و ترس از معلم، تشبیهات (اگر بچه خوبی نباشی میگم معلم تو را تو کلاس حبس کند) خودداری کنند. خاطرات، یادواره‌ها و تجارب مثبت، شاد و جالب خود با معلم های دوره ابتدایی را با بچه‌ها در میان بگذارند، از معلم‌ها با القاب خوب (با لبخند) یاد کنند. آنها را مهربان و دلسوز بدانند و به بچه‌ها انتقال دهند، پیش از آغاز مدرسه آنها را با مسئولین، معلم‌ها و محیط مدرسه آشنا کنند، به هیچ وجه به خاطر ضعف در فهم یا انجام تکالیف، تنبیه یا توبیخ نکنند. بچه های دیگر را به رخشان نکشند، تفریحات آنها را محدود نکنند، و دلیلش را مدرسه رفتن قلمداد نکنند. بچه‌ها را در دوره ابتدایی به خود وابسته نکنند، سعی کنند روشها را به آنها بیاموزند و بگذارند خودشان با کمک و یاری والدین در حد اعتدال تکالیفشان را انجام دهند. برای جلوگیری از انزواطلبی و دوری گزینی سعی کنند از دبیران در منزل استفاده نکنند، آنها را تا می‌توانند در محیط های آموزشی و حضور در جمع قرار دهند.

نکاتی برای مسئولان
برای کاهش هر چه بیشتر مشکل امتناع از مدرسه سعی کنید در هر مقطع از وجود کارشناسان روان شناسی و مشاوره به صورت مستمر در مدرسه بخصوص ابتدایی و راهنمایی استفاده کنید. مشاور با ایجاد روابط عاطفی پایدار خواهد توانست بچه‌ها و نوجوانان را جهت ورود به مقاطع مختلف آماده و شیوه برخورد با مسایل و مشکلات عاطفی و آموزشی را به آنها بیاموزد.
"محیط آموزشی و فیزیکی مدرسه‌ها را شاد کنیم، جذابیت مهمترین عامل جذب بچه هاست."



روزنامه همشهری

دوشنبه 22 آبان 1385

با سیر و پیاز به جنگ سرطان بروید!

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: تغذیه قبل و پس از زایمان، 

توصیه دانشمندان این است كه هر روز مقداری سیر و پیاز در رژیم غذایی خود داشته باشید.

دلیل این توصیه وجود بیش از 30 نوع تركیبات شیمیایی مختلف در سیر و پیاز است كه با عوامل سرطان‌زا می‌جنگند.

از جمله مهمترین این مواد می‌توان به دی‌آلیل سولفاید كوئورستین اشاره كرد كه به خصوص با عوامل سرطان‌زایی نظیر نیتروزآمین‌ها و آفلاتوكسین‌ها كه در ایجاد سرطان معده، ریه و كبد نقش دارند مبارزه می‌كنند.

تحقیقات مؤسسه ملی سرطان آمریكا، نشان می‌د‌هد در بخش‌هایی از ایالت جورجیا كه مركز رویش پیاز معروف ویدالیا است، تعداد اشخاص مبتلا به سرطان معده، نصف سایر بخش‌های جورجیا و یك سوم تعداد مبتلایان به سرطان در بقیه نواحی آمریكا است.

همچنین دانشمندان دانشگاه هاروارد با مخلوط كردن سیر خرد و له شده در آب آشامیدنی جانوران آزمایشگاهی آنها را در مقابل سرطان مصون ساختند.

دكتر مایكل وارگوویچ در مركز سرطان اندرسن در هوستون طی تحقیقی دریافته است كه مصرف سیر و پیاز به دلیل وجود آللیل سولفاید در آنها تا 75 درصد از سرطان جلوگیری می‌كند، همچنین تركیب فوق قادر به جلوگیری از سرطان سینه به میزان 70 درصد است.

توصیه اغلب كارشناسان اولویت مصرف انواع رنگی پیاز به دلیل دارا بودن رنگ‌دانه‌هایی است كه خاصیت آنتی اكسیدانی قوی دارند.

برگرفته از همشهری توسط آزیتا

امروزه مایکروویوها از اجزای اصلی هر آشپزخانه به حساب می آیند، تقریبا از زمانی که استفاده از این وسیله رواج پیدا کرده این شبهه وجود داشته که اشعه ای که به هنگام پخت غذاها از این دستگاه ساتع می شود، مواد مغذی موجود در سبزیجات و خوراکی ها را از بین می برد یا خیر؟

بنابر مطالعات اخیر انجام شده، واقعیت درست عکس آن چیزی است که تا به امروز از گوشه و کنار به گوش رسیده است؛ هر روش پختی ممکن است ویتامین ها و مواد مغذی خوراکی ها را از بین ببرد و تنها فاکتورهایی که در قوت و ضعف این قضیه نقش دارند عبارتند از :

- مدت زمان پخت
- مقدار مایعی که در پخت ماده غذایی به کار رفته
- درجه حرارت پخت

از آنجائیکه اجاق های مایکروویو معمولا نسبت به روش های سنتی پخت غذاها، حرارت و زمان پخت کمتری صرف می کنند، کمترین تخریب را بر ویتامین ها به جا می گذارند. حساس ترین ویتامین ها به حرارت، ویتامین های محلول در آب مانند فولیک اسید، ویتامینB وC هستند که در سبزیجات به وفور یافت می شوند.

در تحقیقات اخیر انجام شده در دانشگاه Cornell آمریکا، دانشمندان تاثیرات ناشی از پخت ویتامین های محلول در آب را که در سبزی ها موجود هستند، مورد مطالعه قرار داده اند و به نتایج جالب توجهی دست پیدا کردند.

به طور مثال آنها دریافتند اسفناج جزو سبزیجاتی است که تقریبا تمام آهن موجودش را پس از پخت در مایکروویو حفظ می کند، اما زمانی که بر روی اجاق گاز پخته می شود تقریبا 77 درصد از این ویتامین را از دست می دهد؛ به علاوه گوشتی که در مایکروویو پخته می شود در مقایسه با پخت سنتی در صد مواد سرطان زایش کمتر است.

وقتی بحث سبزیجات مطرح می شود، مقدار آب افزودنی تاثیر بسیاری بر از دست دادن مواد مغذی دارد. به طور کلی نتایج تحقیقات فوق تاکیدی است بر این امر که بسیاری از سبزیجات زمانی که بدون آب در مایکروویو یا بخارپز پخته می شوند، قسمت اعظم ویتامین ها و مواد مغذی شان دست نخورده باقی مانده و حفظ می شود.


 برگرفته از سایت فریا

یکشنبه 21 آبان 1385

سقط جنین در ژاپن

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: ناباروری، 

بیمارستانی در ژاپن در نظر دارد یک «گیشه نوزادان» ایجاد کند تا مادران بتوانند بی‌آنکه هویت آنها فاش شود، نوزادان خود را آنجا رها کنند تا بچه‌ها بعدا از سوی سایر خانواده‌ها به فرزندی پذیرفته شوند.

به گزارش «بی.بی.سی»، مقام‌های بیمارستان جیکی در جنوب ژاپن می‌گویند یک پنجره کوچک در یکی از دیوارهای بیرونی ساختمان بیمارستان ایجاد خواهد شد تا بچه در آن قرار داده شود.
وقتی بچه داخل گیشه گذاشته شد زنگی به صدا در می‌آید تا خدمه بیمارستان از وجود آن آگاه شوند.

تاییجی‌هاسودا مدیر بیمارستان به روزنامه «آساهی شیمبان» گفت که امیدوار است این اقدام به کاهش موارد سقط جنین منجر شود.
این روزنامه نوشت: بیمارستان جیکی پس از آگاه شدن از طرحی مشابه در آلمان تصمیم به این کار گرفت.

«گیشه نوزادان» در صورت تایید دولت محلی احتمالا تا پیش از پایان سال جاری ایجاد خواهد شد.
یک مقام بیمارستان گفت: «با نصب این گیشه، می‌خواهیم هم والدین و هم بچه‌ها را نجات دهیم».

شاید کسانی باشند که به این ایده بدبین باشند، اما نباید تظاهر کنیم که بچه‌های رها شده را نمی‌بینیم و آنها را به حال خود بگذاریم تا بمیرند. بچه‌ها گناهی نکرده‌اند.

نرخ موارد سقط جنین در ژاپن نسبتا بالاست در حالی که سنتا قبول فرزندخوانده در این کشور متداول نیست.
 برگرفته از سایت بازتاب

یکشنبه 21 آبان 1385

حقایقی در باره نحوه لبخند زدن

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: خبر، 

دانشمندان در تحقیقات جدید خود به این نتیجه رسیده اند که شباهت لبخند انسان به لبخند والدینش به سبب زندگی کردن با آنان نمیباشد بلکه به علت ژنی است که فرد از پدر و مادر خود به ارث برده است.

به منظور پی بردن به این امر که حالت صورت در زمان لبخند زدن یک امر تقلیدی است و یا وراثتی دانشمندان آزمایشاتی را بر روی افراد نابینا انجام دادند.

عموما تصور میشود که افراد نابینا توسط حس لامسه حالات صورت افراد را درک کرده و از آن الگوبرداری میکنند.

اما نابینایان میگویند بدون داشتن یک تصویر ذهنی از چهره افراد بسیار مشکل است که بوسیله دستها حالات روحی افراد را از روی صورت تشخیص و از آن تقلید کرد.

دکتر اویتا نئوو (Eviatar Nevo) و همکارانش از 21 نابینا و 30 نفر از والدین این افراد در این تحقیق در خواست کردند که خاطره ای که در گذشته سبب بر انگیختن احساسات آنها میشود بیاد بیاورند و راجع به آن اظهار نظر کنند و که در پی آن از این اشخاص فیلم برداری به عمل آمد.

در پایان این آزمایش دانشمندان در حدود 43 نوع از حرکات مختلف صورت که این افراد برای بیان احساسات خود بکار برده بودند شناسائی کردند.

محققین دریافتند که 80 در صد حرکات صورت افراد نابینا شبیه افراد خانواده خود بوده و این یافته دانشمندان را متقاعد کرد که توارث سبب این شباهت در حالات و حرکات صورت این افراد شده است که بارزترین آن مشابهت در نحوه خندیدن آنان بود.

بطور کلی بیان احساساتی مانند خوشی، عصبانیت، غم، تنفر افراد نابینا که توسط حرکات صورت ابراز شده بود دقیقا شبیه افراد خانواده آنان بود و این مطلب را به محققین ثابت نمود که نوع لبخند افراد موروثی است و نه اکتسابی.
برگرفته از سایت فریا

شنبه 20 آبان 1385

کودکان بیش فعال

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: خبر، 

با آغاز فصل مدرسه، معلمین و اولیا در رفتار کودکانی که تازه به مدرسه رفته و سالهای اول دبستان را میگذرانند، متوجه مسائلی میشوند که گاهی آنها را به حواس پرتی، شیطنت، عدم علاقه به درس و بازیگوشی نسبت میدهند.

درحالی که چنین رفتارهایی ممکن است به سادگی از "تیزهوشی" این کودک سرچشمه گرفته باشد. مطلب زیر را برای جلوگیری از چنین قضاوتهای سریع درباره تواناییها و رفتارهای چنین کودکانی تهیه کرده ایم و امیدواریم مفید واقع شود.

کم توجهی ناشی از بیش فعالی و تیزهوشی

نوشته جیمز تی. وب (James T Webb) و دایان لاتیمر (Diane Latimer)


معلمین هوارد (Howard) میگوید که او اصلا در حد توانایی خود کار نمیکند. او تکالیفش را تمام نمیکند یا اینکه بدون نوشتن مراحل کار، تنها به نوشتن پاسخ اکتفا میکند، دستخط و دیکته اش بد است، در جای خود بی قرار است، با دیگران صحبت میکند و معمولا کلاس را با کارهایش مختل میکند.

او مدتی علاقه داشت که با فریاد و بدون نوبت پاسخ سوال معلم را بدهد(که غالبا هم صحیحی بود) اما مدتی است که در عالم رویا به سر برده یا حواسش پرت است. آیا هوارد دچار کم توجهی ناشی از بیش فعالی(ADHD) شده یا تیز هوش یا شاید هر دو اینهاست؟

بارها پیش آمده که کودکان با هوش به خاطر نشان دادن رفتارهای خاصی چون بیقراری، بی توجهی، میزان بالای فعالیت و رویابافی، که معمولا به عنوان نشانه های ADHD مطرح شده اند، سر از مطب روان پزشک یا پزشک اطفال درمی آورند.

بنابر گزارش رسمی مرکز تشخیص و آمارگیری بیماریهای روانی، 14 ویژگی که در کودکان مبتلا به ADHD دیده میشوند به ترتیب زیر فهرست شده اند. کودک در صورت دارا بودن 8 مورد از این ویژگیها که باید در سنین قبل از 7 سالگی بروز کرده و حداقل تا 6 ماه دوام یافته باشند، میتواند دارای ADHD تشخیص داده شود :

1. هنگام نشستن معمولا دستها یا پاهایش بی قرارند یا مدام در جا خود حرکت میکند (این حالت در نوجوانان ممکن است به احساس بیقراری ذهنی محدود شود)
2. هنگامی که از او خواسته شده بنشیند یا باید در جایی نشسته بماند، انجام این کار برایش بسیار مشکل است.
3. به سادگی و با کمترین عامل خارجی دچار حواس پرتی میشود.
4. در بازیها یا موارد مشابه حضور در گروه، منتظر نوبت شدن برایش مشکل است.
5. معمولا قبل از به پایان رسیدن یک پرسش،فورا و بدون فکر پاسخ را بیان میکند.
6. بدون اینکه قصد لجاجت یا مخالفت داشته و یا اینکه در درک مساله مشکل داشته باشد، انجام کارهایی که از روی یک دستور خاص و به ترتیب مشخص شده باشد، برایش مشکل است.
7. توجه ممتد به یک کار یا بازی برایش مشکل است.
8. معمولا از یک کار ناتمام سراغ کار دیگری میرود.
9. بی سر و صدا بازی کردن برایش مشکل است.
10. معمولا زیاد حرف میزند.
11. معمولا میان صحبت دیگران پریده یا به طور ناخوانده وارد جمع، بازی و ... میشود.
12. بیشتر اوقات چنین به نظر میرسد هنگامی که با او صحبت میشود به حرفهای گوینده توجهی ندارد.
13. معمولا وسایل مهم و ضروری خود (مانند کتاب، اسباب بازی یا نوشت افزار) را در مدرسه یا خانه گم میکند.
14. غالبا بدون توجه به عواقب آن و بدون اینکه به دنبال هیجان باشد، کارهای خطرناکی انجام میدهد. (برای مثال بدون توجه به وسط خیابان مبپرد)


البته، تقریبا تمام این رفتارها در کودکان تیزهوش، مستعد و خلاق نیز دیده میشود. تا حدود سال 1998، چندان به تشابهات و تفاوتهای میان این دو توجه نشده بود و به همین دلیل مشکل اختلال شخصیت در میان اعضای این دو گروه بسیار دیده میشد. بسیاری اوقات، افراد متخصص تنها با شنیدن شرح رفتار کودک از والدین و معلم، به بیش فعالی کودک رای میدادند. اگر در میان آزمونهای اندکی از کودک نیز انجام میگرفت، از آنها برای تاکید گفته های والدین استفاده میشد.

کودکانی که به اندازه کافی خوش شانس بوده و یک معاینه کامل (شامل آزمایش آلرژی و مشکلات سوخت و سازی دیگر) و معاینات مفصل روانشناسانه که شامل ارزیابی هوش، موفقیتها و موقعیت احساسی از آنها به عمل می آمد، شانس بیشتری برای تشخیص واقعی دلیل حالات خود داشتند زیرا بدون معاینات تخصصی، تشخیص این دو حالت بسیار مشکل است.

چگونه والدین و معلمین حالت صحیح را تشخیص دهند؟
رفتارهای ظاهرا مشابه میان تیزهوشی و بیش فعالی دارای تفاوتهایی جزیی اما تعیین کننده هستند که تعدادی از آنها را در دو فهرست زیر مشاهده میکنید :

رفتارهای مربوط به بیش فعالان
1. عدم توجه مداوم در بیشتر / تمام موارد
2. کاهش توجه و علاقه در طی انجام کارهایی که نتیجه آنی ندارند
3. عمل آنی بر اساس محرکهای مختلف (انگیزشی بودن) و ناتوانی در به تاخیر انداختن ابراز خوشی
4. ناتوانی در درک و اجرای فرمانهایی برای تصحیح یا ترک رفتارهای اجتماعی
5. دارای فعالیت و بیقراری بیشتر از کودکان عادی
6. ناتوانی در اجرای قوانین و مقررات

رفتارهای مربوط به تیزهوشان
1. کم توجهی، بی حوصلگی و خیال بافی در موقعیتهای خاص
2. کم تحمل بودن در تحمل شرایط یا انجام کارهایی که به نظر غیر ضروری یا نامربوط برسد
3. هوش آنها پیشرفته تر از قدرت قضاوتشان است
4. سختگیری در مورد آنها میتواند به نبرد قدرت میان آنها و اولیا (مدرسه یا والدین) تبدیل شود
5. میزان فعالیت بالا و نیاز اندک به خواب
6. پرسش های مکرر درباره قوانین، رسوم و آداب مختلف

برگرفته از سایت فریا

پنجشنبه 18 آبان 1385

نكات مهم در كاهش قند خون

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: دیابت حاملگی، 

همه ی این نكات را حتماً با اطلاع پزشكتان رعایت كنید :

به وجود آوردن یك رژیم غذایی جدید:    بهتر است رژیم جدید رایك متخصص تغذیه و یا داخلی در اختیارتان قرار دهد ، معمولاً شامل سه وعده غذا در طول روز و یك غذای سبك موقع خواب می باشد .

اگر میزان قند خونتان پایین نیامد، پزشكتان ممكن است مصرف كربوئیدرانها را محدودتر سازد چون آنها باعث افزایش قند خون می شوند. كربوئیدراتها شامل قند های ساده ای كه در آب میوه ها ،شیر و شیرینی ها وجود دارند و نشاسته ها مانند نان  و ماكارونی و برنج می باشند . بابراین فقط كم كردن مصرف شیرینی و قند كافی نیست بلكه كم كردن مصرف كل كربو ئیدرانها اهمیت دارد.

ورزش: ورزش كردن بطور مرتب گلوكز را می سوزاند و به بدنتان كمك می كند كه نسبت به انسولین حساس تر باشد و بنا براین قند خونتان راپایین می آورد. با پزشكتان مشورت كنید و از او بخواهید انواع ورزشهایی را كه مناسب شما هستند برایتان شرح دهد.

آزمایش قند خون:  احتمالاً پزشكتان شما را هر هفته جهت انجام آزمایش قند خون به آزمایشگاه می فرستد و حتی در برخی موارد احتیاج به بررسی روزانه ی قند خون می باشد.

استراحت: برای از بین بردن اضطرابهای دیابت حاملگی حتماً اوقاتی را در روز صرف استراحت و آرامش خود كنید.

نگه داشتن یك دفترچه:  از غذاهایی كه می خورید، زمان صرف آنها، ورزشهایی كه انجام می دهید و زمان انجام آنها و دفعات آزمایش خون و نتایج آنها. هر بار پزشكتان مراجعه می كنید این دفترچه را هم به او نشان دهید .

برگرفته از سایت مادران 

چهارشنبه 17 آبان 1385

ورزش برای کودکان

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: کودک و ورزش، 

ورزش یکی از مهمترین بخشهای زندگی و یکی از اصلی ترین روشهای حفظ سلامتی درتمام سنین به شمار میرود. بیشتر افرادی که از دوران کودکی به فعالیت و ورزش عادت می کنند، در سنین بزرگسالی نیز، علی رغم مشغله و نوع کار خود، زمانی را به ورزش اختصاص خواهند داد. ورزشهای همراه با بازی، بهترین روش برای تبدیل کردن تمرینهای بدنی به کاری مفرح است.

اهمیت پرداختن به بازیهای ورزشی برای کودکان
پرداختن به ورزش میتواند

• آمادگی جسمانی را افزایش دهد.
• کسب مهارت و موفقیت اعتماد به نفس شخص را افزایش میدهد.
• به کودکان می آموزد که چگونه محرکهای آنی را در خود کنترل کنند - که این توانایی نه تنها در ورزش که در مناسبات اجنماعی نیز مفید خواهد بود.
• به یافتن دوستان تازه کمک میکند.
• در کشف علایق و شیوه صحیح زندگی به کودک کمک میکند.
• به کودک می آموزد که قوانین را رعایت کرده و منصفانه عمل کند.
• کنار آمدن با پیروزی و شکست را به او می آموزد.

یک نکته مهم دیگر اینکه چاقی مفرط در سراسر جهان به یک معضل اجتماعی تبدیل شده است. افرادی که اضافه وزن داشته یا بیش از حد چاق هستند، با مشکلات متعدد سلامتی روبرو خواهند شد. اینکه کودکان از سنین کمتر به کشف لذت ورزش و بازیهای ورزشی پی ببرند و کمتر به انجام بازیهای کم تحرک یا بی تحرک (مانند بازی با کامپیوتر) بپردازند، در آینده نیز سالم و تندرست خواهند بود.

پرداختن به ورزش
کارشناسان ورزش و روانشناسی کودک توصیه میکنند که کودکان تا قبل از رسیدن به سن 8 تا 10 سالگی نباید در ورزشهای رقابتی سازمان یافته – که در آن امتیاز محاسبه میشود و به خصوص بزرگسالان در اجرای آن نقش دارند - شرکت کنند. زیرا اگر کودکان قبل از رسیدن به سنی که از نظر احساسی و فیزیکی آماده شده باشند به ورزشهای رقابتی بپردازند، احتمال اینکه فشار روانی دوران تمرین و زمان مسابقه و همچنین یاس ناشی از باخت تاثیرات ناگواری بر آنان بگذارد بسیار زیاد است و میتواند به کنار گذاشتن دائمی ورزش منتهی شود.

کودکان کم سال
• کودکان زیر 8 سال باید در بازی، کشف و یادگیری مهارتهایی که از طریق پرتاب کردن و گرفتن، ضربه زدن به توپ، بالا و پایین پریدن، دویدن و شنا کردن حاصل میشود، کاملا آزادانه رفتار کنند و این مهارتها را به شادی بخش ترین روش بیاموزند.

• واضح است که آموختن این موارد به آنها کمک میکند تا با اعتماد به نفس بیشتر وارد مرحله بعد شوند.

• والدین میتوانند نقش مهمی در بازی با کودکان ایفا کنند. به یاد داشته باشید که کودکان قبل از اینکه مفاهیم برد و باخت را بیاموزند، به تمرین فراوان احتیاج دارند.

8 تا 10 سال
• کودکان 8 تا 10 ساله، بسته به میزان رشد خود میتوانند در مسابقات سازمان یافته شرکت کنند. (مانند مسابقات داخلی در مدارس)

• آنها هنوز برای توسعه مهارتهای خود به کمک نیاز دارند و باید کنارآمدن با ناامیدی و شکست را بیاموزند.

• کودکانی که بیشتر اوقات بازنده هستند بیش از دیگران مستعد کنار گذاشتن ورزش هستند، والدین و اولیا مدرسه باید مراقب باشند که با فراهم آوردن زمینه مناسب-مثلا شرکت دادن این کودک در مسابقه ای که در آن بیشترین توانایی را دارد - موجبات برنده شدن و دلگرمی او را فراهم نمایند

• این سنین، بهترین زمان برای پرداختن به ورزشهای مختلف و انتخاب ورزش مورد علاقه از میان آنهاست.

11 تا 12 سال و بالاتر
• کودکان و نوجوانان میتوانند از رقابت در ورزش لذت ببرند و همچنان به آموختن مهارتهای تازه بپردازند.

• بعضی از کودکان در این گروه سنی استعداد و علاقه خاصی به یک ورزش به خصوص نشان میدهند و میتوانند با داشتن مربی در این زمینه بسیار پیشرف نمایند.

• یک مهارت بسیار مهم در این سنین، آموختن رفتار صحیح در زمان بازی، بردن و باختن است.

• پرداختن به ورزش در این سنین میتواند شامل سفرهایی با تیم ورزشی و فرصتهایی برای رهبری گروه هم باشد.

• نکته مهم در اینجاست که نباید نوجوان را بیش از حدود آمادگی و توانایی جسمی روحی او به انجام کاری "وادار" کرد.

• نوجوانانی که به هر دلیل علاقه ای به شرکت در ورزشهای رقابتی تیمی ندارند میتوانند با راهنمایی مربیان و والدین خود به ورزشهایی چون اسکیت، سوارکاری، دوچرخه سواری و مانند اینها بپردازند.

امنیت در ورزش
• کودکان برای لذت بردن از بازیهای ورزشی باید با قوانین ایمنی آشنا شده و آنها را رعایت نمایند. بیشتر صدمات از عدم رعایت این قوانین ناشی میشوند.

• بعضی از ورزشها نیازمند استفاده از تجهیزات ایمنی خاصی هستند. از جمله کلاه ایمنی، مچ بند، زانو بند و مانند اینها. با کمک مربی او میتوانید این لوازم را تهیه کرده و فراموش نکنید که این تجهیزات باید نو و کاملا اندازه باشند.

• محوطه بازی کودک باید امن و دور از عوامل خطر آفرین باشد.

• گرم کردن بدن قبل از شروع ورزش و خنک کردن آن پس از ورزش بسیار مهم بوده و در کاهش کوفتگی و درد عضلانی بسیار مفید هستند.

• کودکان کم سال نباید به ورزشهایی بپردازند که موجب اخلال در کار رشد استخوانها، عضلات و مفاصل آنها شده یا به این اندامها صدمه وارد کند. بهترین روش پرداختن به ورزشهای متنوعی است که ر روی یک اندام متمرکز نشده و طولانی هم نباشند. بدن سازی با وزنه قبل از سن بلوغ به هیچ وجه توصیه نمیشود و پس از آن هم باید همواره تحت نظر مربی انجام گیرد.

• بهترین حالت در بازی و ورزش کودک زمانی است که او با همسالان یا کودکان هم قد و قواره خود باشد.

• از آنجایی که بدن کودکان نسبت به بزرگسالان بسیار سریعتر گرم و سرد میشود آنها نباید :

1. به ورزشهایی بپردازند که بیش از 30 دقیقه طول بکشد.
2. در هوای بسیار گرم (بالای 30 درجه سانتیگراد) به ورزش و بازی بپردازند.
3. هنگام شنا به مدت طولانی در آب سرد باقی بمانند
• معمولا کودکان نمیدانند که چه زمانی به نوشیدن آب نیاز دارند و معمولا قبل از اینکه احساس تشنگی کنند به آب نیاز دارند. آنها باید قبل، بعد و در حین ورزش و بازی آب بنوشند.
• در هوای گرم کودکان به کرمهای ضد آفتاب و کلاه لبه دار نیاز دارند.
• آسیبهای روحی نیز نباید از نظر دور بماند. همواره مطمئن شوید که :

1. کودک به انجام کاری که نمیتواند انجام دهد یا از انجام آن وحشت دارد، مجبور نشده باشد.
2. برای اینکه کاری را درست انجام نداده یا خوب بازی نکرده است مقصر دانسته نشود و مورد انتقاد و تمسخر قرار نگیرد.
3. هیچ کس از بین بازیکنان، مربی یا تماشاگران بر سرش فریاد نزند و و او را متهم نکند.
• آسیبهای ورزشی در مورد کودکان باید با دقت بسیار بیشتری درمان شود تا موجب اخلال در رشد آنها نشده و یا به نوعی معلولیت یا ناتوانی تبدیل نشود.
برگرفته از سایت فریا

چهارشنبه 17 آبان 1385

قرمز ، آبی و نارنجی رنگ مورد علاقه نوزادان

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: سه ماه اول نوزادی، 

برخلاف تصور برخی که گمان می کنند نوزادان رنگ ها را نمی بینند و رنگ های مختلف در روحیه آنها بی تاثیر است، نتایج تحقیقات نشان داده که نوزادان نه تنها کوررنگ نیستند بلکه نسبت به رنگ های آبی، قرمز، ارغوانی و نارنجی علاقه بیستری نشان داده و تمایل چندانی به دیدن رنگ های خاکستری و قهوه ای ندارند.

به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری مهر، محققان رنگ های مختلفی را روی صفحه نمایش به نوزادان 4 ماهه نشان دادند و واکنش آنها را با اندازه گیری زمان و نحوه نگاه آنها به تصویر، مورد بررسی قرار دادند.

بر اساس این گزارش، نتایج پژوهش بر روی 250 نوزاد نشان می دهد هر نوزاد هم واکنش ویژه خودش را از رنگها نشان می دهد به گونه ای که برخی نوزادان تنها به یک رنگ و برخی دیگر به چند رنگ علاقه دارند.

بر پایه این گزارش، محققان می گویند اگر به یک نوزاد رنگ آبی را نشان داده و سپس رنگ های آبی روشن و تیره را نشان دهیم، نوزاد واکنش مشابهی داشته و زود خسته می شود اما اگر پس از رنگ آبی، رنگ سبز نشان داده شود، نوزاد سر خود را بالا می آورد و به این رنگ جدید خیره می شود.

برگرفته از سایت مهر

سه شنبه 16 آبان 1385

روش فراگیری زبان در کودکان

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: کودک و زبان، 

بیشتر والدین به تجربه دریافته اند که حتی زمانیکه کودکانشان قادر به صحبت کردن نیستند توانائی درک آنچه را که می شنوند دارند. بر اساس تحقیقات انجام شده توسط دانشمندان فرانسوی که در مجله آکادمی ملی علوم انتشار یافته است ادعای والدین این کودکان صحت دارد.

در این تحقیق دانشمندان دستگاه ام آر آی (MRI) را به مغز کودکان سه ماهه وصل کرده و تاثیر داستانهائی که برای آنها خوانده میشد را بررسی کردند.

این آزمایشها به دانشمندان اجازه میدهد مشاهده کنند که کدام قسمت از مغز در هر لحظه فعالیت دارد و نیز به آنها اجازه مشاهده چگونگی عملکرد مغز را می دهد.

نتایج آزمایشها بسیار جالب بود، با کمال تعجب مشاهده شده است اگر چه کودکان سه ماهه هنوز تا یادگیری زبان مادری خود فاصله زیادی دارند ولی عکس العمل مغز آنان در مقابل داستانهای ساده همچون مغز افراد بزرگسال است.

محققین مشاهده کردند که چراغ دستگاه ام آر آی در قسمت جلوی مغز این کودکان که قسمت موقتی دریافت کلمات است روشن می شود و این بدین معناست که قسمت موقتی مغز فعال آنان است که درست همانند فعالیت مغز یک بزرگسال می باشد. پس از آن اطلاعات به قسمت های دیگر مغز هدایت می شود که سبب روشن شدن چراغ در آن قسمت ها نیز می شود.

نکته حیرت انگیز اینست که محققین مشاهده کردند در قسمتی از مغز که جملات کنار هم گذاشته می شود نیز چراغها روشن می شود و این بیانگر اینست که مغز کودکان خیلی زودتر از آنکه بتوانند صحبت کنند کلمات را تبدیل به جمله میکند.

بر اساس گفته دکتر آری براون (Ari Brown) مغز کودکان شبیه به اسفنج است - که توانایی جذب آب را دارد - اما آنها هنوز نمیدانند تا چه اندازه قابلیت جذب دارد.

دانشمندان حتی کشف کردند زمانیکه جملات برای کودکان تکرار شود آنها قادر به شناسائی جملات هستند و در صورت تکرار چندباره این عکس العمل قویتر نیز میشود.

با این وجود محققین خاطر نشان کرده اند که باید در نظر داشت این بدین معنا نیست که کودکان قادر به درک معنی آنچه که می شنوند هستند. زیرا آنها ممکن است فرق صدای موش و یا گربه را تشخیص دهند اما نمیدانند که معنای کلمات چیست و فراگیری زبان فرایند دیگری در ذهن آنها دارد.
 برگرفته از سایت فریا

والدینی که برای آموزش موسیقی کودکان خود پول و وقت صرف میکنند نتایج بسیار مثبتی در آینده خواهند دید.

نتیجه یک تحقیق در کانادا بیانگر اینست که افرادی که در خردسالی آموزش موسیقی می بینند نسبت به همسالان خود از حافظه بهتری برخوردار هستند. تحقیقات در این زمینه نشان می دهد کودکانی که در طی یکسال آموزش موسیقی دیده بودند در تست حافظه عملکرد بهتری در مقایسه با سایر کودکان از خود بروز دادند.

بر اساس اظهارات لاورل ترینور (Laurel Trainor) دانشمند روانشناس و عصب شناس دانشگاه هامیلتون (Hamilton) در کانادا اگر فردی درس موسیقی فرا گیرد رشد شبکه یادگیری مغز وی با فرد آموزش ندیده متفاوت است.

بنا به گفته پرفسور ترینور این اولین تحقیق درباره آثار آموزش موسیقی بر مغز کودکان است که در یک دوره یکساله انجام شده است.

در طول یکسال آزمایشهای مختلفی در ارتباط با آموزش موسیقی و تاثیر آن بر رشد مغزی دو گروه از کودکان بین سنین چهار و شش ساله انجام گرفت و بعد از مدت چهار ماه تغییرات قابل ملاحظه ای در میان این دو گروه دیده شد.

از کودکان خواسته شد در تستی شرکت کنند که در آن سئوالاتی از قبیل تشخیص فرق بین هارمونی ها ، ریتم ها و ملودی های شنیده شده ابراز دارند و همینطور در تست حافظه برای آنها گروهی عدد خوانده شد و از آنها خواسته شد که به ترتیب این عدد ها را تکرار کنند ، نتایج تمام این آزمایشات پیشرفت مغزی کودکانی که آموزش موسیقی دیده بودند را نسبت به سایرین نشان می داد.

به گفته ترینور در تحقیقات گذشته تاثیر آموزش موسیقی بر مغز نوجوانان و پیشرفت در تست هوش آنها نشان داده شده بود.
 برگرفته از سایت فریا

سه شنبه 16 آبان 1385

بچه غذا بخور

نویسنده: آزیتا   طبقه بندی: دستور غذا، آشپزی کودکانه، 

بسیاری از والدین، گلایه دارند كه فرزندان‌شان هنگام غذاخوردن، عادات بدی دارند یا غذای‌ خود را به‌درستی نمی‌خورند.
این والدین، باید توجه داشته باشند كه هنگام غذادادن به كودك، بایستی مواردی را رعایت كرد كه كودك با اشتها و علاقه بیشتری غذا بخورد. ما در این ستون، به ذكر برخی از این نكات می پردازیم:
1 - كودك باید در زمان خوردن غذا در وضعیت راحتی قرار گیرد و غذا نزدیك او باشد تا بتواند به‌راحتی بدون اینكه تحت فشار قرار گیرد، غذا بخورد. این كار موجب می‌شود ریخت‌وپاش كودك كمتر شود.
2 - بشقاب و لوازم غذاخوردن، باید از جنس نشكن باشد. در صورت شكستن ظرف، ممكن است كودك احساس ناامیدی كند یا والدین، عصبانی شوند.
3 - قاشق نباید زیاد گود باشد و لیوان نیز باید به اندازه‌ای باشد كه كودك به‌راحتی آن را بگیرد.
4 - خوردن سوپ برای كودك سخت است ولی اگر كمی قوام آن غلیظ باشد، كودك می‌تواند آن را با قاشق بخورد.
5 - رنگ مواد غذایی می‌تواند بر اشتهای كودك و علاقه او به غذا تاثیر بگذارد. خوردن غذاهایی با رنگ‌های سبز، نارنجی و زرد برای آنها جالب است. برای این كار، می‌توان از سبزیجات برگ سبز، هویج و... استفاده كرد.
6 - آب میوه طبیعی، بهتر از نوع صنعتی آن است چرا كه به نوع صنعتی آن ماده قندی، رنگ و ماده معطر اضافه شده است.
7 - دادن وقت كافی در زمان صرف غذا بسیار مهم است و باید از شتاب و عجله هنگام غذاخوردن پرهیز كرد.
8 - باید بی‌علاقگی كودك را نسبت به یك ماده غذایی پذیرفت و یك ماده خوراكی دیگر را جایگزین كرد.
9 - غذاخوردن در یك ساعت معین می‌تواند سبب تحریك اشتهای كودك شود.
برگرفته از:سایت همشهری

طبقه بندی

لینکدونی

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic