تبلیغات
وبلاگ گروهی مادرانه - مطالب ۵ سالگی

وبلاگ گروهی مادرانه

تو بلوری،گل نازی،گل ناز،خنده کن کودک من،بنشین،مثل پروانه ی شاد،بر گل دامن من،کودکم،از تو جانم به تن است،جایت آغوش من است. دولت آ

پرسش:
سلام. دختر من دو سال و هشتماه سن داره. اتاق خوابش رو از دو ماه پیش جدا كردم. اول همه چیز خوب بود. تا اینكه مدتیست كه نیمه شب از خواب بیدار میشه و برای خواب نزد ما می آید. تلاشها برای تنگ تر كردن جا، خرید جایزه برای خوابیدن در اتاق خودش و.. بی نتیجه است. چه كنم؟

پاسخ:
در ابتدا باید بگم دراین مورد اصلا نباید شیوه جایزه دادن رو استفاده کنید، ازش بخواهید که توی چشمهای شما نگاه کنه، بهش توضیح بدید که الان دیگه دختر(پسر) بزرگی هستی و باید توی اتاق و تخت خودت بخوابی، میدونم که اولش آسون نیست ولی اجازه نداری که شب برای خوابیدن بیایی کنار مامان و بابا وگرنه تو رو به تخت خودت بر می گردونم. 

بعد از گفتن اینها، ازش بپرسید که حرفهای شما رو فهمید؟ و منتظر باشید که تایید کنه و در تمام این مراحل ازش بخواهید که به چشمهای شما نگاه کند.
برای اینکه این جدایی برای کودک شما راحت تر باشد، اگر عروسک مورد علاقه ای دارد که همیشه همراهش هست، کنارش بگزارید. اگر نه، یک چیزی که به شما تعلق دارد، مثل یک شال، پیراهن یا ... تا قسمتی از شما رو در کنار خودش داشته باشد و بوی مادر رو حس کند.

ولی اگر نیمه شب کنار شما آمد، شما باید به گفته خودتون عمل کنید و به تخت خودش برگردانید، حتی اگر بهانه بگیرد و گریه کند، فریاد بزند . ... ،  روزهای اول حتما سخت خواهد بود، چون کودک والدین رو تست میزند تا آنها کوتاه بیایند ولی در هر حال شما باید محکم باشید . تا  پذیرش این مرحله برای او هم راحت تر شود.

مسئله مهم این هست که از سلامت او در اتاق مطمئن باشید ، احیانا اشیائی که می توانند برایش خطرناک باشند در اتاق وجود نداشته باشه و مهم تر از همه یک برنامه ثابت و روتین داشته باشید، مثلا، شام، مسواک، جیش، قصه شب، شب خوش 

پست زیر را هم حتما مطالعه بفرمایید ، اطلاعات مفیدی بدست خواهید آورد:


نقاشی های کودکان
کودک در سنی است که به نقاشی علاقه بسیار زیادی نشان می دهد. تلاش کنید که همیشه مداد رنگی، کاغذ، مداد شمعی، ماژیک و ... داشته باشد و هر چقدر که دوست دارد نقاشی کند (البته بر روی کاغذ، نه دیوار ) نقاشی های کودکان نشان دهنده حرفهایی است که آنها هنوز قادر نیستند در قالب واژه ها و جمله ها آنها را بیان کنند. اعتماد به نفس، جای پدر و مادر در قلب وی، نگرانی ها، شادی ها، ترس، غم و ...
کودک تمام اینها را در نقاشی هایش منعکس می کند. به همین دلیل است که آنها باید بتوانند هر وقت که دوست داشتند نقاشی کنند.
خواندن نقاشی های کودکان:
جای نقاشی در صفحه، نشان دهنده خود کودک می باشد و جایی که برای خود در محیط زندگی اش یافته است. چگونگی کشیدن خطوط، محکم، تند، ظریف، باز، بسته و... نشان دهنده روحیات و انرژی وی میباشد.

سمبل ها:
برخی نشان ها مثل: آب، خورشید، ماه، رنگین کمان، خانه، جاده، پنجره، درخت. در تمام نقاشی ها و در تمام دوران وجود دارد.
آفتاب: پدر
جاده : زندگی
خانه : خود کودک
آب: دریا

البته برداشت از نقاشی های کودک باید در زمینه و کانتکس خاص خودش صورت بگیرد.
انتخاب رنگ ها: رنگ های روشن و شاد
رنگ های تیره و غمگین

نقاشی خانواده:
نقاشی کودک از خانواده خود بیانگر مسائلی مختلفی می تواند باشد، جای افراد خانواده و اندازه های آنها انعکاسی از واقعیت نیست. بلکه جایگاهی است که کودک به هر یک از افراد خانواده می دهد. 
برادر کوچکش را فراموش کرده؟ پدر کوچکتر از مادر نقاشی شده؟ آیا اعضای خانواده کنار هم هستند و دست به دست هم داده اند؟ آیا خانه پنجره دارد؟
هر یک از اینها گویای چیزی است.

چگونه نقاشی های کودکان را دریافت کنیم؟
ضرورتی ندارد که وقتی کودک نقاشی خودش را برایتان میاورد خیلی خیلی خیلی تعریف کنید. 

با لبخند و شادی از او بخواهید که چیزی را که کشیده است برایتان تعریف کند، بپرسید که این آدمک ها چه کسانی هستند و ...
گاهی ممکن است تمایلی برای تعریف کردن نداشته باشد و گاهی برعکس. 

هرگز نقاشی هایشان را جلوی چشمان آنها به دور نیاندازید. حتی اگر قصد نگهداری آنها را برای همیشه ندارید.

* برای مطالعه بیشتر در این موضوع، به لینک مرتبط مراجعه کنید

ادامه مطلب

یکشنبه 26 اردیبهشت 1389

کودک چهار ساله (10) ، کابوس های شبانه (قسمت دوم)

نویسنده: زهرا   طبقه بندی: ۴ سالگی، ۵ سالگی، ۶ سالگی، خواب، 

توانایی تعریف کردن:
فردا صبح، شاید خوب باشد که از او بپرسید که اگر یادش میاید و اگر دوست دارد برایتان تعریف کند که چه خوابی دیده است. در این حالبت باعث می شود که کودک کابوس را تعریف کند و سبک شود و به پدر و مادر اجازه میدهد که دلیل کابوسها را راحت تر شناسایی کنند و برای آن راه حل بیابند.
کابوس ها غیر قابل گریز و غیر قابل کنترل هستند و در رشد کودک اجتناب ناپذیر هستند، هر چند که به ندرت پیش میایند، کودک ممکن است آنها را فراموش نکند.
در 2، 3 سال آینده زندگی کودک کابوس ها راه حلی برای رهایی از ترس و نگرانی های درونی کودک می باشند و همچنین کابوس ها قسمتی از رشد psychism کودک هستند و اجتناب ناپذیر
چه زمانی باید به پزشک مراجعه نمود؟؟
اگر کابوس ها هر شب به سراغ کودکتان میایند و یا اینکه هر بار یک کابوس مشخص است که تکرار می شود و هر از گاهی موجب بیداری اش می شود، در این حالت باید توجه جدی برای حل مسئله داشت. زیرا در این حالت شاهدی است بر آشفتگی درونی کودک و به شما یادآوری می کند که حتما باید پیگیری شود و دلیل اصلی را بیابید و درمان کنید تا اینکه کودک شب های آرامی را بتواند داشته باشد.
کابوس ها: پیش بینی ، ایجاد امنیت
هیچ پیش بینی مطمئنی در مقابل خوابهای بد وجود ندارد. یک زندگی عادی و مطوئن، ساعت های ثابت بیدار شدن،خوابیدن، خواب بعد از ظهر ، ایمن سازی فضای داخلی خانهمی توانند کمکی برای کودک باشند
خودداری از برنامه های وحشتناک تلوزیون، داستان های ترسناک، نمایش ها، به رختخواب بردن کودک در ساعت معینی به کودک کمک می کند تا آرامش بیشتری داشته باشد بعضی از راههای تخیلی می توانند به کودک کمک کنند:
مثلا یک عروسک بزرگ که مراقب او خواهد بود
فوت سحر آمیز قبل از خواب
و در صورت نیاز استفاده از شب خواب

پ.ن. من فوت سحر آمیز را برای زخم هایی که دخترم هر از گاهی در حین بازی برایش پیش میاید استفاده می کنم و تاثیر گذار است.

وقتی که کودک شروع می کند به حرف زدن و به اصطلاح زبان باز می کند و می تواند از واژه ها برای بیان احساسات و اتفاقات استفاده کند، شروع می کند از خواب ها و احیانا از کابوس هایش برای والدین سخن گفتن.
تا سن 7 سالگی کودک در دوران آموزش و اکتشاف به سر می برد. گاهی آموخته ها و یا آنچه که مشاهده می کند در خوابهایش به شکل کابوس انعکاس پیدا می کند. کابوس ها قسمتی از زندگی عادی تمام افراد است. کابوس ها یا همان خوابهای بد که در آخر شب، یا در دوره خواب پارادوکسال (خواب متناقض)  به وقوع می پیوندند. 
خواب های بد و وحشتناک باعث بیدار شدن کودک، گریه و صدا زدن پدر و مادر میشود. اگر کودک می تواند حرف بزند، می تواند خوابش را تعریف کند. در این حالت پدر و مادرش را می شناسد و دنبال دلجویی از جانب آنهاست. 

کابوس، یک پدیده عادی:
کابوس ها و دیدن آنها بسیار عادی هستند، آنها می توانند نشان دهنده نگرانی های عمیق کودک باشند و البته در تمامی افردا وجود دارند. در کابوسهای شبانه باید به برنامه های تلوزیونی که کودکان تماشا می کند توجه کرد و آنها را کنترل نمود.

چه باید کرد؟
دیدن کودک، حرف زدن ، آرام کردن، در آغوش گرفتن و تا کودک آرام شود در کنارش بمانید. سعی نکنید که بیدارش کنید، باید خودتان آرام بمانید. اگر کودک ار تخت خودش بیرون آمده ، با مهربانی او را به جای خودش بازگردانید. کمی آب به او بدهید، لامپ را روشن کنید و در صورت نیاز کمی کنارش بمانید تا دوباره به خواب رود.

ادامه دارد ...

به ادامه بحث قسمت اول می پردازیم (لینک به قسمت اول)
برخی از والدین، به هر دلیلی، اجازه میدهند که کودک کنار آنها بخوابد. با این وجود تعداد زیادی از همین والدین کودک را از همین سن از خود جدا می کنند (هر چند که این جدا شدن هر چقدر دیرتر انجام شود سخت تر می باشد) برای پدر و مادری که می خواهند کودک در جای خود بماند دو راه پیشنهاد می شود:
1. حل مسئله در طی روز:
ساعت 3 نیمه شب ساعت مناسبی برای بحث و صحبت کردن با کودک نیست، در طی روز می توان به همراه کودک اتاق او (و یا فضایی که به او تعلق دارد) را طبق سلیقه او درست کرد. اینگونه او لذت بیشتری از ماندن در جای خود را خواهد داشت. باید دانست که "ترس از خوابیدن به تنهایی" در کودکان ترسی واقعی میباشد. به او عروسکی که دوستش دارد را بدهید تا به همراه او بخوابد و اگر بیشتر از یک فرزند دارید می توانید آنها را در یک اتاق بگذارید.
درباره چگونگی آماده کردن کودک برای خواب به زودی یک مطلب خواهم نوشت.
2. حل مسئله در شب:
متاسفنه تنها راه حل این است که کودک را به تخت خودش بازگردانید. در ابتدا این کار برای شماسخت خواهد بود ولی باید محکم باشید و کوتاه نیایید. به او بگویید: 
"شب برای خواب و استراحت است"
و "هر کسی باید سر جای خودش (در رختخواب خودش) بخوابد"
حرفهایتان را باید واضح، روشن، کوتاه و با اطمینان و قاطعیت بیان کنید
* توضیح بیش از حد کودک را گیج می کند و هیچ فایده ای نخواهد داشت.
اگر کودک کوتاه نیامد و باز تلاش کرد که دوباره به کنار شما بیاید، هر بار باید او را به تخت خودش بازگردانید.

اگر شمابعد از چند بار تلاش کودک کوتاه بیایید و به او اجازه بدهید که در کنار شما بماند، نه تنها زحماتتان بی فایده بوده است، بلکه به او یاد میدهید که اگر سمج باشد و گریه کند شما کوتاه خواهید آمد.

و فراموش نکنید که اگر کودکتان موفق شد به تنهایی شب را در جای خودش بخوابد، او را تشویق کنید و به او نشان بدهید که خوشحال هستید و اینکه او کودک نیست و دختر خانم یا آقا پسر بزرگی شده است.

در پایان
اگر نمی توانید این مسئله را حل کنید، اگر فکر می کنید که تمام راه حل ها را امتحان کرده اید و ایم شب بیدار شدن ها کودک شما را خسته و رنجور کرده است و به سلامت کودک صدمه می زند حتما با یک روانشناس مشاوره کنید.

تخت پدر و مادر، گرم است به همراه احساس امنیت، کودک فکر می کند که حتما در تخت آنها راحت تر و بهتر می خوابد. برخی از والدین هر از گاهی می پذیرند. مثلا وقتی کودک بیمار است یا اینکه آنها آنقدر خسته اند که نمی توانند کودک را به اتاقش برگردانند. و بعضی ها این را به عادتی برای کودک تبدیل می کنند و به او اجازه می دهند که کنار آنها بخوابد. 
به نظر من این راه بسیار مناسبی برای حل مسئله نباشد. 
در این سن کودک سوالات زیادی در ذهن دارد: پدر و مادر در تخت خود چه کار می کنند؟ حتی از چیزهایی که نمی بیند و اجازه ندارد ببیند.
برای همین دلیل است که می خواهد بداند و گاهی نسبت به احساسات والدینش به یکدیگر حسادت می کند.
تخت والدین گرم است و اطمینان بخش، ولی جای کودک نیست
به سوال ها و کنجکاویهای کودکان باید پاسخ داد، با واژه هایی که مناسب سن او هست. این توضیحات و پاسخ ها باید واقعی باشند ولی کوتاه . باید با واژه های ساده به کنجکاویهای آنان پاسخ داده شود
پدر و یا مادری که تنها زندگی می کنند 
شاید در جامعه ما کم باشند ولی هستند پدر و یا مادرانی که فرزندان خود را به تنهایی بزرگ می کنند، در چنین حالتی کودکی که به کنار وی می رود می خواهد جای خالی پدر و یا مادر غایب را پر کند. پیام کودک این است: ببین من می توانم جای او را برایت پر کنم، من نیاز به یک مادر و یا یک پدر دیگر ندارم.
اجازه دادن به کودک برای پر کردن این جای خالی ممکن است به روحیات او صدمه بزند. تخت (رختخواب) پدر و مادر نباید به تخت کودک تبدیل شود، حتی اگر یک جای خالی در آن وجود داشته باشد. برای اینکه کودک هر گز نمی تواند و نباید جای پدر و یا مادر غایب را پر کند و هر کسی باید در جایگاه خود قرار بگیرد.
کودک باید بداند که دوستش دارید ولی مثل یک کودک
برگرفته از
Le livre de bord de votre enfant de 3 a 6 ans
نوشته
Anne Bacus
سال 2002

ادامه دارد...

اعتماد به نفس تأثیر مهمی در سازماندهی رفتارهای سالم و سازنده فردی و اجتماعی  انسان ها دارد، در نتیجه والدین، نهادها و مربیان آموزشی همه می خواهند بدانند بهترین راه برای درونی كردن این حس در كودكان و نوجوانان چیست؟ پژوهشگران روان شناسی بر این باورند كه فقدان اعتماد به نفس در افراد، پایه و اساس بسیاری از معضلات اجتماعی است. ولی واقعیّت این است كه اگر چه در زمینه اعتماد به نفس، بیش از صد سال مطالعه شده است، هنوز نتیجه ی قطعی به دست نیامده است و متخصصان همچنان درباره ماهیت اعتماد به نفس و چگونگی تكامل آن بحث می كنند. با وجود این بیشتر پژوهشگران معتقدند  پدر و مادر و خانواده در پی ریزی و تكامل شخصیت بچه ها نقشی اساسی دارند.

اما به راستی اعتماد به نفس چیست؟ فرهنگ لغت وبستر آن را اینگونه تعریف می كند: « اعتماد به نفس، یعنی احساس رضایت و اطمینان در وجود خود؛ به عبارت دیگر یعنی شما درباره ی خود چگونه فكر می كنید و چه احساسی از خودتان دارید؟»

اعتماد به نفس در واقع همان اطمینانی است كه كودك نسبت به توانایی ها و داشته های خود دارد. كه ارتباط تنگاتنگی با خود پنداره ی وی دارد. خودپنداره به معنای برداشت و تصویری است كه كودك از استعدادها، توانایی ها و به طوركلّی شخصیّت خودش دارد. كودكان در سنّ پیش دبستانی به دلیل میزان رشدِ شناختیِ محدودتری كه دارند، خود را بر مبنای خصیصه های عینی و یا خصوصیّات جسمی و داشته ها می نگرند و حتّی خود را به صورت این یا آن می بینند به طور مثال: خود را « ناز »، «معمولی»، «خوب» و یا «بد» می بینند.

در مقطع دبستان اعتماد به نفس و خودپنداره یكدست و انتزاعی تر می شود و احساس كودكان این سن، در مورد خودشان؛ بیش از پیش به برداشت های آن ها از تلّقی دیگران (خصوصاً گروه همسالان) پیوند می خورد. اعتماد به نفس، در اواسط دوره ی دبستان نقش مهمی در رشد اجتماعی و هیجانی كودكان بازی می كند. اعتماد به نفس كم، با برخی از تشخیص های انجمن روان پزشكی امریكا (APA ـ1994) و عوامل مختلفی از جمله پیشرفت تحصیلی پایین و مشكل ارتباطی با همسالان رابطه دارد. همچنین تشویق نكردن، بزرگ كردن نقاط ضعف و كمبودها، برشمردن شكست های كودك، عدم واگذاری مسئولیّت به وی و ناتوان معرفی كردن او در انجام كارها، تحقیر كردن و قیاس كردن او با دیگر همسالان تهدیدی جدی برای از دست دادن اعتماد به نفس كودك محسوب می شود. 


ادامه مطلب

دوشنبه 30 فروردین 1389

کودک چهار ساله (8) ، شب بیدار شدن ها

نویسنده: زهرا   طبقه بندی: فرزند دوم، ۴ سالگی، ۵ سالگی، ۶ سالگی، خواب، 

این مطلب شامل کودکان 4 تا 6 و حتی نوجوانان هم میباشد.
کودکی شب بیدار می شود و به رختخواب پدر و و مادرش می خزد پدیده جدیدی نیست. حتی در مورد کودکانی که تا حالا به راحتی درون تخت خود (رختخواب) می خوابیدند این مسله به کرات پیش میاید.
کودکان چهار و پنج ساله ای که نیمه شب بیدار می شوند و تمام تلاش خود را برای جلب توجه والدین به کار می گیرند. اگر این شب بیداریها به یک عادت تبدیل نشود نباید به آنها به عنوان یک مشکل نگاه کرد.
ولی اگر این بیدار شدن ها به عادت هر شب تبدیل شود به رشد کودک و البته به استراحت والدین صدمه میزند.

دلایل: 
در چنین شرایطی باید به دنبال چراها بود و تا حد ممکن آنها را رفع نمود. 
1. دلایل فیزیکی: درد، مشکل تنفس و ....
2. دلایل محیطی: هوای سرد و یا بسیار گرم اتاق، خشکی هوا ، تاریکی و ...

و در مرحله بعد باید به جستجوی دلایل روانشناختی پرداخت، در این مرحله باید تلاش کرد که دلایل واقعی را شناسایی نمود. در میان این دلایل ، بهانه هایی از قبیل گرسنگی، تشنگی،  خواب بد، پیدا نکردن عروسک مورد علاقه اش، از بهانه های عادی و همیشگی کودکان هستند. باید به دنبال دلایلی به جز اینها بود.
بیدار شدن ها در این سن بیشتر به دلیل دوست داشتن و تملک پدر و مادر می باشد. شاید وجود یک خواهر و یا برادر کوچک که توجه پدر و مادر را به خودش جلب کرده است مزید بر سایر دلایل شود. لذا برای فرزند نخست او مانند رقیبی می ماند که والدینش را از او گرفته است. به همین دلیل است که شب ها خودش را در کنار پدر و مادر جای می کند تا آنها فقط و فقط از آن او باشند. 
شاید به دلیل این است که در طول روز پدر یا مادر و یا هر دوی آنها را به اندازه کافی نمی بیند و برای همین است که می خواهد این دوری را جبران کند. 
دلیل دیگر می تواند حسادت  نسبت به والدین باشد، که چرا آنها در کنار هم می خوابند و او مجبور است تنها بخوابد. برای همین است که شب ها خودش را در میان آنها جای می کند تا آنها را از هم جدا کند و یا اینکه به بهانه های مختلف یکی از آنهار ا به اتاق خودش می کشاند. گرسنگی، تشنگی، عروسک، قصه و ...

یک قسمت جدید به وبلاگ اضافه خواهد شد از امروز، این کارها رو می تونید پرینت بگیرید تا بچه ها تون رنگ آمیزی کنند. ابتدا از کارهای ساده شروع کنید که خیلی ریزه کاری نداشته باشند

دسته گل

دسته گلی برای رنگ آمیزی


چهارشنبه 19 اسفند 1388

عروسک گفت ...

نویسنده: زهرا   طبقه بندی: کودک و ورزش، کودک و بازی ، ۳ سالگی، ۴ سالگی، ۵ سالگی، ۶ سالگی، 

این بازی بسیار جالب است. چیزی که احتیاج داریم یک عروسک است. یکی از عروسک های مورد علاقه فرزندتان را بردارید. 
قانون بازی اینگونه است که هر کاری که این عروسک خواست و یا انجام داد ، کودک یا کودکان باید انجام دهند. عروسک را در مقابل خود قرار دهید و در حالی که کودک در مقابل عروسک است شروع کنید
 عروسک گفت:  بچرخ
عروسک گفت:  دست راست بالا
عروسک گفت:  بپر
عروسک گفت:  پای چپ بالا
عروسک گفت:  کف بزن
عروسک گفت: خمیازه بکش
عروسک گفت:  تا 5 بشمار
عروسک گفت: تعجب کن
عروسک گفت:  لالا کن
عروسک گفت: ناز کن
عروسک گفت:  رنگ قرمز پیدا کن
عروسک گفت:  یک شعر بخوان
عروسک گفت:

این بازی از آن دسته بازیهایی هست که غروب و وقتی میخواهید فرزندتان را آرام کنید انجام دهید. این بازی را گروهی هم می توانید انجام دهید و همچنین با استفاده از این بازی می توانید از کودکتان بخواهید ورزش کند 
پ.ن. بدیهی است که به جای واژ]ه "عروسک" می توانید از نامی که عروسک دارد استفاده کنید. از همان نام هایی که کودکان برای عروسک هایشان انتخاب می کنند

چهارشنبه 19 اسفند 1388

بازی. رقص

نویسنده: زهرا   طبقه بندی: کودک و بازی ، ۲ سالگی، ۳ سالگی، ۴ سالگی، ۵ سالگی، ۶ سالگی، تجربیات شخصی، 


یک سی دی ، موسیقی بگذارید. با آغاز موسیقی کودک شروع به رقصیدن و پریدن می کند از فرزندتان بخواهید که هر وقت موسیقی قطع می شود بایستد و تکان نخورد (و یا روی زمین بنشیند)  این بازی را می توانید تا هر زمان که دوست دارید ادامه دهید. تنها و یا گروهی انجام دهید
پ.ن.  این بازی را  هنگام غروب و نزدیک شدن به ساعات خواب ترجیحا انجام ندهید.
نکته مهمی که همیشه در انتخاب بازیها باید رعایت کنید، بازی های آرام عصر و غروب انجام میشوند.


چهارشنبه 8 اسفند 1386

استقلال کودکان

نویسنده: زهراسادات   طبقه بندی: ۵ سالگی، 

#اجازه دهید فرزندتان رنگ شلوار،مواد صبحانه یا کتاب داستانش را خودش انتخاب کند. البته این گزینش نباید مطلقا آزاد باشد بلکه باید انتخاب بین دو موردی باشد که شما تعیین کرده اید:"امروز دوست داری شلوار سبزت را بپوشی یا آبی را؟"

#وقتی کودک شما در انجام دادن کاری دچار مشکل شده است، به جای آنکه پادرمیانی کنید و کار او را انجام دهید، اطلاعات مفیدی در اختیارش بگذارید.مثلا اگر نمیتواند زیپ ژاکتش را ببندد، با جمله ای به او کمک کنید:"بستن زیپ کمی مشکل است، بعضی وقتها اگر قسمت پایین ژاکت را سفت نگه داری راحت تر بسته میشود."

#وقتی کودک از شما سؤالی میپرسد در پاسخ دادن عجله نکنید.سؤال را به کودک برگردانید تا درباره پاسخ آن بیشتر فکر کند. همیشه برای دادن پاسخ درست فرصت دارید.

منبع: کتاب"کلیدهای رفتار با کودک پنج ساله" دکتر مارتی وایت، مترجم: اکرم کرمی .کتابهای دانه،مؤسسه انتشارات صابرین

چهارشنبه 17 اسفند 1384

6 سال اول زندگی

نویسنده: هنگامه   طبقه بندی: کودک و مفاهیم اجتماعی، ۶ سالگی، ۵ سالگی، ۴ سالگی، ۳ سالگی، 

 6 سال اول مهمترین دوران زندگی هر فرد است و بنیادی ترین زیر ساخت های او را برای تمام عمر تشکیل میدهد و ثابت شده بیشترین هوش انسان در این دوره شکل میگیرد کسانیکه هوش بالایی دارند مثبت می اندیشند و اعتماد به نفس بالا دارند ودر زندگی مستحکم ترند و در نهایت موفق ترند.

هوش در ابتدا ژنیتیکی است و سپس محیطی  یعنی در محیط قابل ارتقا و پرورش است.

برای پرورش این فرایند فرصت کم است و فقط ۶ سال اول عمر وقت داریم. بعد از ۶ سالگی سیر کندی دارد و در ۱۷ سالگی متوقف میشود بازیهای مناسب سن از نوزادی   و توجه کافی به کودک دور کردن از استرس ها و تغدیه مناسب و ... این هوش را پرورش دهید .

با توجه به زیرسازهای روانی انسان در ۶ سال اول زندگی در راس تمام امور قرار دارد و جای بسی شگفتی است که در حالیکه روزها و ساعتها  برای فراگیری یک زبان خارجی یا دوختن لباس یا رفتن به  کلاس اشپزی یا گل ارایی برای  خود صرف میکنید صرف فراگیری تربیت و پرورش هوش وی کنید. و کتابهای مفید تهیه کنید و روشها را بکار گیرید. جای بسی تعجب است که هنوز به شیوه هایی متوسل میشویم که از مادر بزرگها به ارث رسیده( البته نه تمام انها)

طبقه بندی

لینکدونی

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :