تبلیغات
وبلاگ گروهی مادرانه - مطالب ماه هشتم

وبلاگ گروهی مادرانه

تو بلوری،گل نازی،گل ناز،خنده کن کودک من،بنشین،مثل پروانه ی شاد،بر گل دامن من،کودکم،از تو جانم به تن است،جایت آغوش من است. دولت آ

غریزه، توالد و تناسل اغلب با واکنش‌های اجتماعی و فردی در تعارض و کشمکش قرار می‌گیرد. حتی با وجود علاقه شدید زن برای باردار شدن، عموما ترس و اضطراب بر او غلبه می‌کند.
ترس از درد حین زایمان، ترس از مرگ، ترس از پیامدهای اقتصادی بارداری، ترس از بی‌کفایتی در اجرای وظیفه مادری، ترس از فقدان استقلال و جذابیت و ترس از نوزاد آینده به عنوان رقیب در عشق و عاطفه شوهر، از عوامل اضطراب زای این دوره است.
به هر حال 3 ماهه اول بارداری، زمان قبول حاملگی است. در این دوره، افکار حاملگی، اشکالات هیجانی و تمایل به سقط جنین وجود دارد و بیشتر مواقع فکر زن بر عوارض حاملگی و تهدید سلامت خود و جنین متمرکز است و فرد به حمایت و تقویت اعتماد به نفس نیاز دارد.
زنانی که برای اولین بار باردار شده‌اند، تحت فشار هیجانی بیشتری هستند و بیشتر از سردرد، خستگی زودرس و نگرانی و اضطراب شکایت دارند.
البته در افرادی که بچه‌دار شدن را یکی از جنبه‌های مهم و طبیعی زندگی خود می‌دانند، این عوامل کمتر شدت دارد.
بین فشارهای روانی مادران در 3 ماهه اول بارداری و رفتارهایی چون انطباق پذیری کم، حواس پرتی، هیجان زدگی و خلق و خوی منفی فرزندان، همبستگی وجود دارد.

بهداشت روانی در 3 ماهه دوم بارداری
در 3 ماهه دوم با پیشرفت صحیح دوره بارداری، حدود ماه چهارم حرکات جنین به وسیله مادر احساس می‌شود. این احساس، تجربه‌ای هیجان آور و لذت بخش برای اکثر زنان است و با هوشیارتر شدن، فرد به هیجانات خود توجه کرده و با احساس حرکت جنین در حدود 16 تا 18 هفتگی و شنیدن صدای قلب جنین، وی حاملگی را واقعا احساس می‌کند و تخیلات مناسب درباره نوزاد در او افزایش پیدا می‌کند.
اغلب این احساسات باعث خشنودی و تطابق بیشتر زن با استرس‌های دوران حاملگی می‌شود.
در این 3 ماهه معمولا فرد دیگری حاملگی خود را می‌پذیرد و با پذیرش حاملگی احساس‌های متناقض و منفی کاهش می‌یابد.
با افزایش تخیلات نسبت به نوزاد و بارداری، اضطراب و نگرانی‌های 3 ماهه اول کاهش می‌یابد، اما به دلیل پیشرفت حاملگی و بروز تغییرات هورمونی در این دوره نوسان‌های خلقی به صورت افسردگی و شادی ظاهر می‌شود.

بهداشت روانی در 3 ماهه سوم بارداری
در 3 ماهه سوم بارداری با رشد بیشتر جنین در ماه‌های آخر، حرکت و فعالیت زن باردار کند می‌شود و از طرفی فکر رسیدن زمان زایمان، زن باردار را دچار اضطراب می‌کند و مشکلات جسمی و اضطراب باعث کاهش خواب در ماه‌های آخر می‌شود و نگرانی‌هایی که در 3 ماهه دوم کاهش یافته بود، در این دوره مجددا افزایش می‌یابند.
ترس از زایمان و ترس از مرگ در این دوران متداول است. همراهی بیمار در این دوره به وسیله شوهر تا حد زیادی موجب کاهش اضطراب وی می‌شود. اگر زن باردار فرزند دیگری نیز دارد، وظیفه خانواده است که از آغاز حاملگی او را نیز از بارداری آگاه کند و با مشارکت دادن او در تهیه وسایل نوزاد، او را برای فرزند جدید آماده کنند تا بعد از زایمان خانواده با مشکلات کمتری روبه‌رو شود

منبع : روزنامه هموطن - یکشنبه ۹ بهمن ۱۳۸۴

طبقه بندی

لینکدونی

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :